I SA/Gd 1175/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, 2. zwrócić Skarżącej uiszczony po terminie wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych. H. K. – dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 27 września 2016 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił skargę w niniejszej sprawie, albowiem pomimo wezwania, Skarżąca wpis od skargi uiściła 1 dzień po terminie. Odpis postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 7 listopada 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 23 akt sądowych). W dniu 14 listopada 2016 r. Skarżąca nadała w placówce pocztowej pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącą do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez uzasadnienie złożonego wniosku przez wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy Skarżącej w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca w piśmie z dnia 12 grudnia 2016 r. wyjaśniła, że wezwanie o wpis zostało doręczone i odebrane przez osobę, która wezwanie przekazała Skarżącej z opóźnieniem, na co Skarżąca nie miała wpływu. Skarżąca wskazała, że opłaty dokonała niezwłocznie po przekazaniu jej wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 i 87 p.p.s.a., uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę (jej pełnomocnika) obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948 i NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416). Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu twierdzenie Skarżącej, że wezwanie doręczono osobie, która przekazała wezwanie Skarżącej z opóźnieniem. Jak już wyżej podkreślono, warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności. Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez Skarżącą. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie powoływana we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, że wezwanie doręczono osobie, która przekazała wezwanie Skarżącej z opóźnieniem. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 14) bezsprzecznie wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 września 2016 r. zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł doręczono bezpośrednio Skarżącej w dniu 7 października 2016 r., co Skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem. Powyższą okoliczność potwierdza również adnotacja doręczyciela, który opisując przedmiotowe potwierdzenie odbioru wskazał, że przesyłkę doręczył adresatowi – H. K. Przyjąć zatem należy, że wskazane okoliczności przeczą twierdzeniom Skarżącej, że korespondencję doręczono innej osobie. Sąd stanął na stanowisku, że brak właściwego postępowania osoby uprawnionej do odebrania przesyłki polegający na niepodjęciu odpowiednich działań, które zagwarantowałyby możliwość niezwłocznego wpłacenia należnego w sprawie wpisu, nie może zostać uznany za okoliczność o charakterze nadzwyczajnym, która uzasadniałaby uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Opóźnienie w dokonaniu tej czynności, zaistniałe wskutek zaniechania bądź zaniedbania obciążają Skarżącą, która ponosi konsekwencje w tym zakresie. Zdaniem Sądu zauważyć należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skutecznie Skarżącej w oparciu o art. 67 § 1 w zw. z art. 69 p.p.s.a. na adres do doręczeń wskazany w skardze. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca ograniczyła się jedynie do wskazania, że wezwanie doręczono osobie, która przekazała wezwanie Skarżącej z opóźnieniem, czemu jak wskazano powyżej przeczą poczynione ustalenia. Zdaniem Sądu, brak winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowych nie został uprawdopodobniony. Mając na względzie, że Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt. 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego po terminie wpisu orzeczono w pkt. 2 postanowienia stosownie do treści art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.