I SA/Gd 1487/00
WyrokWSA w Gdańsku2004-02-04
Skład orzekający: Ewa Kwarcińska, Zbigniew Romała, Alicja Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kwota wykazana jako nadpłata za poprzednie lata może zostać zaliczona na poczet bieżącego zobowiązania podatkowego, jeśli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana przed terminem płatności bieżącego zobowiązania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że kwota wykazana jako nadpłata za poprzednie lata nie może zostać zaliczona na poczet bieżącego zobowiązania podatkowego, jeśli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana przed terminem płatności bieżącego zobowiązania. Podatek nie zapłacony w terminie staje się zaległością podatkową, co skutkuje obowiązkiem zapłaty odsetek za zwłokę. Przepisy prawa podatkowego przewidują określone sposoby rozliczenia nadpłaty po jej powstaniu, ale nie dopuszczają potrącenia zaległych czy bieżących zobowiązań podatkowych z przewidywanej nadpłaty.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowo – Usługowe "A" Spółka z o.o. w B. zostało obciążone decyzją Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 16 marca 2000 r. zaległością podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. w wysokości 22.273 zł i odsetkami za zwłokę. Skarżąca nie kwestionowała kwoty podatku, ale twierdziła, że nie stanowi ona zaległości, ponieważ posiadała niezwróconą nadpłatę za wcześniejsze lata, która powinna zostać zaliczona na poczet bieżącego zobowiązania. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Ewa Kwarcińska Sędziowie: NSA: Zbigniew Romała /spr./ NSA: Alicja Stępień Protokolant Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 14 czerwca 2000 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. oddala skargę
I SA/Gd 1487/00
U z a s a d n i e n i e
Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej decyzją z dnia 16 marca 2000 r. określił zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. dla strony skarżącej Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "A" Spółki z o.o. w B. w wysokości 22.273 zł i odsetki za zwłokę w wysokości 7.821,80 zł.
Skarżąca odwołała się od tej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 21 ust. 3 i
art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Skarżąca nie kwestionowała określenia, że do zapłaty pozostaje kwota 22.273 zł podatku, jednak kwota ta nie stanowi zaległości podatkowej, od której nalicza się odsetki za zwłokę. Strona nie zapłaciła zadeklarowanego podatku bowiem posiadała niezwróconą nadpłatę za wcześniejsze lata w kwocie przewyższającą należną za 1998 r. Obowiązkiem organu było zaliczenie nadpłaty na poczet podatku za 1998 r.
Izba Skarbowa decyzją z dnia 14 czerwca 2000 r. utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Izba przywołała art. 79 § 2 pkt 1 lit.a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, jeżeli podatnik którego zobowiązanie powstaje z mocy prawa, w zeznaniu wstępnym wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek, może jedynie złożyć żądanie stwierdzenia nadpłaty podatku. Dopiero po uznaniu przez organ podatkowy zasadności wniosku, podatnik może skorygować deklarację (art. 81 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Skoro za 1998 r. należny podatek wynosił 53.399 zł, a podatnik zapłacił 31.126 zł, to kwota 22.273 zł stanowiła w myśl art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległość podatkową pociągającą za sobą obowiązek naliczania odsetek za zwłokę (art. 53 § 1-4 Ordynacji podatkowej). W dniu upływu terminu płatności podatku skarżąca nie dysponowała decyzją stwierdzającą nadpłatę.
Strona skarżąca wniosła do sądu administracyjnego o uchylenie powyższej decyzji. Zdaniem Spółki organ kontroli skarbowej znając okoliczności sprawy winien orzec o obniżeniu kwoty nadpłaty za lata 1993 – 1997 o kwotę podatku za 1998 r. Nadpłata zgodnie z art. 74 § 1 ust. 1 Ordynacji podatkowej powstaje w dniu zapłaty podatku nienależnego, a nie z datą określenia wysokości przez organ.
Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 47 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137. poz. 926 ze zm.) w związku z art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) termin płatności podatku dochodowego upłynął 31 marca 1999 r. W tym terminie organ podatkowy nie mógł przyjmować istnienia nadpłaty za poprzednie lata, bowiem wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatnik złożył 31 grudnia 1999 r.
Ponadto podatek nie zapłacony w terminie stał się zaległością podatkową (art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej) co skutkowało także powstaniem obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę (art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej).
W takiej sytuacji decyzja określająca zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. oraz odsetki za zwłokę była zgodna z prawem.
Na decyzję tą nie mogła wywierać wpływu okoliczność wykazania w korektach deklaracji za lata 1993 – 1997 nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych.
Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 19 listopada 1999 r III S.A. 7951/98 (LEX nr 42845) przepisy prawa podatkowego przewidują określone sposoby rozliczenia nadpłaty po jej powstaniu, natomiast nie przewiduje możliwości potrącenie przez podatnika zaległych czy bieżących zobowiązań podatkowych z przewidywanej przez niego nadpłaty.
Natomiast w sytuacji, gdy podatnik po złożeniu deklaracji stwierdził, że zapłacił podatek nienależny, wówczas przysługuje jemu prawo do wystąpienia z żądaniem stwierdzenia nadpłaty, którą określa organ podatkowy w drodze decyzji w trybie art. 21 § 3 w zw. z
art. 73 § 1 i art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z dnia 9 maja 2002 r.
I SA/Ka 437/01 – POP 2003/3/63).
Takie decyzje dotyczące nadpłaty za lata 1993 – 1997 nie zostały wydane do daty decyzji określającej podatek dochodowy od osób prawnych za 1998 r.
Mając powyższe na względzie należało skargę oddalić w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło