I SA/Gd 417/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 lipca 2011 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 2009 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ja decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 8 października 2010 r. Nr [...] 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.917 (dwa tysiące dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W OKRESIE OD 11 DO 23 CZERWCA 2010 R., PRACOWNICY URZĘDU SKARBOWEGO PRZEPROWADZILI U PANA D. W. KONTROLĘ PODATKOWĄ W ZAKRESIE PRAWIDŁOWOŚCI ROZLICZENIA Z BUDŻETEM PAŃSTWA Z TYTUŁU ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE ZA 2009 R., ZAKOŃCZONĄ PROTOKOŁEM KONTROLI Z DNIA 23 CZERWCA 2010 R. W TOKU TEJ KONTROLI USTALONO, ŻE: • W DNIU 16 STYCZNIA 2004 R. PAN D. W. ZŁOŻYŁ W URZĘDZIE SKARBOWYM OŚWIADCZENIE, ŻE W 2004 R. BĘDZIE OPŁACAĆ PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH Z TYTUŁU PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W FORMIE RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH, • W DNIU 12 MAJA 2008 R. PODATNIK ZŁOŻYŁ W ORGANIE PIERWSZEJ INSTANCJI OŚWIADCZENIE, ŻE W 2008 R., Z TYTUŁU PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JEST OPODATKOWANY PODATKIEM DOCHODOWYM NA ZASADACH OGÓLNYCH, • W ROKU PODATKOWYM 2009 PAN D. W. PROWADZIŁ USŁUGOWĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W ZAKRESIE HANDLU I ZWIĄZANE Z TĄ DZIAŁALNOŚCIĄ ZDARZENIA GOSPODARCZE EWIDENCJONOWAŁ W PODATKOWEJ KSIĘDZE PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW, • W DNIU 27 KWIETNIA 2010 R. PAŃSTWO JOANNA I D. W. ZŁOŻYLI W URZĘDZIE SKARBOWYM ZEZNANIE (PIT-36) O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU (PONIESIONEJ STRATY) W ROKU PODATKOWYM 2009. NASTĘPNIE W DNIU 7 CZERWCA 2010 R. ZŁOŻYLI, KOREKTĘ TEGO ZEZNANIA W KTÓREJ WYKAZALI: - PRZYCHÓD PANA D. W. Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ - W KWOCIE 716.429,17 ZŁ, - KOSZTY UZYSKANIA TEGO PRZYCHODU - W WYSOKOŚCI 681.172,57 ZŁ, - DOCHÓD PANA D. W. - W KWOCIE 35.256,60 ZŁ, - PRZYCHÓD PANI J. W. Z INNYCH ŹRÓDEŁ - W KWOCIE 117,80 ZŁ, - DOCHÓD PANI J. W. - W WYSOKOŚCI 117,80 ZŁ, - DOCHÓD MAŁŻONKÓW DO OPODATKOWANIA - W KWOCIE 35.374,40 ZŁ, - PODSTAWĘ OPODATKOWANIA - W WYSOKOŚCI 17.687,00 ZŁ, - OBLICZONY PODATEK - W KWOCIE 5.255,28 ZŁ, - ODLICZENIA OD PODATKU: • Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE - W WYSOKOŚCI 2.294,22 ZŁ, • ULGI NA DZIECI - W KWOCIE 1.112,04 ZŁ, - PODATEK PO ODLICZENIACH - W WYSOKOŚCI 1.849,02 ZŁ, - NALEŻNY PODATEK - W WYSOKOŚCI 1.849,00 ZŁ. • PAN D. W. NIE ZŁOŻYŁ ZEZNANIA O WYSOKOŚCI UZYSKANEGO PRZYCHODU, WYSOKOŚCI DOKONANYCH ODLICZEŃ I NALEŻNEGO RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH ZA 2009 R. (PIT-28). W EFEKCIE DOKONANYCH USTALEŃ NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 7 WRZEŚNIA 2010 R., WSZCZĄŁ WOBEC PANA D. W. POSTĘPOWANIE PODATKOWE W SPRAWIE PRAWIDŁOWOŚCI ROZLICZENIA Z BUDŻETEM PAŃSTWA Z TYTUŁU ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE ZA 2009 ROK. