I SA/Gd 452/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwarcińska Sędziowie: Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.) Sędzia WSA Bogusław Woźniak Protokolant Sekretarz sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Spółki A z siedzibą w na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w z dnia 5 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę. PISMEM Z DNIA 23 LISTOPADA 2011 R. "A" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W G. ZŁOŻYŁA WNIOSEK O WYDANIE ZAŚWIADCZENIA O POMOCY DE MINIMIS W OPARCIU O § 2 UST. 1 PKT 1A ROZPORZĄDZENIA MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ W SPRAWIE ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU REHABILITACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH NA ZAKUP SAMOCHODU DACIA DUSTER JAKO WYPOSAŻENIA STANOWISKA PRACY DLA OSOBY NIEPEŁNOSPRAWNEJ ZATRUDNIONEJ JAKO PRACOWNIK OCHRONY FIZYCZNEJ. DO WNIOSKU DOŁĄCZONO KSEROKOPIĘ FAKTURY NR [...] Z DNIA 17 PAŹDZIERNIKA 2011 R., DOTYCZĄCĄ ZAKUPU SAMOCHODU DACIA DUSTER ORAZ JEGO WYPOSAŻENIA, KSEROKOPIĘ DOWODU KSIĘGOWEGO Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R., KSEROKOPIĘ WYCIĄGU Z RACHUNKU BANKOWEGO Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R., KSEROKOPIĘ UMOWY O PRACĘ ZAWARTEJ W DNIU 30 WRZEŚNIA 2011 R., POMIĘDZY "A" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W G. REPREZENTOWANA PRZEZ M.W. - PREZESA ZARZĄDU, A M.Z., KSEROKOPIĘ ORZECZENIA O STOPNIU NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI, KSEROKOPIĘ FORMULARZA INFORMACJI PRZEDSTAWIANYCH PRZY UBIEGANIU SIĘ O POMOC DE MINIMIS Z DNIA 23 LISTOPADA 2011 R., ORAZ KSEROKOPIĘ INFORMACJI O POSIADANYCH ZAŚWIADCZENIACH O POMOCY DE MINIMIS Z DNIA 23 LISTOPADA 2011 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PO ROZPATRZENIU WNIOSKU W DNIU 28 GRUDNIA 2011 R., WYDAŁ POSTANOWIENIE, KTÓRYM ODMÓWIŁ WYDANIA ZAŚWIADCZENIA O ŻĄDANEJ PRZEZ STRONĘ TREŚCI. POWODEM ODMOWY WYDANIA PRZEDMIOTOWEGO ZAŚWIADCZENIA BYŁO NIEDOTRZYMANIE PRZEZ SPÓŁKĘ 30-DNIOWEGO TERMINU DO PRZEDŁOŻENIA ORGANOWI PODATKOWEMU INFORMACJI O DOKONANIU WYDATKU. "A" SP. Z O.O., KORZYSTAJĄC Z PRZYSŁUGUJĄCEGO PRAWA ZŁOŻYŁA ZAŻALENIE NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE WNOSZĄC O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA I ORZECZENIE O WYDANIU WNIOSKOWANEGO ZAŚWIADCZENIA O POMOCY DE MINIMIS ALBO UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA I PRZEKAZANIA SPRAWY ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI CELEM PONOWNEGO ROZPATRZENIA SPRAWY. W ZŁOŻONYM ZAŻALENIU PEŁNOMOCNIK SPÓŁKI WSKAZAŁ, ŻE PRZYTOCZONY PRZEPIS § 9 UST 2 ROZPORZĄDZENIA PODAJE WYŁĄCZNIE TERMIN INSTRUKCYJNY, BOWIEM JEGO ZDANIEM ZA NIEZŁOŻENIE WNIOSKU W TERMINIE 30-DNI OD DATY PONIESIENIA WYDATKU BRAK JEST JAKIEJKOLWIEK SANKCJI W OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISACH. WSKAZUJĄC NA UTRWALONY POGLĄD WYRAŻONY