I SA/Gd 1408/17

Dnia 18 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z o.o. z siedzibą w L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. A Spółka z o.o. z siedzibą w L. - dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił skargę, bowiem Skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - zgodnie z art. 35 oraz poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...) - zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 17 listopada 2017 r. – na adres do doręczeń wskazany w skardze (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 28 akt sądowych). Pismem z dnia 24 listopada 2017 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że nigdy nie doręczono mu zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Poczta Polska nie poinformowała pełnomocnika o fakcie znajdowania się w UP Gdańsk 6 przesyłki do odbioru. Pełnomocnik zakwestionował próby doręczenia wskazanej przesyłki pocztowej i wyjaśnił, że w kancelarii przebywa codziennie, a w trakcie jego nieobecności inni pracownicy kancelarii pozostają upoważnieni do odbioru kierowanej do niego korespondencji. W przypadku pozostawienia awizo, przesyłki odbierane są najpóźniej dzień po powzięciu przez pełnomocnika informacji o przesyłce. Zdaniem pełnomocnika, fakt nieuzupełnienia braków formalnych skargi nie wynika z jego winy. Do wniosku pełnomocnik dołączył pełnomocnictwo do działania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi, odpis KRS Skarżącej oraz kopię reklamacji kierowanej do Poczty Polskiej w przedmiocie niedoręczenia przesyłki poleconej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne związane z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie budzą wątpliwości. Ponadto wnioskodawca wraz ze złożeniem wniosku dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie. Sporna jest jedynie ocena, czy na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu spoczywa wina za niedokonanie tej czynności w wymaganym terminie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416; i wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948). Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie wnioskodawcy. Kryterium to wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu czynności oraz zabezpieczenia swoich interesów procesowych. Obowiązek wykazania należytej staranności ciąży na podmiocie składającym wniosek. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony oraz wskazane przez nią okoliczności mające świadczyć o braku winy w niedochowaniu terminu. Ocena ta nie może jednakże być dowolna. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy, przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcja prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego. C.H. Beck 2015 str. 463 oraz przytoczone tam orzecznictwo sądów administracyjnych). Wskazać należy, że domniemanie doręczenia wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone. Obalenie domniemania nie neguje dokonania doręczenia, a prowadzi do uchylenia ujemnych skutków, jakie dla strony wiążą się z tym doręczeniem w zakresie biegu terminu. Oznacza to, że jeśli dokonano doręczenia zgodnie z wymogami art. 73 p.p.s.a., mimo że adresat nie został powiadomiony o adresowanym do niego piśmie, może się on uchylić od negatywnych skutków tego stanu rzeczy, jeżeli uprawdopodobni okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu, a zatem będzie dysponował np. argumentem w postaci zgłoszenia nieprawidłowo zabezpieczonej skrzynki pocztowej czy reklamacji usług pocztowych. W orzecznictwie wskazuje się, że w kontekście dowodu z dokumentu, jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przeciwdowodu nie może stanowić samo oświadczenie strony o braku awizo. Zwykłe oświadczenie strony, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło nie jest wystarczające do obalenia domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo (por. postanowienie NSA z 24 września 2015 r., II OZ 863/15 oraz przytoczone w nim poglądy doktryny). W niniejszej sprawie, wnosząc o przywrócenie terminu, Skarżący wskazał okoliczności, które dawały podstawę obalenia domniemania doręczenia wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Oświadczenie Skarżącego o "braku awiza" jest w ocenie Sądu wiarygodne, bowiem analiza niedoręczonej przesyłki wskazuje, że doręczyciel nie opisał jej w sposób należyty, bowiem nie wskazał gdzie zostawił awizo. Powyższe czyni wiarygodnym oświadczenie Skarżącego, że nie został poinformowany o fakcie znajdowania się przesyłki z Sądu w urzędzie pocztowym. Zdaniem Sądu, powyższa okoliczność uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu może zostać uwzględniony. Wskazać również należy, że Skarżący złożył reklamację usług pocztowych. Podsumowując należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a., tzn. strona wystąpiła w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z wnioskiem o jego przywrócenie, w którym uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy, dopełniając czynności, dla której zakreślony był termin. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.