I SA/Gd 465/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w z dnia 27 stycznia 2016 r.nr [...] [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w na rzecz skarżącego kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym do sądu postanowieniem, Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie: • art. 216, art. 162 § 1, § 2 w związku z art. 163 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) - zwanej dalej Ordynacja podatkowa, w sprawie objętej wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 12 listopada 2015 r. Pana S. K., o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr UKS [...] z dnia 28 września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: sierpień i wrzesień 2009 r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia, był następujący stan faktyczny: Ww. decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 września 2015 r. została wydana wobec Pana S. K. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: sierpień i wrzesień 2009 r. Strona została prawidłowo pouczona o przysługującym prawie oraz trybie i terminie do złożenia odwołania. Z akt sprawy wynika, że przesyłka pocztowa, która otrzymała identyfikator [...], zawierająca m.in. powyższą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 września 2015 r., została nadana w dniu 29 września 2015 r. w UP [...] i skierowana na adres zamieszkania Pana S. K. [...]. Z informacji zawartych na potwierdzeniu odbioru przedmiotowej decyzji, jak i kopercie wynika, że przesyłkę awizowano w dniu 1 października 2015 r., a powtórnie w dniu 9 października 2015 r. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, przesyłka została odesłana przez UP [...] w dniu 17 października 2015 r. do Nadawcy - tj. do Urzędu Kontroli Skarbowej, [...]. Biorąc pod uwagę powyższe i postanowienia art. 148 § 1 w zw. z art. 150 i art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej zauważa, iż skoro przedmiotowa decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz trybie i terminie wniesienia odwołania została doręczona w dniu 15 października 2015 r., to 14-dniowy termin do wniesienia przez stronę odwołania od ww. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej dnia 28 września 2015 r. upłynął w dniu 29 października 2015 r. W dniu 4 listopada 2015 r. pełnomocnik pana S. K. - adwokat pan M. W. zapoznał się z aktami sprawy i sporządził odpis decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 września 2015 r. Następnie pismem z dnia 12 listopada 2015 r. pan S. K. reprezentowany przez adwokata pana M. W., złożył odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu ww. wniosku wskazano, że strona postępowania nie została zawiadomiona w oddawczej skrzynce pocztowej, ani na drzwiach mieszkania - na postawie art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa - o pozostawieniu przesyłki [...] w placówce pocztowej. W ocenie organu odwoławczego wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie. Dyrektor Izby Skarbowej w pierwszej kolejności zauważa, że stosownie do art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z § 2 przywołanego przepisu podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Stosownie do dyspozycji art. 163 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Określone w art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej przesłanki, od spełnienia których jest uzależnione przywrócenie terminu do wniesienia odwołania - są obligatoryjne i muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że brak którejkolwiek z przesłanek powoduje odmowę przywrócenia terminu. W okolicznościach sprawy, której wniosek dotyczy, w opinii organu odwoławczego nie zostały spełnione wszystkie ww. przesłanki, ponieważ strona nie uprawdopodobniła braku winy w dotrzymaniu terminu do złożenia odwołania. Z treści art. 162 § 1 ww. ustawy wynika, że to zainteresowany powinien uprawdopodobnić wystąpienie niezawinionych przez siebie okoliczności, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu, posiadając bowiem najpełniejszą wiedzę o tych przyczynach, powinien je przejrzyście i wiarygodnie przedstawić. Organ podatkowy nie ma w tym wypadku obowiązku poszukiwania przyczyn uchybienia terminu, ale jedynie obowiązek weryfikacji twierdzeń strony pod względem ich wiarygodności. Organ odwoławczy dalej podkreślił, iż o braku winy w niedopełnieniu czynności w terminie można mówić wyłącznie wtedy, gdy wywiązanie się z takiego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przyczyna uchybienia terminu musi zatem być niezależna od strony (a przy tym istnieć przez cały okres uchybienia terminu). O braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, takiej jak np. nagły atak zimy, przerwa w komunikacji, nagła choroba, powódź, pożar itp. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2012 r. sygn. akt I FSK 2179/11). Jednocześnie przyjmuje się, że od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, a jakiekolwiek niedbalstwo strony dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. Organ odwoławczy dalej zauważa, że przywrócenie terminu jest niemożliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przepis art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nie uzależnia bowiem uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. Oznacza to, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zaliczyć można zdarzenia mające charakter siły wyższej, przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 2008 r. I FSK 695/07, CBOSA). Organ odwoławczy stwierdza, że w złożonym wniosku z dnia 12 listopada 2015 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazano jedynie, że strona postępowania nie została zawiadomiona w oddawczej skrzynce pocztowej, ani na drzwiach mieszkania - na podstawie art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa - o pozostawieniu przesyłki [...] w placówce pocztowej. Bezspornym jest, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydal wobec Pana S. K. decyzję nr UKS [...] z dnia 28 września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: sierpień i wrzesień 2009 r. Wyżej wymieniona decyzja została skierowana na adres zamieszkania strony za pośrednictwem operatora pocztowego, stosownie do dyspozycji art. 148 § 1 w zw. z art. 144 ustawy Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.) jak i to, że przedmiotowa przesyłka nie została przez adresata odebrana. Doręczenie przewidziane w art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa tj. w razie nimożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 148 § 1 lub art. 149 oparte jest natomiast na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Domniemanie to jednak może być przez adresata obalone poprzez uprawdopodobnienie, iż zawiadomienia o przesyłce nie otrzymał (vide wyrok WSA w Bydgoszczy sygn. akt I SA/Bd 219/15 z dnia 19 maja 2015 r.). Taki zaś stan w opinii organu nie miał miejsca w sprawie. Organ odwoławczy zauważa, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję ww. