I SA/Gd 1297/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiąc grudzień 2004 r. oddala skargę. ZASKARŻONĄ DO SĄDU DECYZJĄ, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE: • ART. 233 § 1 PKT 1 W ZWIĄZKU Z ART. 220 § 2 ORAZ ART. 8, ART. 30 § 1, § 3, § 4 I § 6 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ O.P., • ART. 9, ART. 10 UST.1, ART. 11, ART. 12 UST.1 I UST. 4, ART. 21 UST.1 PKT 16 LIT. A) I PKT 20, ART. 31, ART. 32, ART. 38 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R., NR 14, POZ. 176 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ P.D.O.F., PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA WNIESIONEGO PRZEZ "A" SPÓŁKĘ Z O.O. Z SIEDZIBĄ W G., UL. [...] OD DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 3 LUTEGO 2010 R., OKREŚLAJĄCEJ NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU NIE POBRANYCH I NIE WPŁACONYCH ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH OD WYPŁAT WYNAGRODZEŃ PRACOWNIKOM ZE STOSUNKU PRACY W GRUDNIU 2004 R., W KWOCIE 6.234 ZŁ, UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU ORGAN STWIERDZA, ŻE W WYNIKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA W SPRAWIE PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB PRAWNYCH ZA 2004 R., ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI USTALIŁ, ŻE "A" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ Z G. NA PODSTAWIE ZAWARTYCH W DNIU 30 WRZEŚNIA 2004 R., I 2 LISTOPADA 2004 R., KONTRAKTÓW ŚWIADCZYŁA USŁUGI REMONTOWO - BUDOWLANE WSPÓŁPRACUJĄC Z FRANCUSKĄ FIRMĄ BUDOWLANĄ "B" Z SIEDZIBĄ W P. POZA PRZEDMIOTOWYMI USŁUGAMI SPÓŁKA NIE PROWADZIŁA W 2004 ROKU ŻADNEJ INNEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I NIE ŚWIADCZYŁA ŻADNYCH USŁUG NA TERENIE POLSKI. W DNIU 1 PAŹDZIERNIKA 2004 R. SPÓŁKA ZAWARŁA UMOWĘ O PRACĘ NA CZAS NIEOKREŚLONY Z PANIĄ U. P. PREZES ZARZĄDU NA ½ ETATU ZA WYNAGRODZENIEM 1.000 ZŁ (BRUTTO). PONADTO W DNIU 30 WRZEŚNIA 2004 R., FIRMA ZAWARŁA UMOWY O PRACĘ NA OKRES PRÓBNY OD 1 PAŹDZIERNIKA 2004 R., DO 31 PAŹDZIERNIKA 2004 R., W WYMIARZE PEŁNEGO ETATU Z PANEM A. N., PANEM R. C., PANEM P. P. W ZAWARTYCH UMOWACH Z PRACOWNIKAMI BUDOWLANYMI OKREŚLONO MIEJSCE WYKONYWANIA PRACY "CAŁY KRAJ I ZAGRANICA", ZAŚ WYNAGRODZENIE W WYSOKOŚCI 1.000,- ZŁ (BRUTTO) ORAZ W PUNKCIE 5 TYCH UMÓW "INNE WARUNKI ZATRUDNIENIA" WSKAZANO: "DIETY KRAJOWE I ZAGRANICZNE WYPŁACANE ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI." NASTĘPNIE W DNIU 10 PAŹDZIERNIKA 2004 R. SPÓŁKA ZAWARŁA Z WYŻEJ WYMIENIONYMI OSOBAMI (PRACOWNICY BUDOWLANI) UMOWY O PRACĘ NA CZAS NIEOKREŚLONY Z TERMINEM ROZPOCZĘCIA PRACY 1 LISTOPADA 2004 R. POZOSTAŁE USTALENIA ZAWARTE W UMOWACH O PRACĘ Z DNIA 30 WRZEŚNIA 2004 R., POZOSTAWIONO BEZ ZMIAN. NATOMIAST W PUNKCIE 5 TYCH UMÓW WSKAZANO: "DIETY ZAGRANICZNE WYPŁACANE WG OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW DOT. WYJAZDÓW SŁUŻBOWYCH." ZATRUDNIONYCH PRACOWNIKÓW BUDOWLANYCH W RAMACH REALIZACJI ZAWARTYCH KONTRAKTÓW Z FRANCUSKĄ FIRMĄ "A" SPÓŁKA Z O.O., SKIEROWAŁA DO PRACY WE FRANCJI (POLECENIA WYJAZDÓW SŁUŻBOWYCH). W ZWIĄZKU Z WYKONYWANIEM PRACY WE FRANCJI PRZEZ WYMIENIONYCH POWYŻEJ PRACOWNIKÓW FIRMA WYPŁACAŁA IM DIETY Z TYTUŁU ZAGRANICZNYCH PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH W EURO NA ICH KONTA BANKOWE W BANKU FRANCUSKIM, OD KTÓRYCH TO NALEŻNOŚCI ZGODNIE Z ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH - WYKONUJĄC FUNKCJĘ PŁATNIKA NIE POBIERAŁA ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY. ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, ŻE SKIEROWANIE PRZEZ "A" SPÓŁKĘ Z O.O., OD MOMENTU ZATRUDNIENIA PRACOWNIKÓW: A. N., R. C. I P. P. DO WYKONYWANIA PRACY WE FRANCJI NIE JEST PODRÓŻĄ SŁUŻBOWĄ. W KONSEKWENCJI ORGAN TEN STWIERDZIŁ, ŻE WYPŁACONE W GRUDNIU 2004 R., WW. PRACOWNIKOM SKIEROWANYM DO PRACY WE FRANCJI KWOTY ZA LISTOPAD I GRUDZIEŃ 2004 R., NIE STANOWIĄ DIET Z TYTUŁU ODBYWANIA PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH POZA GRANICAMI KRAJU, O KTÓRYCH MOWA WART 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) P.D.O.F., LECZ SĄ SKŁADNIKIEM ICH WYNAGRODZEŃ ZE STOSUNKU PRACY STANOWIĄCYM ŹRÓDŁO UZYSKANIA PRZYCHODU PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. WOBEC POWYŻSZEGO DECYZJĄ Z DNIA 3 LUTEGO 2010 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ FIRMIE "A" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ W G., NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU NIE POBRANYCH I NIE WPŁACONYCH ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH OD WYPŁAT WYNAGRODZEŃ PRACOWNIKOM ZE STOSUNKU PRACY W GRUDNIU 2004 R., W KWOCIE 6.234 ZŁ. W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI SPÓŁKA WNIOSŁA O JEJ UCHYLENIE. W ODWOŁANIU TYM KWESTIONUJĄC JEJ ZASADNOŚĆ PEŁNOMOCNIK SPÓŁKI W UZASADNIENIU ODWOŁANIA WSKAZAŁ, ŻE STAŁYM MIEJSCEM PRACY TYCH PRACOWNIKÓW JEST MIEJSCOWOŚĆ G. I STĄD PRACOWNICY WYSYŁANI SĄ DO PRACY NA RÓŻNYCH BUDOWACH. W 2004 ROKU I 2005 ROKU BYTY TO ZLECENIA SŁUŻBOWE NA KILKU BUDOWACH W P. I OKOLICY W ZALEŻNOŚCI OD POTRZEBY ZLECENIODAWCY JAKIM BYŁA SPÓŁKA FRANCUSKA "C". PONADTO POWOŁUJĄC SIĘ NA TREŚĆ ART. 775 § 1 KODEKSU PRACY WSKAZAŁ, ŻE JEST W PEŁNI UZASADNIONYM ZASTOSOWANIE DO PRACOWNIKÓW FIRMY "A" WARUNKU PIERWSZEGO ART. 77 TIRET 5 ART. 1 TJ. ODBYWANIA PODRÓŻY POZA SIEDZIBĄ FIRMY. SPEŁNIENIE TEGO WARUNKU JEST RÓWNOZNACZNE Z TYM, IŻ PRACOWNIKOM FIRMY PRZYSŁUGUJĄ DIETY Z TYTUŁU ODBYWANIA PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ (KRAJOWE I ZAGRANICZNE). W 2004 ROKU I 2005 ROKU BYŁY TO TYLKO DIETY ZAGRANICZNE NA POKRYCIE KOSZTÓW WYŻYWIENIA I INNYCH DROBNYCH WYDATKÓW. Zdaniem Pełnomocnika wysłanie przez odwołującą się firmę pracowników do pracy na budowie we Francji było związane w rozumieniu Kodeksu Pracy podróżą służbową, ponieważ pracownicy mieli za zadanie wykonanie zadania służbowego na polecenie pracodawcy poza miejscowością w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. ARGUMENTUJĄC POWYŻSZE WSKAZAŁ NADTO, ŻE NIE ZGADZA SIĘ Z INTERPRETACJĄ URZĘDU PRZEPISÓW USTAWY O KTÓRYCH MOWA W ART. 21, UST. 1, PKT 16, LIT. A) P.D.O.F., ŻE NIE SĄ TO DIETY, LECZ JEDYNIE SĄ SKŁADNIKIEM WYNAGRODZEŃ ZE STOSUNKU PRACY STANOWIĄCYCH ŹRÓDŁO UZYSKANIA PRZYCHODU PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym, mając na uwadze całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił zarzutów odwołania. Organ odwoławczy przywołując treść art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 p.d.o.f. stwierdza, że w tym stanie prawnym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju świadczenia pieniężne wypłacone ze stosunku pracy za wyjątkiem wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży słyżbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13, natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 20 w/w ustawy zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych jest część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody ze stosunku pracy, z wyjątkiem wynagrodzenia uzyskiwanego przez członka służby