W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, POWOŁAŁ SIĘ NA TEZY ZAWARTE W WYROKACH WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SYGN. AKT I SA/GD 1072/07 Z DNIA 13 MARCA 2008 R., ORAZ SYGN. AKT I SA/GD 554/08 Z DNIA 23 WRZEŚNIA 2008 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ROZPATRUJĄC SPRAWĘ W POSTĘPOWANIU ZAŻALENIOWYM POSTANOWIENIEM Z DNIA 5 MARCA 2012 R., UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU PODZIELIŁ POGLĄD CO DO MATERIALNEGO CHARAKTERU SPORNEGO TERMINU. NA POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ "A" SP. Z O.O., ZŁOŻYŁA SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU. POSTANOWIENIU DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ SKARŻĄCA ZARZUCIŁA NARUSZENIE § 9 UST 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ Z DNIA 19 GRUDNIA 2007 R., WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORAZ O ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO W TYM KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO PONOWNYM ZBADANIU AKT SPRAWY PODTRZYMAŁ SWOJE STANOWISKO ZAJĘTE W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE JEST ZASADNA. W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEDMIOT SPORU OGRANICZAŁ SIĘ DO ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA, CZY TERMIN OKREŚLONY W § 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ Z DNIA 19 GRUDNIA 2007 R., W SPRAWIE ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU REHABILITACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH MA CHARAKTER PRZEPISU MATERIALNEGO - JAK TWIERDZI ORGAN PODATKOWY, CZY TEŻ MA CHARAKTER TERMINU INSTRUKCYJNEGO - JAK TWIERDZI STRONA SKARŻĄCA. JAK WYNIKA Z § 9 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA WARUNKIEM UZNANIA POMOCY JAKO POMOCY DE MINIMIS JEST UZYSKANIE ZAŚWIADCZENIA WYDANEGO PRZEDSIĘBIORCY PRZEZ ORGAN PODATKOWY, PODMIOT UPRAWNIONY DO POBIERANIA OPŁAT NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH PRZEPISÓW LUB INNY PODMIOT UDZIELAJĄCY POMOCY. ZGODNIE ZAŚ Z § 9 UST. 2 W/W ROZPORZĄDZENIA "W CELU (...) UZYSKANIA ZAŚWIADCZENIA PRZEDSIĘBIORCA PRZEDSTAWIA INFORMACJĘ O DOKONANIU WYDATKU ZE ŚRODKÓW FUNDUSZU REHABILITACJI W CIĄGU 30 DNI OD DNIA JEGO DOKONANIA". ANALIZA TREŚCI W/W PRZEPISU WSKAZUJE W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI, ŻE WARUNKIEM UZNANIA POMOCY ZA POMOC DE MINIMIS JEST UZYSKANIE ZAŚWIADCZENIA, JEDNAKŻE NA PRZEDSIĘBIORCĘ ZOSTAŁ NAŁOŻONY OBOWIĄZEK - WARUNKUJĄCY UZYSKANIE TEGO ZAŚWIADCZENIA (JAK MÓWI PRZEPIS - W CELU UZYSKANIA ZAŚWIADCZENIA) - PRZEDŁOŻENIA ORGANOWI W TERMINIE 30 - DNI INFORMACJI O DOKONANIU WYDATKU. ZDANIEM SĄDU W/W PRZESŁANKI MUSZĄ BYĆ SPEŁNIONE ŁĄCZNIE, CO OZNACZA, IŻ ABY UDZIELONA POMOC MOGŁA BYĆ UZNANA ZA POMOC DE MINIMIS PRZEDSIĘBIORCA W TERMINIE TRZYDZIESTU DNI OD DNIA DOKONANIA WYDATKU MA PRZEDSTAWIĆ O TYM FAKCIE INFORMACJĘ ORGANOWI WYDAJĄCEMU