I SA/Gd 345/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 10 lipca 2024 r. sprawy ze skargi F. R. N. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 20 lutego 2024 r. sygn. akt SKO Gd/3255/23 w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej nienależnie oddala skargę. Decyzją z dnia 16 lutego 2023 r. Starosta Wejherowski określił Fundacji "R." z siedzibą w Gdańsku (dalej: Strona, Skarżąca, Fundacja) wysokość dotacji wykorzystanej w 2021 r. niezgodnie z przeznaczeniem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku (dalej: SKO) decyzją z dnia 20 lutego 2024 r. utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, że Zarząd Powiatu Wejherowskiego w dniu 17 grudnia 2018 r. zawarł z Fundacją umowę o wsparcie realizacji zadania publicznego pn. "[...]" na prowadzenie R1 z siedzibą przy ul. [...]. Termin realizacji zadania publicznego określono na okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2023 r. Przyznane środki finansowe zleceniobiorca zobowiązał się wykorzystać do dnia 31 grudnia każdego roku, w którym realizowane jest zadanie publiczne. Kwota dotacji na realizację zadania publicznego w 2021 r. wyniosła 282.528 zł. W toku prowadzonego postępowania w sprawie prawidłowości wykorzystania dotacji ustalono, że: - wydatek w kwocie 325,79 zł na usługi telekomunikacyjne świadczone przez N. (abonament i połączenia) został poczyniony niezgodnie z przeznaczeniem dotacji, gdyż z treści oświadczenia Dyrektora R1 – E. T., z dnia 15 września 2022 r. wynika, że telefon stacjonarny, który miał służyć wychowankom placówki do kontaktu z rodzinami, uległ awarii w 2020 r., a jego naprawa - wedle opinii pracowników firmy telefonicznej, okazała się niemożliwa; wychowankowie placówki nie mieli zatem możliwości korzystania z telefonu stacjonarnego w 2021 r., co oznacza, że placówka w 2021 r. nie realizowała zadania polegającego na zapewnieniu wychowankom kontaktu z rodzicami i innymi osobami bliskimi (zgodnie z art. 40 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1426); - wydatek w kwocie 30.000 zł określony przez fundację jako koszty administracyjne R1, a stanowiący - wedle ustaleń organu I instancji faktyczne wynagrodzenie Prezesa Zarządu Fundacji – G. F.; Wiceprezes Zarządu fundacji – D. W. oświadczyła, że wskazana kwota stanowi faktyczne wynagrodzenie G.F.; organ I instancji ustalił, że dokumentów dotyczących R1 (regulamin placówki, oferta na realizację zadania publicznego) nie wynika zamiar zatrudnienia G. F. w charakterze Dyrektora R1 lub na innym stanowisku; umowa o pracę z dnia 1 stycznia 1992 r. zawarta z G. F. oraz zmiana warunków umowy o pracę z dnia 1 października 2019 r. wskazuje, że został on zatrudniony na stanowisku Prezesa Zarządu Fundacji na czas nieokreślony; z zakresu obowiązków G. F. z dnia 15 czerwca 2016 r. wynika, że dotyczy on zakresu obowiązków na stanowisku pracy Dyrektora pracy opiekuńczo - wychowawczej i administracyjnej "D. R." Fundacji, podczas gdy na stanowisku Dyrektora R1 zatrudniona jest E. T. SKO podkreśliło, że wątpliwości nie budzi niekwestionowana przez Fundację kwota 325,79 wydatkowana na usługi telekomunikacyjne. Odnosząc się do wydatku określonego przez Fundację jako koszty administracyjne R1, SKO wyjaśniło, że w myśl przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1400) środki pochodzące z dotacji mogą być wydatkowane na wynagrodzenie osób zatrudnionych w placówce (art. 35 ust.1 ustawy), a zatem wynagrodzenie dyrektora placówki oświatowo - wychowawczej jak najbardziej może zostać pokryte z dotacji. Finansowanie z dotacji wynagrodzenia pracownika, którego zakres obowiązków w zdecydowanej części pokrywa się z zakresem obowiązków dyrektora placówki, czyli R1 uznać jednak należy za niecelowe, a w konsekwencji za wydatkowanie części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Kolegium wskazało ponadto, że takie czynności jak zatwierdzanie wydatków, akceptacja propozycji remontów, nadzór nad działalnością placówki, czy nadzór nad gospodarką finansową placówki to zadania organu prowadzącego placówkę, a więc w niniejszej sprawie Fundacji, w imieniu której działa zarząd, którego G. F. jest prezesem. Skoro zatem członkowie zarządu Fundacji pobierają wynagrodzenie ze realizację powyższych zadań, sfinansowanie wynagrodzenia G. F. za pracę na stanowisku, którego zakres obowiązków obejmuje powyższe zadania, uznać należy za wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. W związku z powyższym Kolegium uznało, że organ I instancji prawidłowo uznał kwotę 30.000 zł wydatkowaną na wynagrodzenie G. F. za pracę na stanowisku dyrektora D. R. za wydaną niezgodnie z przeznaczeniem i prawidłowo orzekł o obowiązku zwrotu tej kwoty. Konkluzji tej nie zmienia okoliczność, że kwotę tę wypłacaną miesięcznie w wysokości 2500 zł zarząd Fundacji mocą swojej uchwały uznał za koszty administracyjne R1. Faktycznie kwota ta nie została bowiem spożytkowana na bieżące wydatki związane z funkcjonowaniem R1, tylko na wynagrodzenie za pracę G. F., którego zakres obowiązków częściowo pokrywa się z zakresem obowiązków dyrektora R1, a częściowo z zadaniami realizowanymi przez zarząd Fundacji, którego G. F. jest prezesem. SKO podkreśliło przy tym, że w niniejszej sprawie uznanie wydatku za poczyniony niezgodnie z przeznaczeniem dotacji nie było związane z uchybieniem formalnym, związanym - przykładowo, z pomyłką przy wypełnianiu dokumentów, tylko z niecelowym wydaniem kwoty 30.000 zł. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Fundacja zarzuciła organowi odwoławczemu: 1. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 7, 77, 86 KPA poprzez pominięcie w ramach kontroli odwoławczej, iż organ I instancji - Starosta Wejherowski - nie przeprowadził pełnego postępowania dowodowego, w szczególności nie przesłuchał w charakterze świadka E. T. i w charakterze strony zarządu Fundacji R. w postaci Prezesa Zarządu G. F. i Członka Zarządu D. W., w sytuacji, w której w okolicznościach sprawy ich przesłuchanie stanowiło kluczową okoliczność do ustalenia, czy poczynione przez Fundację wydatki przeznaczone na obsługę kosztów administracyjnych w postaci pokrycia części wynagrodzenia G. F., (30%) stanowiły wydatki kwalifikowane, zgodne z umową dotacyjną, podczas gdy organ administracji publicznej ma obowiązek z urzędu prowadzić czynności dowodowe, w tym dochodzić ustalenia prawny materialnej, a przeprowadzenie w/w dowodów było konieczne do dokonania ustaleń faktycznych w sprawie i w/w uchybienie powinno było zostać zauważone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku i skutkować uchyleniem decyzji Starosty i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania: 2. Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 75§1, 77 w zw. z art. 140 KPA, art. 136 KPA, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez nieprzeprowadzenie dowodów z przesłuchania E. T., G. F. i D. W. w postępowaniu odwoławczym, podczas gdy Fundacja złożyła takie wnioski dowodowe w postępowaniu odwoławczym i nie zaistniały jakiekolwiek przesłanki negatywne do ich uwzględnienia i organ miał obowiązek je przeprowadzić; 3. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 7, 77, 81 KPA poprzez dokonanie wadliwych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że koszty wynagrodzenia pracownika administracji G. F. nie stanowią "kosztów administracyjnych" uznanych za kwalifikowane zgodnie z umową dotacyjną Podczas gdy zadania realizowane przez pracowników administracji (którzy są jednocześnie członkami za rządu) Fundacji w zakresie obsługi zarządczo-administracyjno-organizacyjno-finansowej stanowią zadania mieszczące się w pojęciu "kosztów administracyjnych" ujętych w kosztorysie zadania publicznego i taka też była dotychczasowa praktyka Fundacji, akceptowana przez Starostwo Wejherowskie na przestrzeni lat, a w/w uchybienie powinno było zostać zauważone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku i skutkować uchyleniem decyzji Starosty i umorzeniem postępowania w sprawie: 4. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 8§1 KPA poprzez nieuwzględnienie, iż na przestrzeni lat, Fundacja przedstawiała do rozliczenia w ramach umowy dotacyjnej wynagrodzenia członków administracji zarządzającej Fundacją w ramach kosztów administracyjnych, taka praktyka była od lat znana Starostwu Wejherowskiemu i akceptowana na przestrzeni lat w trakcie kontroli, a dopiero zmiana osoby przeprowadzającej kontrole w 2022 roku doprowadziła do zmiany stanowiska Starostwa w w/w mierze "o 180 stopni", co stanowi działanie niedopuszczalne, bowiem narusza zaufanie jednostki do Państwa i organów administracji publicznej, co zaś samoistnie winno prowadzić do uchylenia decyzji Starosty Wejherowskiego i umorzenia postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, czego nie uczyniono: 5. W konsekwencji powyższych zarzutów, naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 150-152, 250-252 ustawy o finansach publicznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że środki wydatkowane przez Fundację na koszty administracyjne w kwocie 30.000 zł w roku 2021 stanowiły środki wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podczas gdy wydatkowanie w/w środków było zgodne z umową o realizację zadania publicznego i warunkami dotacji. 6. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 35 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez przyjęcie, że zasady finansowania R1 podlegają regulacjom w/w ustawy, podczas gdy R1prowadzony przez Fundację R. nie jest placówką oświatową i w/w ustawa nie ma zastosowania. zgromadzonych w sprawie, został przez Instytut zrealizowany, dotacja została wykorzystana na cele określone w umowie. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 150 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1270, dalej: u.f.p.), dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, udzielając dotacji celowej, w tym jednostce sektora finansów publicznych, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji, zawiera umowę, która określa w szczególności: 1) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania; 2) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania; 3) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 4) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji; 5) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego za granicą - 30 dni od określonego w umowie dnia jego wykonania; 6) tryb kontroli wykonania zadania; w umowie można postanowić, że kontrola będzie prowadzona na zasadach i w trybie określonych w przepisach o kontroli w administracji rządowej. Zgodnie z art. 151 ust. 1 u.f.p. dysponent części budżetowej może zlecić organizacji pozarządowej realizację swoich zadań na podstawie zawartej z tą organizacją umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych zadań. Zgodnie z art. 151 ust. 2 u.f.p. umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać: 1) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania; 2) wysokość udzielonej dotacji i tryb płatności; 3) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 4) tryb kontroli wykonywania zadania; 5) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji; 6) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego za granicą - 30 dni od określonego w umowie dnia jego wykonania. Zgodnie z art. 152 ust. 1 u.f.p. jednostki, którym została udzielona dotacja, o której mowa w art. 150 i art. 151 ust. 1, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej środków otrzymanych z dotacji oraz wydatków dokonywanych z tych środków. Zgodnie z art. 152 ust. 2 u.f.p. zatwierdzenie przez dysponenta części budżetowej lub dysponenta środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, rozliczenia dotacji w zakresie rzeczowym i finansowym, przedstawionego przez obowiązaną do tego jednostkę, powinno nastąpić w terminie 30 dni od dnia jego przedstawienia, a w przypadku dotacji na realizację zadania za granicą - 60 dni od dnia jego przedstawienia. Zgodnie z art. 252 ust.3 u.f.p. w przypadku stwierdzenia na podstawie rozliczenia, o którym mowa w ust. 2, że dotacja wykorzystana została w części lub całości niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrana w nadmiernej wysokości, dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, określa, w drodze decyzji, wysokość kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa. Zgodnie z art. 250 ust. 1 u.f.p., zarząd jednostki samorządu terytorialnego, udzielając dotacji celowej, w tym jednostce sektora finansów publicznych, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji, zawiera umowę, która określa w szczególności: 1) wysokość dotacji, cel lub opis zakresu rzeczowego zadania, na którego realizację są przekazywane środki dotacji; 2) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 3) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji oraz termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej, z tym że termin ten nie może być dłuższy niż terminy zwrotu określone w niniejszym dziale. Zgodnie z art. 251 ust.1 u.f.p. wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo, w przypadku gdy odrębne przypisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach. Zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1. W myśl art. 252 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Natomiast ust. 5 tego przepisu stanowi, że zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami. Wobec takiego uregulowania omawianej instytucji pierwszorzędne znaczenie w procesie wykładni ma odtworzenie znaczenia pojęcia wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Na tej podstawie można określić zakres niezbędnych ustaleń a następnie zastosować przepis. W doktrynie pojęcie wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem rozumiane jest wąsko. Polega w szczególności na zapłacie, ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielona (wyrok NSA z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 777/08, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach http://cbois.nsa.gov.pl). Zgodnie ze słownikowym rozumieniem termin "przeznaczyć" oznacza "określić z góry cel, któremu ma służyć dana rzecz, przekazać coś dla kogoś, na czyjś użytek, na czyjąś korzyść". "Przeznaczeniem" jest z kolei "praktyczny cel, do którego coś jest przeznaczone, zakwalifikowanie, któremu dana rzecz służy, zastosowanie" (Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1988, t. II, s. 1025, por. L. Lipiec, Komentarz do art. 145 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, LEX/el 2008 oraz wyrok NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 455/12, LEX