I SA/Gd 1267/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od września do grudnia 2010 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę wniesioną przez A Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 lipca 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od września do grudnia 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga wniesiona została w dniu 22 sierpnia 2013 r., tj. po upływie ustawowego terminu, który minął bezskutecznie w dniu 21 sierpnia 2013 r., w związku z czym skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) podlegała odrzuceniu. Pismem z dnia 11 października 2013 r. skarżąca Spółka wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku strona zakwestionowała fakt uchybienia terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Wyjaśniła, że zaskarżona decyzja wprawdzie wpłynęła do strony w dniu 22 lipca 2013 r., ale pełnomocnik Spółki, będący jednocześnie jej pracownikiem, był w tym dniu nieobecny, w związku z czym przesyłka została mu doręczona w dniu następnym, tj. 23 lipca 2013 r. Od tej też daty, zdaniem strony, liczyć należało bieg 30-dniowego terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej również jako p.p.s.a., sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie podkreślenia wymaga, że strona wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia skargi podniosła okoliczności dotyczące nieprawidłowości w doręczeniu rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Jej zdaniem termin do wniesienia skargi do sądu rozpoczął swój bieg nie w dniu 22 lipca 2013 r., kiedy to decyzja doręczona została na adres strony, ale w dniu następnym, kiedy decyzja ta przekazana została pełnomocnikowi strony, będącemu jej pracownikiem. Instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacjach, gdy strona nie dokonała w terminie czynności. Wówczas nie kwestionując faktu bezskutecznego upływu terminu, strona wykazuje brak zawinienia w nieterminowym dokonaniu czynności. Natomiast w przypadku, gdy strona twierdzi, że termin nie rozpoczął swojego biegu, albowiem naruszono przepisy o doręczeniu, nie dokonując doręczenia pełnomocnikowi, nie może być mowy o przywróceniu terminu. Nie można bowiem przywrócić terminu, który nie rozpoczął swojego biegu. Jest to bowiem konsekwencja tego, że strona nie może uchybić terminowi, który jeszcze nie rozpoczął biec. Zagadnienie oceny prawidłowości doręczenia stronie decyzji organu drugiej instancji może być przedmiotem rozstrzygnięcia przez wojewódzki sąd administracyjny na etapie kontroli wstępnej wniesionej skargi w aspekcie dochowania terminu jej złożenia. Negatywne rozstrzygnięcie w tym zakresie może być kwestionowane przez stronę w drodze skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi. (Por. postanowienie NSA z 1 października 2013 r., sygn. akt I FZ 322/13, postanowienie NSA z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt I FZ 284/12, dostępne w internecie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu nie jest w ocenie Sądu fakt, że pełnomocnik strony, będący jej pracownikiem, zapoznał się z treścią decyzji w dzień po jej doręczeniu. Wobec powyższego, skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, należało stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówić przywrócenia terminu.