zagranicznej, w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym była wykonywana praca; zwolnienie dotyczy dochodów nieprzekraczających rocznie równowartości trzydziestu diet, z zastrzeżeniem ust. 15. Przywołując dalej treść art. 8 O.p., w myśl którego płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu, organ odwoławczy stwierdza, że zgodnie z art. 31 p.d.o.f., w przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę ustawodawca nałożył na pracodawcę (zakład pracy) jako płatnika obowiązek obliczenia i poboru w ciągu roku zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych od dokonanych na ich rzecz wypłat. Sposób ustalenia zaliczek na podatek dochodowy od przychodów ze stosunku pracy, które płatnik obowiązany jest obliczyć, pobrać i wpłacić do właściwego urzędu skarbowego (art. 8 Ordynacji podatkowej) określony został szczegółowo w treści art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast w art. 38 ust. 1 powołanej ustawy wskazano termin i właściwość urzędu skarbowego do którego należy wpłacać przedmiotowe zaliczki. Natomiast w świetle art. 30 § 1 O.p., płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 odpowiada za podatek niedobrany lub podatek pobrany a niewypłacony. Zgodnie zaś z § 4 tego artykułu, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa w § 1, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku. ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZA, ŻE Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE "A" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ W G. W ZWIĄZKU Z WYKONYWANIEM PRACY (OD 1 PAŹDZIERNIKA 2004 R., WSPÓŁPRACA Z FRANCUSKĄ FIRMĄ BUDOWLANĄ "B" Z SIEDZIBĄ W P.) WE FRANCJI PRZEZ PRACOWNIKÓW: A. N., R. C. I P. P. WYPŁACAŁA WW. DIETY Z TYTUŁU ZAGRANICZNYCH PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH W EURO NA ICH KONTA BANKOWE W BANKU FRANCUSKIM, OD KTÓRYCH TO NALEŻNOŚCI NA PODSTAWIE Z ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) P.D.O.F., WYKONUJĄC FUNKCJĘ PŁATNIKA NIE POBIERAŁA ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY. BEZSPORNYM JEST RÓWNIEŻ FAKT, ŻE SPÓŁKA WYSTAWIŁA SWOIM PRACOWNIKOM (TJ. PANU A. N., PANU R. C. I PANU P. P.) POLECENIE WYJAZDU SŁUŻBOWEGO OBEJMUJĄCE OKRES ROZLICZENIOWY POCZĄWSZY OD DNIA 1 PAŹDZIERNIKA 2004 R. W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM ORGAN ODWOŁAWCZY ZAUWAŻA, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE SPÓR SPROWADZA SIĘ DO KWESTII PRZYJĘCIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE, IŻ SKIEROWANIE PRACOWNIKÓW DO PRACY ZA GRANICĄ NIE ODBYŁO SIĘ FAKTYCZNIE W RAMACH PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ, A CO ZA TYM IDZIE WYPŁACONE W ZWIĄZKU Z TYM ŚWIADCZENIA (DIETY) NIE PODLEGAJĄ ZWOLNIENIU OD PODATKU DOCHODOWEGO NA PODSTAWIE ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) P.D.O.F. PRZYWOŁUJĄC ART. 29 § 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 26 CZERWCA 1974 R. KODEKS PRACY (DZ. U. NR 21, Z 1998 R., POZ. 94, Z PÓŹN. ZMIAN.), W MYŚL KTÓREGO UMOWA O PRACĘ OKREŚLA STRONY UMOWY, RODZAJ UMOWY, DATĘ JEJ ZAWARCIA ORAZ WARUNKI PRACY I PŁACY A W SZCZEGÓLNOŚCI MIEJSCE WYKONYWANIA PRACY, ORAZ ART. 775 § 1 TEJ USTAWY W MYŚL KTÓREGO PRACOWNIKOWI WYKONUJĄCEMU NA POLECENIE PRACODAWCY ZADANIE SŁUŻBOWE POZA MIEJSCOWOŚCIĄ, W KTÓREJ ZNAJDUJE SIĘ SIEDZIBA PRACODAWCY LUB POZA STAŁYM MIEJSCEM PRACY PRZYSŁUGUJĄ NALEŻNOŚCI NA POKRYCIE KOSZTÓW ZWIĄZANYCH Z PODRÓŻĄ SŁUŻBOWĄ - DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZA, ŻE ZAWARTE