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, ŻE OŚWIADCZENIE O WYBORZE NA 2008 R., OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZOSTAŁO PRZEZ PODATNIKA ZŁOŻONE PO UPŁYWIE TERMINU OKREŚLONEGO W ART. 9 UST. 1 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE (DZ. U. Z 1998 R., NR 144, POZ. 930 Z PÓŹN. ZM.), A TYM SAMYM NIE WYWOŁAŁO SKUTKÓW PRAWNYCH. ZDANIEM ORGANU W SYTUACJI, GDY PODATNIK NIE NABYŁ PRAWA DO OPODATKOWANIA DOCHODÓW UZYSKANYCH W 2008 R., PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W ROKU TYM PODLEGAŁ OPODATKOWANIU ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE. PONADTO, PONIEWAŻ NIE ZREZYGNOWAŁ Z TEJ FORMY OPODATKOWANIA, SKŁADAJĄC DO 20 STYCZNIA 2009 R., STOSOWNE ZAWIADOMIENIE W 2009 R., RÓWNIEŻ BYŁ OBOWIĄZANY OPŁACAĆ ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY. NA PODSTAWIE PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ PODATNIKA PARAGONÓW FISKALNYCH USTALONO, ŻE W 2009 R., UZYSKAŁ ON PRZYCHODY NETTO W ŁĄCZNEJ KWOCIE 716.429,17 ZŁ. PO UWZGLĘDNIENIU ODLICZEŃ OD PRZYCHODU, DOT. SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE W ŁĄCZNEJ KWOCIE 6.783,96 ZŁ ORAZ OD PODATKU Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE W WYSOKOŚCI 2.294,22 ZŁ. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO - DECYZJĄ Z DNIA 8 PAŹDZIERNIKA 2010 R., [...] - OKREŚLIŁ PANU D. W. NALEŻNY RYCZAŁT ZA BADANY ROK PODATKOWY (PRZY ZASTOSOWANIU 3% STAWKI PODATKU) W KWOCIE 18.995,00 ZŁ. PONADTO, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLIŁ PODATNIKOWI WYSOKOŚĆ ODSETEK ZA ZWŁOKĘ OD NIEZAPŁACONYCH W TERMINIE PŁATNOŚCI KWOT RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH W 2009 R., W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI 757,00 ZŁ. KWESTIONUJĄC PRAWIDŁOWOŚĆ POWYŻSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA PAN D. W. W DNIU 25 PAŹDZIERNIKA 2010 R., ZŁOŻYŁ ODWOŁANIE, W KTÓRYM WNIÓSŁ O UCHYLENIE W/W DECYZJI W CAŁOŚCI I UMORZENIE POSTĘPOWANIA W SPRAWIE, ZARZUCAJĄC ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI: - NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, W TYM: ART. 9A UST. 1, W ZWIĄZKU Z ART. 10 UST. 1 PKT 3 I ART. 27 UST. 2 I 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000R. NR 14, POZ. 176 ZPÓŹN. ZM.), - MAJĄCE ISTOTNY WPŁYW NA ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, W TYM: ART. 120, ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 180 § 1, ART. 187 § 1, ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ [K. NR 115-118]. W UZASADNIENIU ODWOŁANIA PODATNIK PODKREŚLIŁ, ŻE W DNIU 12 MAJA 2008 R., ZŁOŻYŁ W URZĘDZIE SKARBOWYM OŚWIADCZENIE, IŻ W 2008 R., Z TYT. PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JEST OPODATKOWANY PODATKIEM DOCHODOWYM NA ZASADACH OGÓLNYCH ORAZ, ŻE ZAPROWADZIŁ PODATKOWĄ KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW. TYM SAMYM, ZDANIEM PODATNIKA, SPEŁNIŁ ON WARUNKI DOTYCZĄCE ZMIANY ZASAD OPODATKOWANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 9 UST. 1 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. NR 144, POZ. 930, Z PÓŹN. ZM.), JAK RÓWNIEŻ WYPEŁNIŁ WYMÓG ZAWARTY W § 10 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 26 SIERPNIA 2003 R., W SPRAWIE PROWADZENIA PODATKOWEJ KSIĘGI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW (DZ. U. NR 152. POZ. 1475, Z PÓŹN. ZM.). FAKT, IŻ TAKIE OŚWIADCZENIE ZŁOŻYŁ ZNAJDUJE POTWIERDZENIE W PROTOKOLE KONTROLI PODATKOWEJ Z DNIA 23 CZERWCA 2010 R. W OCENIE PODATNIKA BEZSPORNYM JEST, ŻE JEGO OŚWIADCZENIE NIE SKUTKOWAŁO ZMIANĄ ZASAD OPODATKOWANIA ZA 2008 ROK, BOWIEM ZOSTAŁO ZŁOŻONE Z UCHYBIENIEM TERMINU OKREŚLONEGO W ART. 9 UST. 1 I UST. 3 USTAWY O RYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM. PODATNIK UWAŻA JEDNAK, ŻE PRZEDMIOTOWE OŚWIADCZENIE ZOSTAŁO ZŁOŻONE PRZED DNIEM 20 STYCZNIA 2009 R., CO OZNACZA, ŻE W 2009 ROKU ZOSTAŁO PRZEZ NIEGO WYBRANE OPODATKOWANIE NA ZASADACH OGÓLNYCH, OKREŚLONYCH W ART. 27, W ZWIĄZKU Z ART. 9A USTAWY O PODATKU, DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ZDANIEM PODATNIKA