I SA/Gd 193/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. – K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia zawiesić z urzędu postępowanie w sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 775/07. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia K. W. – K., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 października 2008 r. odmawiające skarżącej wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że skarżąca posiada zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT–5) za miesiąc grudzień 1994 r. i zaległość ta nie uległa przedawnieniu, albowiem bieg terminu przedawnienia został przerwany wskutek zastosowania do majątku skarżącej środka egzekucyjnego (zajęcie rachunku bankowego), o którym skarżąca została powiadomiona. Na powyższe postanowienie K. W. – K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się uchylenia zarówno zaskarżonego, jak i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z informacji posiadanych przez tutejszy Sąd wynika, że sprawa dotycząca odmowy wydania K. W. – K. zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 13 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 775/07 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 maja 2007 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 lutego 2007 r. odmawiające skarżącej wydania ww. zaświadczenia. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd stanął na stanowisku, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. zakończył się w dniu 16 listopada 2005 r. i w tym też dniu uległo ono przedawnieniu i – na podstawie art. 59 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) – wygasło. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Skarbowej. W związku z powyższym tutejszy Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zdaniem tutejszego Sądu przesądzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, czy w sprawie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r., ma decydujący wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem warunkuje dopuszczalność wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.