I SA/Gd 43/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" s.c. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2010 r. postanawia odrzucić zażalenie z dnia 1 września 2015 r. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W dniu 17 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, domagając się przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej, jako wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Przesyłkę, zawierającą odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem, wysłano za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez stronę skarżącą. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę listowną awizowano po raz pierwszy w dniu 10 sierpnia 2015 r. W dniu 25 sierpnia 2015 r. przesyłka wydana została adresatowi. Pismem z dnia 1 września 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 31 lipca 2015 r., wskazując na wadliwe zastosowanie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a." i domagając się uchylenia kwestionowanego postanowienia. Do zażalenia załączono kserokopię powtórnego zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej. Na podstawie Zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 września 2015 r. dołączono do akt sprawy wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. www.emonitoring.poczta-polska.pl, dotyczący przesyłki o numerze [...], zawierającej odpis postanowienia z dnia 31 lipca 2015 r. Ponadto zwrócono się z reklamacją do Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością Centrali Poczty Polskiej S.A. Wydział Operacyjny z uwagi nieprawidłowo opisane przez doręczyciela zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej o wskazanym numerze, zawierającej odpis postanowienia z dnia 31 lipca 2015 r., kierowanej do "A" s.c., ul. A. [...]; [...]-[...] G., poprzez nadesłanie informacji, jaka była data pierwszego awiza (10 czy 11 sierpnia 2015 r.) oraz wskazanie daty drugiego awizowania na zasadzie art. 73 § 3 p.p.s.a. oraz czy i gdzie doręczyciel pozostawił zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Pismem z dnia 30 września 2015 r. Poczta Polska S.A. wyjaśniła, że reklamowana przesyłka została skierowana do doręczenia w dniu 10 sierpnia 2015 r. i w tym dniu listonosz sporządził pierwsze awizo. Ponadto poinformowano, że z załączonej kserokopii formularza potwierdzenia odbioru wynika, iż w pkt 2 listonosz prawidłowo oznaczył pozostawienie w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia w dniu 10 sierpnia 2015 r., tj. w dniu podjęcia próby jej doręczenia. Następnie, po upływie siedmiodniowego terminu odbioru, w dniu 19 sierpnia 2015 r. sporządzono powtórnie awizo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Jak stanowi art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła zażalenie po upływie terminu do jego wniesienia. Podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi w sposób przewidziany w art. 65-72. W takiej sytuacji, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.- Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art.73 § 1 p.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art.73 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. W realiach niniejszej sprawy, jak wynika z informacji przekazanych przez Pocztę Polską S.A, przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie, z powodu nieobecności adresata została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 10 sierpnia 2015 r. i po raz drugi w dniu 19 sierpnia 2015 r. Uwzględniając więc zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uznać należy za dokonane w dniu 24 sierpnia 2015 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie strona skarżąca odebrała powyższą przesyłkę w dniu 25 sierpnia 2015 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia, wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13 wskazał, że jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl., z dnia 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10). Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter (w) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez stronę już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. W związku z tym, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 24 sierpnia 2015 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 31 sierpnia 2015 r. Tymczasem zażalenie wniesiono w dniu 1 września 2015 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Z powyższych względów zażalenie z dnia 1 września 2015 r. jako wniesione z uchybieniem ustawowego terminu należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.