PRZEPIS ART. 9 UST. 1 USTAWY O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NIE ZAWĘŻA MOŻLIWOŚCI ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA O WYBORZE FORMY OPODATKOWANIA WYŁĄCZNIE DO OKRESU OD DNIA 1 DO 20 STYCZNIA ROKU PODATKOWEGO, CO OZNACZA, ŻE ZŁOŻENIE TEGO OŚWIADCZENIA NP. W DNIU 12 MAJA MUSI SKUTKOWAĆ JEGO OBOWIĄZYWANIEM W NASTĘPNYM ROKU PODATKOWYM, CHYBA, ŻE PODATNIK W MIĘDZYCZASIE ZMIENI SWOJE OŚWIADCZENIE. O WYBORZE FORMY OPODATKOWANIA, BĄDŹ TEŻ REZYGNACJI Z DOTYCHCZASOWEJ FORMY, DECYDUJE BOWIEM WYŁĄCZNIE PODATNIK, A TYM SAMYM "BRAK JEST PRZESŁANEK USTAWOWYCH DO INGERENCJI ORGANU PODATKOWEGO W TREŚĆ WOLI PODATNIKA ZAWARTEJ W JEGO OŚWIADCZENIU, CO MIAŁO JEDNAK MIEJSCE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE - PATRZ STRONA 5 PROTOKOŁU Z KONTROLI PODATKOWEJ Z DNIA 23 CZERWCA 2010 ROKU (PRZEDOSTATNI AKAPIT)". W OCENIE PODATNIKA SŁUSZNOŚĆ PRZEDSTAWIONEGO PRZEZ NIEGO STANOWISKA ZNAJDUJE POTWIERDZENIE W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 29 MAJA 2003 R., SYGN. AKT SA/SZ 1954/2001. PAN D. W. STOI NA STANOWISKU, ŻE SKORO OD DNIA 12 MAJA 2008 R., DO DNIA 20 STYCZNIA 2009 R., NIE SKŁADAŁ OŚWIADCZEŃ O WYBORZE, BĄDŹ ZMIANIE FORMY OPODATKOWANIA, ZŁOŻONE PRZEZ NIEGO W DNIU 12 MAJA 2008 R., OŚWIADCZENIE O WYBORZE OPODATKOWANIA NA ZASADACH OGÓLNYCH, JAKKOLWIEK NIESKUTECZNE W 2008 R., TO JEDNAK POCZĄWSZY OD 1 STYCZNIA 2009 R., WIĄŻE ZARÓWNO JEGO, JAK I ORGAN PODATKOWY (ART. 9A UST. 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH). ZDANIEM PANA D. W. PRZEPISY NIE PRECYZUJĄ WYMOGU ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA O REZYGNACJI Z OPODATKOWANIA NA ZASADACH OKREŚLONYCH W USTAWIE O RYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM, BOWIEM ART. 9 UST. 1 TEJ USTAWY STANOWI, ŻE JEJ PRZEPISY OBOWIĄZUJĄ DO MOMENTU ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA O WYBORZE INNEJ FORMY OPODATKOWANIA - CO PODATNIK UCZYNIŁ W DNIU 12 MAJA 2008 R. W MYŚL ART. 9 UST. 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH OŚWIADCZENIE ZŁOŻONE PRZEZ NIEGO W TYM DNIU STANOWI WYBÓR INNEJ, NIŻ RYCZAŁT EWIDENCJONOWANY, FORMY OPODATKOWANIA NA 2009 R., ORAZ JEDNOCZEŚNIE WYBÓR W TYM ROKU ORAZ W LATACH NASTĘPNYCH OPODATKOWANIA NA ZASADACH OGÓLNYCH. KOŃCOWO PODATNIK PODKREŚLIŁ, ŻE WBREW POSTANOWIENIOM ART. 180, ART. 187 I ART. 200 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZED WYDANIEM DECYZJI NIE USTOSUNKOWAŁ SIĘ DO JEGO WNIOSKÓW ZAWARTYCH W PIŚMIE Z DNIA 20 WRZEŚNIA 2010 R., ZŁOŻONYM W TRAKCIE TRWANIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ - DECYZJĄ Z DNIA 11 MARCA 2011 R., NR [...] - UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 8 PAŹDZIERNIKA 2010 R., I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ TEMU ORGANOWI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. ORGAN ODWOŁAWCZY UZNAŁ ZA PRAWIDŁOWE STANOWISKO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO O KONIECZNOŚCI OPODATKOWANIA OSIĄGNIĘTYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO W 2009 R., PRZYCHODÓW NA ZASADACH OKREŚLONYCH W PRZEPISACH Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE (DZ. U. NR 144, POZ. 930 Z PÓŹN. ZM.). STWIERDZIŁ JEDNAK, ŻE SKARŻĄCY NIE PROWADZIŁ WYMAGANEJ PRZEPISAMI PRAWA EWIDENCJI PRZYCHODÓW - CO OBLIGOWAŁO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO DO WYDANIA DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 17 POWOŁANEJ USTAWY - A NIE W OPARCIU O POSTANOWIENIA ART. 12 ORAZ ART. 21 TEJ USTAWY. PONADTO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODDAŁ W WĄTPLIWOŚĆ ZASADNOŚĆ OKREŚLENIA SKARŻĄCEMU WARTOŚCI ODSETEK ZA ZWŁOKĘ OD MIESIĘCZNYCH RYCZAŁTÓW ZA 2009 R. SKORO BOWIEM, ZGODNIE Z DYSPOZYCJĄ ART. 47 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W PRZYPADKU DECYZJI USTALAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO (A TAKI CHARAKTER MAJĄ DECYZJE WYDAWANE NA PODSTAWIE ART. 17 USTAWY O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM) TERMIN PŁATNOŚCI PODATKU WYNOSI 14 DNI OD DNIA DORĘCZENIA TEJ DECYZJI, TO BRAK JEST PODSTAW DO STWIERDZENIA, ŻE PODATNIK POSIADAŁ ZALEGŁOŚCI Z TYTUŁU NIEUREGULOWANYCH W CIĄGU ROKU RYCZAŁTÓW OD NIEZAEWIDENCJONOWANYCH PRZYCHODÓW. W SKARDZE NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SKARŻĄCY WNIÓSŁ O: 1. UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI W CAŁOŚCI, Z UWAGI NA NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY ORAZ PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, 2. ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA, W TYM KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO, WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH. PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ZARZUCIŁ ZASKARŻONEJ DECYZJI NARUSZENIE PRZEPISÓW: - ART. 121 § 1, ART. 230 § 1, ART. 233 § 2, ART. 272 I ART. 274 § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.), - ART. 9 UST. 1 I ART. 17 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R. O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE (DZ. U. NR 144, POZ. 930, Z PÓŹN, ZM.), - § 11 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 17 GRUDNIA 2002 R., W SPRAWIE PROWADZENIA EWIDENCJI PRZYCHODÓW I WYKAZU ŚRODKÓW TRWAŁYCH ORAZ WARTOŚCI NIEMATERIALNYCH I PRAWNYCH (DZ. U. NR 219, POZ.1836). ZDANIEM SKARŻĄCEGO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NARUSZYŁ ART. 233 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PONIEWAŻ NIE BYŁO PODSTAW DO PRZEKAZANIA SPRAWY ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. JAKKOLWIEK DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W SENTENCJI ZASKARŻONEJ DECYZJI WSKAZAŁ, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY WYMAGA UPRZEDNIEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W ZNACZNEJ CZĘŚCI, TO JEDNAK Z UZASADNIENIA TEJ DECYZJI NIE WYNIKA, ABY ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY FAKTYCZNIE WYMAGAŁO UPRZEDNIEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W CAŁOŚCI LUB W ZNACZNEJ CZĘŚCI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE WSKAZAŁ OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH, KTÓRE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO MIAŁBY ZBADAĆ PRZY PONOWNYM ROZPATRZENIU SPRAWY. W OCENIE SKARŻĄCEGO ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI NARUSZYŁ RÓWNIEŻ POSTANOWIENIA ART. 230 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ - CO STANOWI PODSTAWĘ DO UCHYLENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI, JAKO WYDANEJ BEZ PODSTAWY PRAWNEJ. Z TREŚCI TEJ DECYZJI WYNIKA, ŻE W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, IŻ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE ZOSTAŁO OKREŚLONE W WYSOKOŚCI NIŻSZEJ, NIŻ TO WYNIKA Z PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO. W TAKIEJ SYTUACJI - W MYŚL POWOŁANEGO ART. 230 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POWINIEN ZWRÓCIĆ SPRAWĘ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI W CELU DOKONANIA WYMIARU UZUPEŁNIAJĄCEGO POPRZEZ ZMIANĘ WYDANEJ DECYZJI. TYMCZASEM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 233 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, UCHYLIŁ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ TEMU ORGANOWI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. SKARŻĄCY WSKAZUJE, ŻE W LITERATURZE I ORZECZNICTWIE PRZYJMUJE SIĘ, ŻE PRZEPIS ART. 230 ORDYNACJI PODATKOWEJ MA CHARAKTER LEX SPECIALIS W STOSUNKU DO PRZEPISÓW GENERALNIE REGULUJĄCYCH ZASADY POSTĘPOWANIA. W SYTUACJI, GDY ZOSTANĄ SPEŁNIONE PRZEWIDZIANE W TYM PRZEPISIE PRZESŁANKI, MUSI ON BYĆ ZASTOSOWANY PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY, CO TYM SAMYM WYKLUCZA MOŻLIWOŚĆ WYDANIA DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 233 ORDYNACJI PODATKOWEJ. Niezależnie od powyższego skarżący podkreśla, że w dniu 12 maja 2008 r., złożył oświadczenie, iż w 2008 r., z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest opodatkowany podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych. Zdaniem skarżącego, już w momencie złożenia tego oświadczenia dla Naczelnika Urzędu Skarbowego oczywistym musiało być, że jest ono wadliwe, ponieważ zostało złożone po terminie. Odnosząc się do zawartego w zaskarżonej decyzji stwierdzenia, że: "Bez znaczenia pozostaje przy tym brak natychmiastowej reakcji organu podatkowego, zarówno na nieterminowe złożenie oświadczenia o wyborze formy opodatkowania, jak też na złożenie niewłaściwego zeznania rocznego, bowiem okoliczności te nie mogą wpłynąć na przyznanie podatnikowi szczególnych uprawnień," skarżący podkreśla, iż stwierdzenie to obrazuje w jaki sposób organy podatkowe w niniejszej sprawie traktują podatnika, a także wskazuje jakie standardy działania są obowiązujące w Urzędzie Skarbowym i w Izbie Skarbowej. Skarżący przyznaje, że złożył oświadczenie za późno, bowiem powinien je złożyć do 20 stycznia 2008 r. Jego zdaniem wystarczyło jednak, aby Urząd Skarbowy skontaktował się z podatnikiem i wyjaśnił mu, iż złożył oświadczenie za późno i że w roku 2008 musi stosować dotychczasowe zasady opodatkowania (ryczałt), a jeśli chce od roku 2009 je zmienić na zasady ogólne, to musi złożyć oświadczenie ponownie. Bezczynność organu narusza zatem zasadę zaufania do organu, wyrażoną w art. 121 § 1 O.p. Ponadto zdaniem skarżącego organy nie skorzystały również z instytucji czynności sprawdzających, określonych w art. 272 i nast. O.p. Skarżący podobnie jak w odwołaniu powtórzył pogląd, iż przedmiotowe oświadczenie z 12 maja 2008 r., odniosło skutek prawny odnośnie wyboru formy opodatkowania za 2009 r., - skoro nie zostało ono przez podatnika odwołane. Ponadto skarżący wyjaśnia, że skoro w 2009 r., prowadził nie tylko ewidencję przychodu - ale jako podatnik VAT prowadził również ewidencję obrotu dla celów opodatkowania tym podatkiem zaś cały obrót równy był przychodowi, podlegał jednej stawce ryczałtu 3% - zatem stosownie do § 11 Rozporządzenia Ministra Finansów z 12 grudnia 2002 r., w sprawie prowadzenia ewidencji przychodu (...), nie miał obowiązku prowadzenia ewidencji przychodów, dla celów opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi jedynie dodatkowo podkreślił, że za uchyleniem zaskarżonej decyzji przemawiała okoliczność oparcia decyzji na nieprawidłowych przepisach prawa a nie to, że organ określił zobowiązanie w zaniżonej wysokości. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NA SŁUSZNOŚĆ UCHYLENIA W/W DECYZJI I PRZEKAZANIA SPRAWY ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA WSKAZUJE RÓWNIEŻ FAKT, ŻE - JAK WSKAZAŁ SKARŻĄCY W SKARDZE NA DECYZJĘ Z DNIA 11 MARCA 2011 R. – W 2009 R., PROWADZIŁ ON EWIDENCJĘ OBROTU DLA CELÓW OPODATKOWANIA PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG. JAK STANOWI § 11 ROZPORZĄDZENIA Z DNIA 17 GRUDNIA 2002 R., JEŻELI PODATNIK PROWADZI EWIDENCJĘ, O KTÓREJ MOWA W ART. 109 UST. 1 LUB 3 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, MOŻE ZREZYGNOWAĆ Z PROWADZENIA EWIDENCJI, NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ROZPORZĄDZENIU, POD WARUNKIEM, ŻE: 1) DANE WYKAZANE W TEJ EWIDENCJI POZWOLĄ NA WYODRĘBNIENIE Z OBROTÓW, W ROZUMIENIU PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, PRZYCHODÓW DLA CELÓW RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH; 2) PO ZAKOŃCZENIU KAŻDEGO MIESIĄCA, W TERMINIE, O KTÓRYM MOWA W § 8, SPORZĄDZI ZESTAWIENIE, W KTÓRYM WYKAŻE PRZYCHODY NA PODSTAWIE DANYCH ZAWARTYCH W TEJ EWIDENCJI, WEDŁUG POSZCZEGÓLNYCH STAWEK RYCZAŁTU, Z UWZGLĘDNIENIEM RÓŻNIC MIĘDZY OBROTEM, W ROZUMIENIU PRZYPISÓW USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, A PRZYCHODEM W ROZUMIENIU PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM. JEŻELI ZATEM SKARŻĄCY FAKTYCZNIE W BADANYM ROKU PODATKOWYM PROWADZIŁ EWIDENCJĘ OBROTÓW DLA CELÓW OPODATKOWANIA PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W TOKU PONOWNIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA BĘDZIE ZOBLIGOWANY PODDAĆ JĄ OCENIE I WYDAĆ KOLEJNĄ DECYZJĘ, KOŃCZĄCĄ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE. PONOWNE ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY OTWORZY ZAŚ SKARŻĄCEMU MOŻLIWOŚĆ WNIESIENIA ODWOŁANIA DO ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI, A PRZEZ TO I MOŻLIWOŚĆ DOKONANIA KONTROLI NOWEJ DECYZJI. KOŃCOWO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODKREŚLIŁ I TO, ŻE W PONOWNIE PROWADZONYM POSTĘPOWANIU STRONIE PRZYSŁUGUJE PEŁNIA PRAW DO CZYNNEGO UDZIAŁU W TYM POSTĘPOWANIU, SKŁADANIA WYJAŚNIEŃ I PRZEDSTAWIANIA DOWODÓW ORAZ WNIOSKOWANIA O ICH PRZEPROWADZENIE. DECYZJA KASACYJNA NIE POZBAWIA ZATEM STRONY PRAWA DO OBRONY SWYCH UZASADNIONYCH INTERESÓW. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA JAK I POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NARUSZAJĄ PRZEPISY PRAWA PROCESOWEGO W STOPNIU SKUTKUJĄCYM WYELIMINOWANIE ICH Z OBROTU PRAWNEGO. OTÓŻ KWESTIA SPORNA W ROZWAŻANEJ SPRAWIE SPROWADZA SIĘ DO UDZIELENIA ODPOWIEDZI NA PYTANIE, CZY W OKOLICZNOŚCIACH ROZPOZNAWANEJ SPRAWY PAN D. W. DOKONAŁ SKUTECZNEGO WYBORU NA 2009 R., OPODATKOWANIA NA ZASADACH OKREŚLONYCH W PRZEPISACH Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R., NR 14, POZ. 1, 7, 6 Z PÓŹN. ZM.), A TYM SAMYM W BADANYM ROKU PODATKOWYM OBOWIĄZANY BYŁ OPŁACAĆ PODATEK WG ZASAD OGÓLNYCH, CZY W FORMIE RYCZAŁTU NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE (DZ. U. NR 144, POZ. 930 Z PÓŹN. ZM.). STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 9A UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., DOCHODY OSIĄGNIĘTE PRZEZ PODATNIKÓW ZE ŹRÓDŁA, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3 (TJ. Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ), SĄ OPODATKOWANE NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 27, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 2 I 3, CHYBA ŻE PODATNICY ZŁOŻĄ WŁAŚCIWEMU NACZELNIKOWI URZĘDU SKARBOWEGO PISEMNY WNIOSEK LUB OŚWIADCZENIE O ZASTOSOWANIE FORM OPODATKOWANIA OKREŚLONYCH W USTAWIE O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM. W MYŚL ZAŚ ART. 9 UST. 1 USTAWY O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE PISEMNE OŚWIADCZENIE O WYBORZE