I SA/Gd 280/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. M. P. – dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 stycznia 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 6 kwietnia 2018 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2018 r. referendarz sądowy, działając na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, stwierdzając w uzasadnieniu, że Skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła braków wniosku, pomimo takiego wymogu. W dniu 19 lipca 2018 r. Skarżąca złożyła sprzeciw od zarządzenia z dnia 21 czerwca 2018 r. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw Skarżącej od zarządzenia z dnia 21 czerwca 2018 r., stwierdzając w uzasadnieniu, że Skarżąca wniosła sprzeciw z uchybieniem terminu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się aktach sądowych niniejszej sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 25 lipca 2018 r. został doręczony Skarżącej w dniu 13 sierpnia 2018 r. (karta 77 akt sądowych). W dniu 20 sierpnia 2018 r. Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawierającą zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie (koperta w aktach sądowych– karta 84). Postanowieniem z dnia 17 września 2018 r. tut. Sąd odrzucił wskazane zażalenie, jako wniesione z uchybieniem terminu. W wyniku rozpoznania wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 722/18 oddalił zażalenie. Zarządzeniem z dnia 19 września 2019 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 6 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 184) wynika, że zarządzenie doręczono Skarżącej w dniu 9 października 2019 r. Pismem z dnia 16 października 2019 r. Skarżąca ponownie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2019 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 6 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 9 października 2019 r. na adres doręczeń wskazany w skardze. W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, wyrażany tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r., II FSK 649/06, z dnia 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10), jak i wcześniej Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), który Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie podziela, zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Podkreślenia wymaga, że postępowanie z wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone postanowieniem NSA z dnia 7 lutego 2019 r. Tym samym należy uznać, że zasadnie Skarżąca ponownie została wezwana zarządzeniem z dnia 19 września 2019 r. do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiściła. Złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazać należy, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował Sąd do odrzucenia skargi. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie skutkowałoby nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. Mając na uwadze to, że Skarżąca w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiściła, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 wskazanej ustawy skargę odrzucił.