ZAŚWIADCZENIE I MUSI UZYSKAĆ ZAŚWIADCZENIE. NIESPEŁNIENIE KTÓREJKOLWIEK Z W/W PRZESŁANEK OZNACZA, ŻE UDZIELONA POMOC NIE MOŻE BYĆ UZNANA ZA POMOC DE MINIMIS. TERMIN OKREŚLONY W § 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MA CHARAKTER PRZEPISU PRAWA MATERIALNEGO, A TO OZNACZA, ŻE PO JEGO UPŁYWIE UPRAWNIENIE DO UZYSKANIA ZAŚWIADCZENIA, ŻE PONIESIONY WYDATEK SPEŁNIAŁ KRYTERIUM POMOCY DE MINIMIS WYGASA. SĄD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZYM SKŁADZIE PODZIELA TYM SAMYM WYRAŻONY W UZASADNIENIU WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 11 MAJA 2011 R., SYGN. AKT II GSK 512/10 (W.W.W.ORZECZENIA.NSA.GOV.PL) POGLĄD, ŻE TERMIN Z § 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MA CHARAKTER MATERIALNY I JEGO NIEDOTRZYMANIE PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ MUSIAŁO SKUTKOWAĆ ODMOWĄ WYDANIA ZAŚWIADCZENIA ORGANU ŻĄDANEJ TREŚCI. SKŁADOWI ORZEKAJĄCEMU W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZNANY JEST POGLĄD ZAWARTY W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 23 WRZEŚNIA 2008 R. L SA/GD 552/2008, A TAKŻE POZOSTAŁYCH PRZYTACZANYCH W SKARDZE (NA KTÓRE POWOŁAŁA SIĘ SPÓŁKA), JEDNAKŻE WYMAGA PODKREŚLENIA, ŻE POGLĄD W NIM WYRAŻONY DOTYCZYŁ INNEGO PRZEPISU, A TO § 4 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z DNIA 20 MARCA 2007 R., W SPRAWIE WYDAWANIA ZAŚWIADCZEŃ O POMOCY DE MINIMIS I POMOCY DE MINIMIS W ROLNICTWIE LUB RYBOŁÓWSTWIE (DZ. U. 2007 R. NR 53 POZ. 354). PRZEDE WSZYSTKIM ZAAKCENTOWAĆ JEDNAK NALEŻY, ŻE ORGANY W SPRAWIE BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM OCENY WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU ORZEKŁY NA PODSTAWIE PRZEPISU, KTÓRY ZOSTAŁ UCHYLONY TJ. ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z DNIA 26 KWIETNIA 2007 R., W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH WARUNKÓW UDZIELANIA POMOCY DE MINIMIS PRZEDSIĘBIORCOM PROWADZĄCYM ZAKŁADY PRACY CHRONIONEJ (DZ. U. 2007 R. NR 76 POZ. 496), KTÓRE UTRACIŁO MOC Z DNIEM 1 STYCZNIA 2008 R., NA PODSTAWIE ROZPORZĄDZENIA Z DNIA 20 GRUDNIA 2007 R., UCHYLAJĄCEGO ROZPORZĄDZENIE W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH WARUNKÓW UDZIELANIA POMOCY DE MINIMIS PRZEDSIĘBIORCOM PROWADZĄCYM ZAKŁADY PRACY CHRONIONEJ (DZ. U. 2007 R. NR 249 POZ. 1854). NA MARGINESIE NALEŻAŁOBY WSKAZAĆ, ŻE § 4 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z DNIA 20 MARCA 2007 R., W SPRAWIE WYDAWANIA ZAŚWIADCZEŃ O POMOCY DE MINIMIS I POMOCY DE MINIMIS W ROLNICTWIE LUB RYBOŁÓWSTWIE DOTYCZY TYLKO DWÓCH SYTUACJI WYDAWANIA ZAŚWIADCZENIA Z URZĘDU PRZEZ ORGAN UDZIELAJĄCY POMOCY, A TO: - PO PIERWSZE, WYDANIA ZAŚWIADCZENIA W DNIU WYDANIA DECYZJI UDZIELAJĄCEJ POMOC PUBLICZNĄ, - PO DRUGIE, WYDANIA ZAŚWIADCZENIA, W TERMINIE DWÓCH MIESIĘCY OD DNIA UDZIELENIA POMOCY PUBLICZNEJ, GDY POMOC UDZIELONA JEST NA PODSTAWIE AKTU NORMATYWNEGO, BEZ WYMOGU WYDANIA DECYZJI. REASUMUJĄC, SKORO PRZEPIS § 9 UST. 1 I 2 ROZPORZĄDZENIA WARUNKUJE UZNANIE UDZIELONEJ POMOCY ZA POMOC DE MINIMIS OD UZYSKANIA ZAŚWIADCZENIA, A WARUNKIEM JEGO UZYSKANIA JEST PRZEDSTAWIENIE ORGANOWI INFORMACJI O PONIESIONYM WYDATKU W TERMINIE 30 - DNI OD DATY DOKONANIA WYDATKU, TO NIEDOCHOWANIE TERMINU OKREŚLONEGO W W/W PRZEPISIE OZNACZA, ŻE WYGASŁA PRZESŁANKA UZNANIA POMOCY ZA POMOC DE MINIMIS, A TO Z KOLEI PRZESĄDZA O ZASADNOŚCI WYDANEGO POSTANOWIENIA O ODMOWIE WYDANIA ZAŚWIADCZENIA ŻĄDANEJ PRZEZ SKARŻĄCEGO TREŚCI. SĄD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODZIELA W CAŁEJ ROZCIĄGŁOŚCI TOŻSAMY POGLĄD WYRAŻONY W UZASADNIENIU WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDY ADMINISTRACYJNEGO W GLIWICACH Z DNIA 10 SIERPNIA 2010 R., SYGN. AKT L SA/GL 569/10. PO RAZ KOLEJNY PODKREŚLIĆ NALEŻY, ŻE KWESTIĄ ZASADNICZĄ BYŁA WIĘC NIEKWESTIONOWANA PRZEZ SKARŻĄCĄ SPÓŁKĘ OKOLICZNOŚĆ, IŻ NIE ZŁOŻYŁA ONA ORGANOWI PODATKOWEMU W TERMINIE 30 DNI OD DOKONANIA WYDATKÓW OBJĘTYCH WSKAZANYMI FAKTURAMI INFORMACJI O ICH DOKONANIU. W MYŚL ART. 1 USTAWY Z DNIA 30 KWIETNIA 2004 R., O POSTĘPOWANIU W SPRAWACH DOTYCZĄCYCH POMOCY PUBLICZNEJ (DZ. U. NR 123 POZ. 1291 Z PÓŹN. ZM.), USTAWA TA OKREŚLA ZASADY POSTĘPOWANIA W SPRAWACH DOTYCZĄCYCH POMOCY PAŃSTWA SPEŁNIAJĄCEJ PRZESŁANKI OKREŚLONE W ART. 87 UST. 1 TRAKTATU O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ. STOSOWNIE DO ART. 5 UST. 3 W ZWIĄZKU Z UST. 3 C TEJ USTAWY PODMIOTY UDZIELAJĄCE POMOCY WYDAJĄ BENEFICJENTOWI POMOCY ZAŚWIADCZENIE STWIERDZAJĄCE, ŻE UDZIELONA POMOC PUBLICZNA JEST POMOCĄ DE MINIMIS, PRZY CZYM ZAŚWIADCZENIA TE WYDAWANE SĄ Z URZĘDU. ZGODNIE Z ART. 306 A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ORGAN PODATKOWY WYDAJE ZAŚWIADCZENIA NA ŻĄDANIE OSOBY UBIEGAJĄCEJ SIĘ O ZAŚWIADCZENIE. NA PODSTAWIE ART. 306 A § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZAŚWIADCZENIE WYDAJE SIĘ JEŻELI URZĘDOWEGO POTWIERDZENIA OKREŚLONYCH FAKTÓW LUB STANU PRAWNEGO WYMAGA PRZEPIS PRAWA LUB OSOBA UBIEGAJĄCA SIĘ O ZAŚWIADCZENIE ZE WZGLĘDU NA SWÓJ INTERES PRAWNY. JEDNOCZEŚNIE ZGODNIE Z ART. 306 B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ORGAN PODATKOWY JEST OBOWIĄZANY WYDAĆ ZAŚWIADCZENIE, JEŻELI CHODZI O POTWIERDZENIE FAKTÓW ALBO STANU PRAWNEGO WYNIKAJĄCYCH Z PROWADZONEJ PRZEZ TEN ORGAN EWIDENCJI, REJESTRÓW LUB INNYCH DANYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W JEGO POSIADANIU. ORGAN PODATKOWY MA WIĘC OBOWIĄZEK WYDANIA ZAŚWIADCZENIA O TREŚCI ŻĄDANEJ PRZEZ PODMIOT UBIEGAJĄCY SIĘ O NIE TYLKO WÓWCZAS, GDY USTALI, IŻ ZACHODZI STAN FAKTYCZNY I PRAWNY ADEKWATNY DO STWIERDZENIA ŻĄDANEJ TREŚCI. SKORO ZAŚWIADCZENIE MA POTWIERDZAĆ STAN FAKTYCZNY LUB PRAWNY ISTNIEJĄCY W DNIU JEGO WYDANIA (ZGODNIE Z ART. 306 A § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ) TO WOBEC NIESPEŁNIENIA PRZEZ SPÓŁKĘ WARUNKU POZWALAJĄCEGO NA UZNANIE PONIESIONEGO WYDATKU ZA POMOC DE MINIMIS ORGAN NIE BYŁ UPRAWNIONY DO WYDANIA ZAŚWIADCZENIA ZGODNIE Z ŻĄDANIEM. ISTOTNĄ BOWIEM OKOLICZNOŚCIĄ BYŁO. UCHYBIENIE PRZEZ SKARŻĄCĄ SPÓŁKĘ 30 DNIOWEMU TERMINOWI DO ZŁOŻENIA INFORMACJI O DOKONANIU WYDATKÓW ZE ŚRODKÓW FUNDUSZU REHABILITACJI. UCHYBIENIE TERMINOWI WYNIKAJĄCEMU Z § 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA DO ZŁOŻENIA INFORMACJI (A NIE DO ZŁOŻENIA WNIOSKU O WYDANIE ZAŚWIADCZENIA) SKUTKUJE BRAKIEM MOŻLIWOŚCI UZYSKANIA ZAŚWIADCZENIA ŻĄDANEJ TREŚCI. TO NA PRZEDSIĘBIORCĘ ZGODNIE Z ZAPISAMI § 9 UST. 1 I 2 ROZPORZĄDZENIA JAKO STRONĘ ZAINTERESOWANĄ UZYSKANIEM STOSOWNEGO ZAŚWIADCZENIA ZOSTAŁ NAŁOŻONY OBOWIĄZEK WARUNKUJĄCY UZYSKANIE TEGO ZAŚWIADCZENIA POLEGAJĄCY NA PRZEDŁOŻENIU ORGANOWI W TERMINIE 30 DNI OD DATY DOKONANIA WYDATKU, INFORMACJI O JEGO DOKONANIU. ABY UDZIELONA POMOC MOGŁA BYĆ UZNANA CO DO ZASADY ZA POMOC DE MINIMIS PRZEDSIĘBIORCA MUSI UZYSKAĆ OD ORGANU PODATKOWEGO ZAŚWIADCZENIE (§ 9 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA), A W CELU UZYSKANIA W/W ZAŚWIADCZENIA TEN SAM PRZEDSIĘBIORCA JEST ZOBLIGOWANY DO PRZEDSTAWIENIA INFORMACJI O DOKONANIU WYDATKU ZE ŚRODKÓW FUNDUSZU W CIĄGU 30 DNI OD DNIA JEGO DOKONANIA (§ 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA). NIEDOPEŁNIENIE KTÓREGOKOLWIEK Z TYCH WARUNKÓW SKUTKUJE BRAKIEM MOŻLIWOŚCI UZNANIA POMOCY JAKO POMOC DE MINIMIS, A W KONSEKWENCJI DOKONANE WYDATKI NIE SĄ TAKĄ POMOCĄ. JEŚLI PRZEDSIĘBIORCA SPEŁNIAJĄCY OKREŚLONE KRYTERIA SPEŁNI WARUNKI OKREŚLONE W § 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA (TJ. W TERMINIE 30 DNI OD DATY DOKONANIA WYDATKÓW) ZŁOŻY ORGANOWI PODATKOWEMU INFORMACJE O ICH DOKONANIU, KTÓRA PRZECIEŻ - ZGODNIE Z TYM PRZEPISEM - JEST SKŁADANA W CELU UZYSKANIA ZAŚWIADCZENIA, WÓWCZAS ORGAN JEST ZOBLIGOWANY DO WYDANIA TAKIEGO ZAŚWIADCZENIA Z URZĘDU - STOSOWNIE DO ART. 5 UST. 3 C USTAWY O POSTĘPOWANIU W SPRAWACH DOTYCZĄCYCH POMOCY PUBLICZNEJ. ZUPEŁNIE ODRĘBNĄ KWESTIĄ, NIE MAJĄCĄ ŻADNEGO ZNACZENIA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA TEJ SPRAWY JEST TERMIN, W KTÓRYM ORGAN JEST ZOBLIGOWANY DO WYDANIA ZAŚWIADCZENIA. NAJPIERW JEDNAK TO PRZEDSIĘBIORCA MUSI SPEŁNIĆ WYNIKAJĄCE Z § 9 UST. 2 WARUNKI. JESZCZE RAZ PODKREŚLIĆ NALEŻY, ŻE WARUNKIEM UZYSKANIA ZAŚWIADCZENIA, O KTÓRYM MOWA W § 9 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA NIE JEST ZŁOŻENIE PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ WNIOSKU O WYDANIE ZAŚWIADCZENIA W TERMINIE 30 DNI OD DOKONANIA WYDATKÓW, LECZ PRZEDSTAWIENIE W TYM TERMINIE INFORMACJI O DOKONANIU WYDATKÓW ZE ŚRODKÓW Z.F.R.O.N. JEŚLI ORGAN NIE MA W TYM TERMINIE INFORMACJI O WYDATKACH TO NIE MOŻE WYDAĆ ZAŚWIADCZENIA. TYM SAMYM BEZZASADNE SĄ ZARZUTY SKARGI, BO Z WYŻEJ WYMIENIONYCH POWODÓW NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA WSKAZYWANYCH PRZEZ SPÓŁKĘ PRZEPISÓW. DLATEGO SĄD SKARGĘ ODDALIŁ JAKO BEZZASADNĄ NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A. DSZ