OPODATKOWANIA W FORMIE RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH ZA DANY ROK PODATKOWY PODATNIK SKŁADA NACZELNIKOWI URZĘDU SKARBOWEGO WŁAŚCIWEMU WEDŁUG MIEJSCA ZAMIESZKANIA PODATNIKA NIE PÓŹNIEJ NIŻ DO DNIA 20 STYCZNIA ROKU PODATKOWEGO, NATOMIAST PODATNIK ROZPOCZYNAJĄCY DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W TRAKCIE ROKU PODATKOWEGO - DO DNIA POPRZEDZAJĄCEGO DZIEŃ ROZPOCZĘCIA DZIAŁALNOŚCI, NIE PÓŹNIEJ JEDNAK NIŻ W DNIU UZYSKANIA PIERWSZEGO PRZYCHODU. JEŻELI DO DNIA 20 STYCZNIA ROKU PODATKOWEGO PODATNIK NIE ZGŁOSIŁ LIKWIDACJI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ LUB NIE DOKONAŁ WYBORU INNEJ FORMY OPODATKOWANIA, UWAŻA SIĘ, ŻE NADAL PROWADZI DZIAŁALNOŚĆ OPODATKOWANĄ W FORMIE RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH. JAK TRAFNIE PODKREŚLONO W ZASKARŻONEJ DECYZJI, POWYŻSZE PRZEPISY W SPOSÓB JEDNOZNACZNY REGULUJĄ ZASADY WYBORU LUB ZMIANY FORMY OPODATKOWANIA. SKUTECZNOŚĆ DOKONANIA TAKIEGO WYBORU LUB ZMIANY UZALEŻNIAJĄ OD ZŁOŻENIA, W ŚCIŚLE OKREŚLONYM TERMINIE, PISEMNEGO OŚWIADCZENIA. PONIEWAŻ TERMIN TO ZŁOŻENIA TAKIEGO OŚWIADCZENIA MA CHARAKTER TERMINU PRAWA MATERIALNEGO PO JEGO UPŁYWIE PODATNIK TRACI UPRAWNIENIE DO SKORZYSTANIA Z INNEJ, NIŻ DOTYCHCZAS STOSOWANA, FORMY OPODATKOWANIA. DOKONANIE ZMIANY WYBORU ZASAD OPODATKOWANIA JEST PRAWEM A NIE OBOWIĄZKIEM PODATNIKA, KTÓRY UPRAWNIENIE TO MOŻE ZREALIZOWAĆ WYŁĄCZNIE POPRZEZ ZŁOŻENIE STOSOWNEGO OŚWIADCZENIA, W ZAKREŚLONYM PRZEPISAMI TERMINIE. OŚWIADCZENIE PODATNIKA W TYM ZAKRESIE JEST ZATEM DOKUMENTEM PRYWATNYM, DOTYCZĄCYM JEGO WOLI O KONKRETNEJ TREŚCI, ZŁOŻONYM ORGANOWI PODATKOWEMU. PONIEWAŻ TYLKO PRAWIDŁOWE ZŁOŻENIE TEGO OŚWIADCZENIA MOŻE WYWOŁAĆ SKUTKI PRAWNE, W INTERESIE PODATNIKA POZOSTAJE ZŁOŻENIE TEGO OŚWIADCZENIA W PRZEWIDZIANYM PRZEPISAMI PRAWA TERMINIE, BOWIEM TO ON PRAGNIE WYWIEŚĆ KORZYSTNE DLA SIEBIE SKUTKI PRAWNE. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej skarżący nie dopełnił wymogu terminowego złożenia oświadczenia o zmianie formy opodatkowania. BEZSPORNYM JEST, ŻE W DNIU 14 STYCZNIA 2004 R., SKARŻĄCY ZŁOŻYŁ W URZĘDZIE SKARBOWYM OŚWIADCZENIE, ŻE W 2004 R., BĘDZIE OPŁACAĆ PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH Z TYTUŁU PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W FORMIE RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH. NASTĘPNIE W DNIU 12 MAJA 2008 R., PODATNIK ZŁOŻYŁ W ORGANIE PIERWSZEJ INSTANCJI OŚWIADCZENIE NASTĘPUJĄCEJ TREŚCI: "OŚWIADCZAM, ŻE W ROKU 2008 Z TYTUŁU PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JESTEM OPODATKOWANY PODATKIEM DOCHODOWYM NA ZASADACH OGÓLNYCH I W TYM CELU ZAPROWADZIŁEM PODATKOWA KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW." ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ TREŚĆ POWYŻSZEGO OŚWIADCZENIA WSKAZUJE JEDNOZNACZNIE, ŻE SKARŻĄCY WYRAZIŁ WOLĘ ZMIANY FORMY OPODATKOWANIA JUŻ W 2008 R., A TYM SAMYM KONIECZNYM BYŁO PODDANIE OCENIE, CZY OŚWIADCZENIE TO BYŁO SKUTECZNE WE WSKAZANYM PRZEZ SKARŻĄCEGO ROKU. W ŚWIETLE TREŚCI ART. 9 UST. 1 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., KTÓRY TO PRZEPIS DOPUSZCZAŁ ZRZECZENIA SIĘ OPODATKOWANIA W FORMIE RYCZAŁTU DO DNIA 20 STYCZNIA DANEGO ROKU PODATKOWEGO, ORGANY TRAFNIE UZNAŁY, ŻE SKARŻĄCY PRZEKROCZYŁ TERMIN DO ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA O WYBORZE OPODATKOWANIA ZA 2008 R., NA ZASADACH OGÓLNYCH, ZATEM OSIĄGNIĘTE W TYM ROKU PRZYCHODY Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ OBOWIĄZANY BYŁ OPODATKOWAĆ NA ZASADACH OKREŚLONYCH W PRZEPISACH USTAWY