I SA/Gd 269/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi F. s.c. w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2026 r., nr 2201-IOV-2.4103.161-173.2025/10/02 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2022 r. do stycznia 2023 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 1.423 zł (słownie: tysiąc czterysta dwadzieścia trzy złote) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. F. s.c. (dalej: "Skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 22 stycznia 2026 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2022 r. do stycznia 2023 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 maja 2026 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie umowy spółki cywilnej, w terminie 7 dni od daty doręczania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie przesłano na adres pełnomocnika Skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 8 maja 2026 r. (data utworzenia pierwszego Urzędowego Poświadczenia Doręczenia - UPD), a wobec nieodebrania pisma, po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesłano powtórne zawiadomienie. Dokument został uznany za skutecznie doręczony w dniu 22 maja 2026 r. Pełnomocnik Skarżącej uzupełnił brak formalny skargi w dniu 5 czerwca 2026 r. przesyłając umowę spółki cywilnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania, o czym stanowi art. 29 p.p.s.a. Tym samym wymogu określonego art. 29 p.p.s.a nie spełnia złożenie jedynie dokumentu pełnomocnictwa. Istotny jest również dokument określający sposób reprezentacji strony skarżącej. W przypadku gdy stroną skarżąca jest spółka cywilna dokumentem takim jest umowa spółki. Z uwagi na specyfikę formy prawnej jaką objęta jest umowa spółki cywilnej i brak jej rejestracji w ogólnodostępnym rejestrze publicznym (np. Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego), zasady reprezentacji spółki cywilnej każdorazowo powinny być odczytywane i ustalane w oparciu o przepis art. 866 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) oraz zapisy umowy spółki cywilnej (wraz z jej ewentualnymi późniejszymi aneksami) przedstawionej przez wspólników (por. postanowienie: NSA z 29 maja 2025 r. sygn. akt I GZ 199/25; WSA w Gorzowie Wlkp. z 1 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SA/Go 137/26; WSA w Gliwicach z 18 maja 2026 r. sygn. akt I SA/Gl 271/26; WSA w Krakowie z 3 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Kr 743/25; powołane orzeczenia dostępne są na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji, gdy skarga dotknięta jest brakami formalnymi, koniecznym staje się zastosowanie instytucji ustanowionej w art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi wezwanie to obarczone jest rygorem odrzucenia skargi, gdyż przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że Strona Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi za pośrednictwem platformy ePUAP, poprzez nadesłanie umowy spółki cywilnej w związku z koniecznością wykazania umocowania do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji spółki cywilnej. Wezwanie zawierało stosowne pouczenie o terminie siedmiu dni oraz rygor odrzucenia skargi w przypadku niedochowania terminu. Zgodnie z art. 74a § 5 p.p.s.a. datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru, przy czym zgodnie z art. 74a § 6 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Co istotne, w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). Opisana wyżej sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skierowana do pełnomocnika Skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została przez pełnomocnika odebrana, przy czym pierwsze oraz powtórne UPD zostało utworzone odpowiednio w dniu 8 maja 2026 r. oraz 16 maja 2025 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia k. 74 akt sądowych). Zgodnie z treścią art. 74a § 8 p.p.s.a. wezwanie zostało doręczone w dniu 22 maja 2026 r. Oznacza to, że siedmiodniowy termin na usunięcie braków skargi upłynął z dniem 29 maja 2026 r. Spółka nadesłała umowę spółki cywilnej w dniu 5 czerwca 2026 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi. W świetle powyższych ustaleń, Sąd nie ma wątpliwości, że Strona w wyznaczonym terminie nie usunęła braku formalnego skargi i uniemożliwiła ustalenie w sposób jednoznaczny umocowania podpisanych pod pełnomocnictwem osób do jej reprezentacji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.