I SA/Gd 1676/14

Dnia11 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. G. G., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby z dnia 27 października 2014 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2014 r. strona skarżąca została wezwana do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez adwokata R. B., z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia pisma skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, awizowania w dniach 7 i 15 stycznia 2015 r., mimo jej faktycznego odbioru w placówce pocztowej w dniu 26 stycznia 2015 r., została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 21 stycznia 2015 r. (14 dni od pierwszego awizo). Zakreślony terminu upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wskazując, że "sąd odrzuca skargę" w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd zatem nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę adwokata) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10; wyrażony tam pogląd został zaakceptowany m.in. w postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 628/13, postanowieniu z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 2140/13 oraz postanowieniu z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14). W niniejszej sprawie uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego nastąpiło po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd. Podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym - w odniesieniu do osób fizycznych - stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art.73 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Co istotne, faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z dnia 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13 dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach rozpoznawanej sprawy odpis zarządzenia, dotyczący wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego wysłano za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez pełnomocnika skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę listowną pierwszy raz awizowano w dniu 7 stycznia 2015 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono w skrzynce do doręczenia korespondencji. Następnie przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 15 stycznia 2015 r. Czternastodniowy okres, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., upłynął zatem w dniu 21 stycznia 2015 r. i z upływem tego dnia, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie należy uznać za dokonane. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 28 stycznia 2015 r. Strona skarżąca uzupełniła ww. brak formalny skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego w dniu 29 stycznia 2015 r. (data nadania) a zatem z jednodniowym uchybieniem terminu. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że skarżący dokonał wpłaty 500 zł tytułem wpisu od skargi. Nadpłacony wpis w kwocie 400 zł został zwrócony na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2014 r. Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd w punkcie drugim postanowienia orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi podlegającej odrzuceniu w pozostałej kwocie, tj. 100 zł.