W POWOŁANYM ART. 775 § 1 KODEKSU PRACY OKREŚLENIE STAŁE MIEJSCE PRACY WSKAZUJE, ŻE ZA PUNKT ODNIESIENIA PRZYJĄĆ NALEŻY MIEJSCE WYKONYWANIA PRACY OKREŚLONE STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 29 § 1 PKT 2 TEJ USTAWY W UMOWIE O PRACĘ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NALEŻAŁO PODDAĆ ANALIZIE UMOWY ZAWARTE W DNIU 30 WRZEŚNIA 2004 R., I 10 PAŹDZIERNIKA 2004 R., PRZEZ SPÓŁKĘ Z PRACOWNIKAMI: PANEM A. N., PANEM R. C. I PANEM P. P.. Z TREŚCI TYCH UMÓW, A W SZCZEGÓLNOŚCI Z ZAPISU W PKT 2, TJ. "MIEJSCE WYKONYWANIA PRACY" WYNIKA, ŻE SPÓŁKA WSKAZAŁA SZEROKO ROZUMIANY OBSZAR "CAŁY KRAJ I ZAGRANICA". W OPINII DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ABY MÓWIĆ O PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ MUSZĄ BYĆ SPEŁNIONE CO NAJMNIEJ DWA WARUNKI, TJ.: WYKONYWANIE ZADANIA PRZEZ PRACOWNIKA POZA MIEJSCOWOŚCIĄ, W KTÓREJ ZNAJDUJE SIĘ JEGO STAŁE MIEJSCE PRACY ORAZ ZAKRES I TERMIN WYKONYWANIA TEGO ZADANIA POWINIEN BYĆ OKREŚLONY W POLECENIU WYJAZDU SŁUŻBOWEGO. OZNACZA TO, IŻ NIE MOŻNA MÓWIĆ O PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ, JEŻELI PRACOWNIK WYKONUJE ZADANIA W MIEJSCOWOŚCI, W KTÓREJ ZNAJDUJE SIĘ JEGO STAŁE MIEJSCE PRACY, A W ZWIĄZKU Z TYM NIE MA UZASADNIENIA W TAKIM PRZYPADKU DLA WYDANIA PRZEZ PRACODAWCĘ POLECENIA WYJAZDU SŁUŻBOWEGO. ZATEM JAKKOLWIEK "A" SPÓŁKA Z O.O., W DNIU 1 PAŹDZIERNIKA 2004 R., ZATRUDNIONYCH OD DNIA 30 WRZEŚNIA 2004 R., PRACOWNIKÓW BUDOWLANYCH (PANA A. N., PANA R. C. I PANA P. P.) W RAMACH REALIZACJI ZAWARTYCH W DNIU 30 WRZEŚNIA 2004 R., I 2 LISTOPADA 2004 R., KONTRAKTÓW Z FRANCUSKĄ FIRMĄ BUDOWLANĄ "B" Z SIEDZIBĄ W P., SKIEROWAŁA DO PRACY NA TERYTORIUM FRANCJI NA PODSTAWIE POLECEŃ WYJAZDÓW SŁUŻBOWYCH, TO BEZSPORNYM ZDANIEM ORGANU JEST FAKT, ŻE WW. WYKONYWALI SWOJĄ PRACĘ U JEDYNEGO ZLECENIODAWCY SPÓŁKI, TJ. W FIRMIE BUDOWLANEJ "B" Z SIEDZIBĄ W P. NA TERENIE FRANCJI; PRZY CZYM, CO WSKAZAŁ RÓWNIEŻ PEŁNOMOCNIK W ODWOŁANIU SPÓŁKA NIE POSIADA WŁASNEJ BAZY BUDOWLANEJ W SIEDZIBIE FIRMY. PONADTO Z ZEZNAŃ PANI U. P. PREZESA ZARZĄDU "A" SP. Z O.O. WYNIKA, ŻE PRACOWNICY PRZYJEŻDŻAJĄ DO POLSKI CO MIESIĄC, PRZEWAŻNIE NA KOŃCU MIESIĄCA. POWYŻSZE ZATEM ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO POTWIERDZA, ŻE STAŁYM MIEJSCEM WYKONYWANIA PRACY PRZEZ ZATRUDNIONYCH PRACOWNIKÓW W SPÓŁCE W 2004 R., BYŁY BUDOWY NA TERENIE P. ORAZ W JEGO OKOLICACH. W ŚWIETLE PRZEDSTAWIONYCH UNORMOWAŃ KODEKSU PRACY (ART. 775) W OPINII DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZA UZASADNIONE NALEŻAŁO UZNAĆ STANOWISKO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO ZAPREZENTOWANE W ZAKWESTIONOWANEJ DECYZJI Z DNIA 3 LUTEGO 2010 R., ŻE SKIEROWANIE PRACOWNIKÓW (OD MOMENTU ICH ZATRUDNIENIA) DO WYKONYWANIA PRACY WE FRANCJI, TJ. DO MIEJSCA, KTÓRE ZGODNIE Z UMOWĄ O PRACĘ NALEŻY DO STAŁEGO MIEJSCA PRACY NIE JEST PODRÓŻĄ SŁUŻBOWĄ, O KTÓREJ MOWA W PRZEPISACH USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ O PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ ORAZ O NALEŻNYCH Z TYTUŁU JEJ ODBYWANIA NALEŻNOŚCIACH (DIETACH, KOSZTACH PODRÓŻY) DECYDUJE TO, ŻE OKREŚLONE ZADANIE W RAMACH ŚWIADCZONEJ PRACY WYKONYWANE JEST POZA MIEJSCEM USTALONYM W UMOWIE O PRACĘ JAKO MIEJSCE JEJ WYKONYWANIA. SKORO ZATEM, JAK WYNIKA TO Z NIEKWESTIONOWANYCH W ISTOCIE USTALEŃ Z UMÓW O PRACĘ ZAWARTYCH Z PRACOWNIKAMI ZATRUDNIONYMI W "A" SPÓŁKA Z O.O., IŻ MIEJSCE TO ("KRAJ I ZAGRANICA") BYŁO ZWYKŁYM I STAŁYM MIEJSCEM WYKONYWANIA PRZEZ NICH PRACY, TO ZASADNIE ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI UZNAŁ, IŻ UDAJĄC SIĘ DO MIEJSCA WYKONYWANIA TEJ PRACY (FRANCJA) ZATRUDNIENI PRACOWNICY NIE ODBYWALI PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ W ROZUMIENIU WW. PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH POKRYWANIA KOSZTÓW PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH POZA GRANICAMI KRAJU, A OTRZYMANE PRZEZ NICH DODATKOWE WYNAGRODZENIE Z TYTUŁU WYKONYWANIA TEJ PRACY W TYCH WARUNKACH NIE STANOWIŁO WYPŁAT WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) P.D.O.F. NADTO W OPINII DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI ZASADNIE ZASTOSOWAŁ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NORMĘ WYNIKAJĄCĄ Z ART. 21 UST. 1 PKT 20 P.D.O.F. JAK BOWIEM WYNIKA Z ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, PRACOWNICY SPÓŁKI Z O.O. "A", W ROKU PODATKOWYM 2004 BEZSPORNIE PRZEBYWALI CZASOWO ZA GRANICĄ (FRANCJA) I UZYSKIWALI TAM DOCHODY ZE STOSUNKU PRACY, TYM SAMYM SPEŁNILI WARUNKI DO CZĘŚCIOWEGO ZWOLNIENIA UZYSKANEGO DOCHODU Z OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM NA PODSTAWIE POWOŁANEGO ART. 21 UST. 1 PKT 20 P.D.O.F. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ SŁUSZNIE ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, ŻE FIRMA "A" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ W G. NIE WYKONAŁA CIĄŻĄCEGO NA NIEJ OBOWIĄZKU PŁATNIKA I NIE OBLICZYŁA, NIE POBRAŁA I NIE WPŁACIŁA NA RACHUNEK BANKOWY URZĘDU SKARBOWEGO ZALICZEK OD WYPŁAT WYNAGRODZEŃ ZE STOSUNKU PRACY DOKONANYCH W MIESIĄCU GRUDNIU 2004 R., OBEJMUJĄCYCH ODPOWIEDNIO NIE TYLKO WYPŁATĘ KWOTY 1.000,00 ZŁ WYNIKAJĄCĄ Z UMOWY O PRACĘ, ALE RÓWNIEŻ WYPŁACONYCH DIET NALEŻNYCH ZA MIESIĄCE LISTOPAD I GRUDZIEŃ PANOM: A. N., R. C., P. P. ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH ZGODNIE Z ART. 31, ART. 32 ORAZ ART. 38 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W OGÓLNEJ KWOCIE 6.234 ZŁ. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ, PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEJ ZARZUCIŁ: - NARUSZENIE PRZEPISÓW USTAWY ART. 144-154 ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ - NADINTERPRETACJĘ PRZEPISÓW Z KODEKSU PRACY (ART. 77) ORAZ ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W UZASADNIENIU SKARGI POWTÓRZONO ARGUMENTY Z ODWOŁANIA. PONADTO W UZASADNIENIU SKARGI, PEŁNOMOCNIK SPÓŁKI WSKAZAŁ, ŻE NARUSZENIE ART. 144-154 ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ NIE DORĘCZENIE W TERMINIE POSTANOWIEŃ O PRZEDŁUŻENIU TERMINU ZAŁATWIENIA SPRAWY ODWOŁANIA POWODUJE W MYŚL PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W POLSCE "NIEWAŻNOŚCI WYDANYCH DECYZJI". PEŁNOMOCNIK SPÓŁKI PONOWNIE STWIERDZA, ŻE W ROZWAŻANEJ SPRAWIE PRACOWNICY NIE BYLI ODDELEGOWANI DO PRACY WE FRANCJI A JEDYNIE KIEROWANI DO PRACY NA PODSTAWIE DELEGACJI SŁUŻBOWEJ, ODBYWALI ZAGRANICZNĄ PODRÓŻ SŁUŻBOWĄ, ZATEM NALICZONE I WYPŁACONE IM DIETY (UZNANE PRZEZ ORGANY JAKO KOSZT UZYSKANIA PRZYCHODU SPÓŁKI) NIE PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNOSZĄC O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMAŁ DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA WBREW ZARZUTOM SKARGI ODPOWIADA PRAWU. OTÓŻ ISTOTA SPORU W NINIEJSZEJ SPRAWIE, BIORĄC POD UWAGĘ ZARZUTY ZAWARTE ZARÓWNO W ODWOŁANIU JAK I W SKARDZE SPROWADZA SIĘ DO ZASADNOŚCI OPODATKOWANIA WYPŁACONYCH PRACOWNIKOM SKARŻĄCEJ SPÓŁKI, SKIEROWANYM DO PRACY WE FRANCJI KWOT NALEŻNYCH ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE BADANEGO ROKU PODATKOWEGO. ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI STANĘŁY BOWIEM NA STANOWISKU, ŻE DOKONANE PRZEZ SPÓŁKĘ WYPŁATY NIE STANOWIĄ DIET Z TYTUŁU ODBYWANIA PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH POZA GRANICAMI KRAJU, O KTÓRYCH MOWA W ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) P.D.O.F., LECZ SĄ SKŁADNIKIEM WYNAGRODZEŃ TYCH PRACOWNIKÓW ZE STOSUNKU PRACY PODLEGAJĄCYM OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE "A" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ W G. W ZWIĄZKU Z WYKONYWANIEM PRACY (OD 1 PAŹDZIERNIKA 2004 R., WSPÓŁPRACA Z FRANCUSKĄ FIRMĄ BUDOWLANĄ "B" Z SIEDZIBĄ W P.) WE FRANCJI PRZEZ SWOICH PRACOWNIKÓW WYPŁACAŁA IM DIETY Z TYTUŁU ZAGRANICZNYCH PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH W EURO NA ICH KONTA BANKOWE W BANKU FRANCUSKIM, OD KTÓRYCH TO NALEŻNOŚCI NA PODSTAWIE Z ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) WYKONUJĄC FUNKCJĘ PŁATNIKA NIE POBIERAŁA ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY. BEZSPORNYM JEST RÓWNIEŻ FAKT, ŻE SPÓŁKA SKARŻĄCA WYSTAWIŁA SWOIM PRACOWNIKOM NA KAŻDY MIESIĄC PRACY POLECENIE WYJAZDU SŁUŻBOWEGO. ZDANIEM STRONY SKARŻĄCEJ NIE MOŻNA SIĘ ZGODZIĆ Z TWIERDZENIEM ORGANÓW PODATKOWYCH, IŻ STAŁYM MIEJSCEM PRACY PRACOWNIKÓW SPÓŁKI JEST P. W JEJ OPINII MIEJSCE PRACY (STALE) ZOSTAŁO W UMOWIE WYRAŹNIE OKREŚLONE JAKO KRAJ I ZAGRANICA. W SYTUACJI SPÓŁKI STAŁYM MIEJSCEM PRACY PRACOWNIKÓW JEST MIEJSCOWOŚĆ G. I STĄD PRACOWNICY WYSYŁANI SĄ DO PRACY NA RÓŻNYCH BUDOWACH. W 2004 ROKU I 2005 ROKU BYŁY TO ZLECENIA SŁUŻBOWE NA KILKU BUDOWACH W P. I OKOLICY W ZALEŻNOŚCI OD POTRZEBY ZLECENIODAWCY JAKIM BYŁA SPÓŁKA FRANCUSKA "C". W OCENIE SĄDU ANALIZA MATERIAŁU DOWODOWEGO ZEBRANEGO W SPRAWIE, W TYM W SZCZEGÓLNOŚCI UMOWY O PRACĘ W KTÓRYCH W PKT 2, TJ. "MIEJSCE WYKONYWANIA PRACY" SPÓŁKA WSKAZAŁA SZEROKO ROZUMIANY OBSZAR "CAŁY KRAJ I ZAGRANICA" DOWODZĄ W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI, ŻE ZATRUDNIANI PRACOWNICY GODZILI SIĘ ŚWIADCZYĆ PRACĘ POZA GRANICAMI KRAJU, A SKORO TAK, TO SKIEROWANIE TEGOŻ PRACOWNIKA DO PRACY WE FRANCJI NIE STANOWI PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ. TYMCZASEM ABY MÓWIĆ O PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ MUSZĄ BYĆ SPEŁNIONE CO NAJMNIEJ DWA WARUNKI, TJ.: WYKONYWANIE ZADANIA PRZEZ PRACOWNIKA POZA MIEJSCOWOŚCIĄ, W KTÓREJ ZNAJDUJE SIĘ JEGO STAŁE MIEJSCE PRACY ORAZ ZAKRES I TERMIN WYKONYWANIA TEGO ZADANIA POWINIEN BYĆ OKREŚLONY W POLECENIU WYJAZDU SŁUŻBOWEGO. OZNACZA TO, IŻ NIE MOŻNA MÓWIĆ O PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ, JEŻELI PRACOWNIK WYKONUJE ZADANIA W MIEJSCOWOŚCI, W KTÓREJ ZNAJDUJE SIĘ JEGO STAŁE MIEJSCE PRACY, A W ZWIĄZKU Z TYM NIE MA UZASADNIENIA W TAKIM PRZYPADKU DLA WYDANIA PRZEZ PRACODAWCĘ POLECENIA WYJAZDU SŁUŻBOWEGO. ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE JAKKOLWIEK SKARŻĄCA SPÓŁKA ZATRUDNIONYCH PRACOWNIKÓW BUDOWLANYCH W RAMACH REALIZACJI ZAWARTYCH W DNIU 30 WRZEŚNIA 2004 R. I 2 LISTOPADA 2004 R., KONTAKTÓW Z FRANCUSKĄ FIRMĄ BUDOWLANĄ "B" Z SIEDZIBĄ W P., SKIEROWAŁA DO PRACY NA TERYTORIUM FRANCJI NA PODSTAWIE POLECEŃ WYJAZDÓW SŁUŻBOWYCH, TO BEZSPORNYM JEST FAKT, ŻE PRACOWNICY SPÓŁKI WYKONYWALI SWOJĄ PRACĘ U JEDYNEGO ZLECENIODAWCY SPÓŁKI, TJ. W FIRMIE BUDOWLANEJ "B" Z SIEDZIBĄ W P. NA TERENIE FRANCJI. PRZY CZYM, CO WSKAZYWAŁ NIEJEDNOKROTNIE PEŁNOMOCNIK SPÓŁKI - SPÓŁKA NIE POSIADA WŁASNEJ BAZY BUDOWLANEJ W SIEDZIBIE FIRMY. MAJĄC NADTO NA UWADZE ZEZNANIA PANI U. P. PREZESA ZARZĄDU "A" SP. Z O.O., Z KTÓRYCH WYNIKA, ŻE PRACOWNICY PRZYJEŻDŻAJĄ DO POLSKI CO MIESIĄC, PRZEWAŻNIE NA KOŃCU MIESIĄCA ORGANY PODATKOWE W SPOSÓB CAŁKOWICIE UPRAWNIONY PRZYJĘŁY, ŻE FAKTYCZNIE STAŁYM MIEJSCEM WYKONYWANIA PRACY PRZEZ ZATRUDNIONYCH PRACOWNIKÓW W SPÓŁCE W BADANYM ROKU BYŁY BUDOWY NA TERENIE P. ORAZ JEGO OKOLICACH. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, W ŚWIETLE PRZEDSTAWIONYCH UNORMOWAŃ KODEKSU PRACY (ART. 775) ZA UZASADNIONE NALEŻY UZNAĆ STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH, ŻE SKIEROWANIE PRZEZ SKARŻĄCĄ SPÓŁKĘ PRACOWNIKÓW (OD MOMENTU ICH ZATRUDNIENIA) DO WYKONYWANIA PRACY WE FRANCJI, TJ. DO MIEJSCA, KTÓRE ZGODNIE Z UMOWĄ O PRACĘ NALEŻY DO STAŁEGO MIEJSCA PRACY NIE JEST PODRÓŻĄ SŁUŻBOWĄ, O KTÓREJ MOWA W PRZEPISACH USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ZATEM ZA UZASADNIONĄ NALEŻY UZNAĆ TEZĘ, ŻE O PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ ORAZ O NALEŻNYCH Z TYTUŁU JEJ ODBYWANIA NALEŻNOŚCIACH (DIETACH, KOSZTACH PODRÓŻY) DECYDUJE TO, ŻE OKREŚLONE ZADANIE W RAMACH ŚWIADCZONEJ PRACY WYKONYWANE JEST POZA MIEJSCEM USTALONYM W UMOWIE O PRACĘ JAKO MIEJSCE JEJ WYKONYWANIA. SKORO ZATEM, JAK WYNIKA TO Z NIEKWESTIONOWANYCH W ISTOCIE ZAPISÓW ZAWARTYCH PRZEZ SPÓŁKĘ SKARŻĄCĄ UMÓW O PRACĘ Z POSZCZEGÓLNYMI PRACOWNIKAMI MIEJSCE TO OKREŚLONO JAKO "KRAJ I ZAGRANICA" BYŁO ZWYKŁYM I STAŁYM MIEJSCEM WYKONYWANIA PRZEZ NICH PRACY, TO ZASADNIE ORGANY PODATKOWE UZNAŁY, IŻ UDAJĄC SIĘ DO MIEJSCA WYKONYWANIA TEJ PRACY (W TYM PRZYPADKU FRANCJA) ZATRUDNIENI PRACOWNICY NIE ODBYWALI PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ W ROZUMIENIU PRZEPISÓW KODEKSU PRACY W SZCZEGÓLNOŚCI PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH POKRYWANIA KOSZTÓW PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH POZA GRANICAMI KRAJU. W TYCH ZATEM OKOLICZNOŚCIACH OTRZYMANE PRZEZ NICH DODATKOWE WYNAGRODZENIE Z TYTUŁU WYKONYWANIA TEJ PRACY NIE STANOWIŁO WYPŁAT WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 21 UST. 1 PKT 16 LIT. A) USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. NADTO ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI PRAWIDŁOWO ZASTOSOWAŁY NORMĘ WYNIKAJĄCĄ Z ART. 21 UST. 1 PKT 20 (USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, KTÓRA STANOWI, ŻE WOLNA OD PODATKU JEST CZEŚĆ DOCHODÓW OSÓB, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1, PRZEBYWAJĄCYCH CZASOWO ZA GRANICĄ I UZYSKUJĄCYCH DOCHODY ZE STOSUNKU PRACY, Z WYJĄTKIEM WYNAGRODZENIA UZYSKIWANEGO PRZEZ CZŁONKA SŁUŻBY ZAGRANICZNEJ, W WYSOKOŚCI STANOWIĄCEJ RÓWNOWARTOŚĆ DIETY Z TYTUŁU PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH POZA GRANICAMI KRAJU, OKREŚLONEJ W PRZEPISACH W SPRAWIE WYSOKOŚCI ORAZ WARUNKÓW USTALANIA NALEŻNOŚCI PRZYSŁUGUJĄCYCH PRACOWNIKOWI ZATRUDNIONEMU W PAŃSTWOWEJ LUB SAMORZĄDOWEJ JEDNOSTCE SFERY BUDŻETOWEJ Z TYTUŁU PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ POZA GRANICAMI KRAJU, ZA KAŻDY DZIEŃ, W KTÓRYM BYŁA WYKONYWANA PRACA; ZWOLNIENIE DOTYCZY DOCHODÓW NIEPRZEKRACZAJĄCYCH ROCZNIE RÓWNOWARTOŚĆ TRZYDZIESTU DIET, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 15. Jak bowiem wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, skoro pracownicy skarżącej Spółki w badanym roku podatkowym bezspornie przebywali czasowo za granicą (Francja) i uzyskiwali tam dochody ze stosunku pracy, tym samym spełnili warunki do częściowego zwolnienia uzyskanego dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie powołanego art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. Prawidłowość