nr 1374782, a także wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 717/14, LEX nr 1654608, jak i wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1231/10, LEX nr 992022). Dodać do powyższego należy, że w pojęciu "wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem", którym posłużył się ustawodawca w art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), nie mieści się naruszenie procedur obowiązujących na podstawie umowy o udzielenie dotacji, w tym zasady kasowości, zgodnie z którą dochody i wydatki ujmowane są w terminie ich zapłaty (por. wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II GSK 711/12, ONSAiWSA 2015/3/49). Z powołanego orzecznictwa i literatury jednoznacznie wynika, że wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem polega w szczególności na zapłacie, ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielona. Wprawdzie przedstawione poglądy dotyczą regulacji zawartej w poprzedniej ustawie o finansach publicznych, jednak ze względu na tożsamą treść aktualnego uregulowania art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych, są aktualne dla potrzeb ustalenia rozumienia pojęcia "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem". Istotne jest też to, że w ramach tego pojęcia nie mieści się naruszenie procedur określonych w umowie o udzielenie dotacji. Naruszenie zatem warunków umowy przy zachowaniu wydatkowania środków z dotacji na zadania objęte umową o udzielenie dotacji, nie stanowi o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Trafnie przy tym wywodzi SKO, że w myśl art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych środki pochodzące z dotacji mogą być wydatkowane na wynagrodzenie osób zatrudnionych w placówce, a zatem wynagrodzenie dyrektora placówki oświatowo - wychowawczej jak najbardziej może zostać pokryte z dotacji. Finansowanie z dotacji wynagrodzenia pracownika, którego zakres obowiązków w zdecydowanej części pokrywa się z zakresem obowiązków dyrektora placówki, czyli R1 uznać jednak należy za niecelowe, a w konsekwencji za wydatkowanie części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Rację ma SKO wskazując, że takie czynności jak zatwierdzanie wydatków, akceptacja propozycji remontów, nadzór nad działalnością placówki, czy nadzór nad gospodarką finansową placówki to zadania organu prowadzącego placówkę, a więc w niniejszej sprawie Fundacji, w imieniu której działa zarząd, którego G. F. jest prezesem. Skoro zatem członkowie zarządu Fundacji pobierają wynagrodzenie ze realizację powyższych zadań, sfinansowanie wynagrodzenia G. F. za pracę na stanowisku, którego zakres obowiązków obejmuje powyższe zadania, uznać należy za wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Prawidłowo zatem organ I instancji i w ślad za nim SKO uznały kwotę 30.000 zł wydatkowaną na wynagrodzenie G. F. za pracę na stanowisku dyrektora R1 za wydaną niezgodnie z przeznaczeniem dotacji. Konkluzji tej nie zmienia okoliczność, że kwotę tę wypłacaną miesięcznie w wysokości 2500 zł zarząd Fundacji mocą swojej uchwały uznał za koszty administracyjne R1. Faktycznie kwota ta nie została bowiem spożytkowana na bieżące wydatki związane z funkcjonowaniem R1, tylko na wynagrodzenie za pracę G. F., którego zakres obowiązków częściowo pokrywa się z zakresem obowiązków dyrektora R1, a częściowo z zadaniami realizowanymi przez zarząd Fundacji, którego G. F. jest prezesem. Zauważyć przy tym trzeba, że to po stronie beneficjenta dotacji leży obowiązek takiego dokumentowania wydatków, by ich zgodność z celami dotacji nie budziła wątpliwości. Wątpliwości Sadu nie budzi także niekwestionowany przez Fundację wydatek dotyczący usługi telekomunikacyjnej. Z tych wszystkich względów zarzuty skargi dotyczące bezpodstawnego orzeczenia o wykorzystaniu części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem uznać należało za nieuzasadnione. Sąd rozpoznając niniejsza sprawę nie stwierdził także, aby organy orzekające w sprawie dopuściły się naruszeń w zakresie gromadzenia czy oceny materiału dowodowego. Przede wszystkim należy podkreślić, że organ administracji dokonał ustaleń faktycznych w oparciu o dokumenty dotyczące R1 (regulamin placówki, oferta na realizację zadania publicznego, zakres obowiązków Dyrektora Domu) oraz zakres obowiązków Dyrektora Placówek Opiekuńczo – Wychowawczych "R", Zbędne zatem było przeprowadzenie dowodów z przesłuchania E. T., G. F. i D. W. W sprawie zresztą jest niesporna okoliczność, potwierdzona oświadczeniem wiceprezes Fundacji D. W., że zakwestionowany wydatek dotyczył pokrycia wynagrodzenia G. F. Na ocenę prawidłowości wydatkowania otrzymanej dotacji nie może także wpłynąć fakt dotychczasowej praktyki Fundacji, która na przestrzeni lat nie była kwestionowana przez organ. Z tych też względów oddalono skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r. poz. 935 ze zm.)