I SA/Gd 175/11

Dnia 16 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H.F. i J.F. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja 2000 r. nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o odmowie umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja 2000 r. nr [...] W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożonej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 7 grudnia 2010 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającej H. i J.F. umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych , H. i J.F. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja 2000 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W tym miejscu zauważyć należy, że w początkowym okresie stosowania przepisów p.p.s.a. pojawiały się spory co przedmiotowego zakresu normy zawartej w końcowej części art. 61 § 3 tej ustawy, jednakże późniejsze orzecznictwo oraz komentatorzy opowiedzieli się za poglądem o możliwości badania w ramach art. 61 § 3 p.p.s.a. nie tylko decyzji zaskarżonej, ale również wcześniejszych decyzji – ściśle związanych z tą zaskarżoną, jako wydanych w granicach tej samej sprawy (por. niepubl. postanowienia NSA z dnia 16 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 363/05 LexPolonica nr 2111893, czy z dnia 20 grudnia 2006 r. sygn. akt I FZ 513/06, a także J.P.Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2004 r., s.122 oraz B.Dauter w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005 r., s.169). W niniejszej sprawie skarżący zwrócili się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się zatem do kwestii dopuszczalności wstrzymania wykonania tej decyzji zauważyć należy, że zasadnicze znaczenie dla jej rozstrzygnięcia ma ustalenie zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. Takie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia jednak, w ocenie Sądu, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia określającego wysokość zobowiązania podatkowego, w sytuacji gdy toczące się postępowanie dotyczy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. W obu sprawach tj. w sprawie obecnie rozpatrywanej oraz w sprawie, której przedmiotem było określenie wysokości zobowiązania podatkowego, pomimo istnienia tożsamości podmiotów, brak jest identyczności podstaw prawnych i faktycznych rozstrzygnięcia. Zatem decyzja wymiarowa Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja 2000 r. nie może zostać uznana za wydaną w granicach obecnej sprawy, tj. tej, która ma za przedmiot umorzenie zaległości podatkowej, a tylko w takiej sytuacji dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego innego niż ten, który został zaskarżony. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.