rozliczonego dochodu poszczególnych pracowników Spółki jak i wysokość należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłat wynagrodzeń w/w pracownikom ze stosunku pracy w badanym roku podatkowym skarżąca Spółka nie kwestionowała. Nieprawidłowości w tym zakresie nie stwierdził również Sąd. W tym stanie sprawy, w ocenie Sądu organy podatkowe zasadnie wywiodły, że skarżąca Spółka nie wykonała ciążącego na niej obowiązku płatnika, tj. nie obliczyła, nie pobrała i nie wpłaciła na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z art. 31, art. 32 oraz art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłat wynagrodzeń ze stosunku pracy obejmujących odpowiednio nie tylko wypłatę kwoty 1.000,00 zł wynikającą z umowy o pracę, ale również wypłaconych diet. Odnosząc się natomiast do zarzutu "naruszenia przepisów z art. 144-154 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez nie doręczenie w terminie postanowienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego do Dyrektora Izby Skarbowej zgodnie z art. 140 § 1 Ordynacja podatkowa stwierdzić należy, że Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 216 § 1 w zw. z art. 140 § 1 O.p., postanowieniem z dnia 24 maja 2010 r., oraz z dnia 28 lipca 2010 r., zawiadomił stronę skarżącą, że odwołanie złożone w Kancelarii Urzędu Skarbowego w dniu 8 marca 2010 r., od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 lutego 2010 r. Nr [...], [...] nie zostanie rozpatrzone w terminie i jednocześnie wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, tj. w postanowieniu z dnia 24 maja 2010 r., do dnia 23 lipca 2010 r., natomiast w postanowieniu z dnia 28 lipca 2010 r., do dnia 23 września 2010 r. Powyższe postanowienia, organ odwoławczy stosownie do treści art. 144 Ordynacji podatkowej przesłał za pośrednictwem poczty na adres pełnomocnika Spółki, tj. Pana G. B.. Zgodnie z adnotacją na potwierdzeniu odbioru, doręczenie ww. postanowień nastąpiło: - postanowienie z dnia 24 maja 2010 r., w dniu 11 czerwca 2010 r. (I awizo 31 maja 2010 r.) - /k. 107-108/; - POSTANOWIENIE Z DNIA 28 LIPCA 2010 R., W DNIU 9 SIERPNIA 2010 R. - /K. 111-112/. PROBLEMATYKĘ DORĘCZEŃ PISM W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM REGULUJĄ ART. 144 DO ART. 154 A ORDYNACJI PODATKOWEJ. Z AKT SPRAWY BEZSPORNIE WYNIKA, ŻE PRZEDMIOTOWE POSTANOWIENIA PRAWIDŁOWO DORĘCZONE STRONIE REPREZENTOWANEJ PRZEZ PEŁNOMOCNIKA PANA G. B., ODPOWIADAŁY WYMOGOM ART. 140 ORDYNACJI PODATKOWEJ, TJ. PODAWAŁY PRZYCZYNY OPÓŹNIENIA BIEGU POSTĘPOWANIA W SPRAWIE ORAZ WSKAZYWAŁY NOWY TERMIN ZAŁATWIENIA SPRAWY. JAKKOLWIEK WW. POSTANOWIENIA DORĘCZONE ZOSTAŁY PEŁNOMOCNIKOWI STRONY SKARŻĄCEJ PO TERMINIE WYZNACZONYM DO ZAŁATWIENIA SPRAWY, CO STRONA KWESTIONUJE TO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ TRAFNIE UZNAŁ, ŻE OKOLICZNOŚĆ TA POZOSTAJE BEZ WPŁYWU NA WYNIK SPRAWY. NADTO ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE PRZEPIS ART. 140 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE OKREŚLA TERMINU DORĘCZENIA ZAWIADOMIENIU STRONY O NIE ZAŁATWIENIU SPRAWY PRZED UPŁYWEM TEGO TERMINU. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, ZARZUT PEŁNOMOCNIKA SPÓŁKI W KWESTII NARUSZENIA PRZEPISÓW Z ART. 144-154 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, KTÓRE MIAŁYBY ZDANIEM STRONY POWODOWAĆ NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI NALEŻY UZNAĆ ZA BEZZASADNY. Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270), SĄD SKARGĘ JAKO NIEZASADNĄ ODDALIŁ.