O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE. SĄD NIE PODZIELA JEDNAK POGLĄDU DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ŻE Z LITERALNEGO BRZMIENIA POWOŁANEGO ART. 9 UST. 1 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., ZDANIE DRUGIE, MOŻNA TEŻ WYWIEŚĆ WNIOSEK, ŻE SKORO SKARŻĄCY W TERMINIE DO 20 STYCZNIA 2008 R., NIE ZŁOŻYŁ SKUTECZNIE OŚWIADCZENIA O ZMIANIE FORMY OPODATKOWANIA W 2008 R., TO RÓWNIEŻ W ROKU NASTĘPNYM - Z UWAGI NA FAKT, IŻ NIE ZŁOŻYŁ KOLEJNEGO OŚWIADCZENIA O WYBORZE FORMY OPODATKOWANIA - PODLEGA OPODATKOWANIU RYCZAŁTEM. NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE POWOŁANY PRZEPIS NIE UZALEŻNIA MOŻLIWOŚCI ZMIANY FORMY OPODATKOWANIA W DANYM ROKU OD ZŁOŻENIA STOSOWANEGO OŚWIADCZENIA W OKRESIE OD 1 DO 20 STYCZNIA TEGO ROKU. SKARŻĄCY SKŁADAJĄC OŚWIADCZENIE W DNIU 12 MAJA 2008 R., W SPOSÓB JASNY WYRAZIŁ WOLĘ ZMIANY DOTYCHCZASOWEJ FORMY OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM Z RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH NA PODATEK DOCHODOWY NA ZASADACH OGÓLNYCH. OŚWIADCZENIE TO, Z UWAGI NA UCHYBIENIE TERMINOWI DO JEGO ZŁOŻENIA, NIE WYWARŁO SKUTKU W ZAKRESIE ROKU 2008 R., SKORO JEDNAK ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W ŻADEN SPOSÓB NIE ZAREAGOWAŁ NA TO OŚWIADCZENIE, SKARŻĄCY W PEŁNI MIAŁ PRAWO UZNAĆ, IŻ ORGAN ZAAKCEPTOWAŁ JE W ZAKRESIE ROKU 2009. ODNOSZĄC SIĘ DO STWIERDZENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ZAWARTEGO W ZASKARŻONEJ DECYZJI, ŻE SKORO SKARŻĄCY NIE ZMIENIŁ FORMY OPODATKOWANIA W 2008 R., TO NIE MÓGŁ JEJ KONTYNUOWAĆ W 2009 R., SKARŻĄCY TRAFNIE ZAUWAŻA, IŻ NIE KONTYNUOWAŁ FORMY OPODATKOWANIA Z ROKU 2008, TYLKO ŻE SKUTECZNIE ZMIENIŁ FORMĘ OPODATKOWANIA NA ZASADY OGÓLNE POCZĄWSZY OD ROKU 2009, POPRZEZ ZŁOŻENIE OŚWIADCZENIA PRZED TERMINEM WYMAGANYM PRZEZ PRAWO, TJ. PRZED 20 STYCZNIA 2009 R. W OKOLICZNOŚCIACH ROZPOZNAWANEJ SPRAWY ZGODZIĆ TRZEBA SIĘ ZE SKARŻĄCYM, ŻE DZIAŁANIE ORGANÓW PODATKOWYCH W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NIE BUDZI ZAUFANIA. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NATYCHMIAST PO ZŁOŻENIU OŚWIADCZENIA W DNIU 12 MAJA 2008 R., MUSIAŁ MIEĆ ŚWIADOMOŚĆ, ŻE JEST ONO WADLIWE, A MIMO TO NIE SKONTAKTOWAŁ SIĘ ZE SKARŻĄCYM. PONADTO JUŻ NA POCZĄTKU 2009 R., ORGAN MUSIAŁ WIEDZIEĆ, ŻE SKARŻĄCY ROZLICZYŁ SIĘ NIEPRAWIDŁOWO ZA 2008 R. WYJAŚNIENIE WÓWCZAS POWYŻSZYCH OKOLICZNOŚCI SPOWODOWAŁOBY, ŻE SKARŻĄCY JUŻ W STYCZNIU 2009 R., WIEDZIAŁBY, ŻE ORGAN KWESTIONUJE PRAWIDŁOWOŚĆ ZGŁOSZONEJ PRZEZ NIEGO ZMIANY SPOSOBU OPODATKOWANIA NA ZASADY OGÓLNE. WOBEC BRAKU REAKCJI ORGANU SKARŻĄCY DZIAŁAJĄC W ZAUFANIU DO ORGANÓW PAŃSTWA POZOSTAWAŁ ZATEM W UZASADNIONYM PRZEKONANIU CO DO SKUTECZNEJ ZMIANY FORMY OPODATKOWANIA NA 2009 R. TYMCZASEM W ZAKRESIE SKUTKÓW PRAWNYCH PRZEDMIOTOWEGO OŚWIADCZENIA ORGANY WYPOWIEDZIAŁY SIĘ DOPIERO WYDAJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ. W OCENIE SĄDU TAKA POSTAWA ORGANU RAŻĄCO NARUSZA ZASADY DZIAŁANIA PAŃSTWA PRAWA I NIE MOŻE ZYSKAĆ APROBATY SĄDU. W KONSEKWENCJI STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE SKARŻĄCY SKUTECZNIE ZMIENIŁ FORMĘ OPODATKOWANIA NA 2009 R., WG ZASAD OGÓLNYCH. ZATEM PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ORGANY PODATKOWE WŁADNE BĘDĄ JEDYNIE OCENIĆ PRAWIDŁOWOŚĆ ROZLICZENIA PRZYCHODÓW I KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODU ZA 2009 R. WG ZASAD OGÓLNYCH. Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A, C, ART. 152, ART. 200 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270) ORZECZONO JAK W WYROKU. DSZ