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 września 2015 r. wynika, że została ona nadana w dniu 29 września 2015 r. w UP [...] i skierowana na adres zamieszkania Pana S. K. prowadzącego w 2009 r. działalność pod firmą [...]. Pieczątki znajdujące się na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie zawierają informację, że: "w dniu 1 października 2015 r. "ADRESATA NIE ZASTANO AWIZOWANO w UP/FUP [...] ...". Na kopercie dodatkowo znajduje się pieczątka UP [...] z datą 1 października 2015 r. Kolejno, z informacji zawartych na potwierdzeniu odbioru i kopercie wynika, że przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 9 października 2015 r. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, przesyłka została odesłana przez UP [...] w dniu 17 października 2015 r. do Nadawcy - tj. do Urzędu Kontroli Skarbowej, [...]. Organ odwoławczy podkreśla, że w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. W sytuacji, gdy adnotacje te nie spełniają wymogów określonych w art. 150 § 1, § 1a i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa dopuszczalne jest prowadzenie przez organ podatkowy postępowania dowodowego mającego na celu wyjaśnienie istniejących wątpliwości, np. przez wystąpienie do odpowiedniej placówki pocztowej o przekazanie stosownych informacji związanych ze sposobem doręczenia przesyłki . Pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Poczty Polskiej S.A., Biura Ładu Korporacyjnego i Zgodności z prośbą o udzielenie informacji w zakresie nadanej w dniu 29 września 2015 r. w UP [...] przesyłki pocztowej, która otrzymała identyfikator [...]. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. Poczta Polska S.A. - Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności, Dział Operacyjny poinformowała, że na podstawie danych zarejestrowanych w systemach informatycznych w Urzędzie Pocztowym [...] i Filii Urzędu Pocztowego [...] oraz pisemnych oświadczeń zainteresowanych w sprawie pracowników ustalono, iż przedmiotowa przesyłka polecona była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 1 października 2015 r. i powtórnie w dniu 9 października 2015 r. Doręczający oświadczył, że pierwsze oraz powtórne zawiadomienie pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W ocenie organu odwoławczego z ww. pisma z dnia 8 stycznia 2015 r. jednoznacznie wynika, że przedmiotowa przesyłka polecona była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 1 października 2015 r. i powtórnie w dniu 9 października 2015 r., a doręczający oświadczył, iż pierwsze oraz powtórne zawiadomienie pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr UKS [...] z dnia 28 września 2015 r. została skutecznie doręczona w trybie zastępczym, uregulowanym w art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa - w dniu 15 października 2015 r. - co oznacza, że 14-dniowy termin do wniesienia przez stronę odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu 29 października 2015 r. Podkreślił i to, że strona miała świadomość toczącego się postępowania, zaś przedmiotowa decyzja została stronie doręczona na adres: ul. [...], tj. na adres zamieszkania Pana S. K.. Zatem w ocenie organu odwoławczego podniesiony przez stronę zarzut niepozostawienia awiza w oddawczej skrzynce pocztowej, ani na drzwiach mieszkania jest niewiarygodny i stanowi jedynie gołosłowne twierdzenie strony. Strona nie wskazała na żadne dowody pozwalające skutecznie zakwestionować wyniki postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Dyrektora Izby Skarbowej . Samo zaprzeczenie ww. nie może być uznane za wystarczające do podważenia skuteczności doręczenia w trybie zastępczym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie, zarzucając obrazę przepisu postępowania, to jest art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez odmowę jego zastosowania w sytuacji, kiedy w realiach rozpatrywanej sprawy uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr UKS[...] z dnia 28 września 2015 r. nastąpiło bez winy strony postępowania, Strona skarżąca wniosła o: - uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 stycznia 2016 r., - zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało wydane z naruszeniem art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa. Strona skarżąca podziela poglądy przedstawione przez organ odwoławczy w zakresie znaczenia przepisu art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa. Jednakże podniesiono, że Pan S. K. nie został zawiadomiony w oddawczej skrzynce pocztowej, ani na drzwiach o pozostawieniu przesyłki [...] w placówce pocztowej. Jednocześnie wskazano, że stronie skarżącej nie są znane powody braku powyższego zawiadomienia. Nie dysponuje ona również dowodem potwierdzającym ww. okoliczność, ponieważ trudno wskazać dowód potwierdzający okoliczność nieistniejącą. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa w stopniu skutkującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Otóż, stosownie do art. 162 § 1 w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z § 2 przywołanego przepisu podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Stosownie do dyspozycji art. 163 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Jak wynika z powyższego, przepis art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa przewiduje możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy wystąpią łącznie cztery przesłanki: 1) zainteresowany uprawdopodobni (przedstawi wiarygodne okoliczności), że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy, 2) strona wniesie wniosek o przywrócenie terminu, 3) wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 4) jednocześnie z wniesieniem wniosku dopełniona zostanie czynność, dla której termin był wymagalny. Określone w art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej powyższe przesłanki, od spełnienia których jest uzależnione przywrócenie terminu do wniesienia odwołania - są obligatoryjne i muszą być spełnione łącznie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący wbrew wywodom organu - uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W złożonym wniosku z dnia 12 listopada 2015 r., o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazano, że strona postępowania nie została zawiadomiona w oddawczej skrzynce pocztowej, ani na drzwiach mieszkania - na podstawie art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa - o pozostawieniu przesyłki [...] w placówce pocztowej. Bezspornym jest, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał wobec Pana S. K. decyzję nr UKS [...] z dnia 28 września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: sierpień i wrzesień 2009 r. Wyżej wymieniona decyzja została skierowana na adres zamieszkania strony za pośrednictwem operatora pocztowego, stosownie do dyspozycji art. 148 § 1 w zw. z art. 144 ustawy Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.) Przepisy dotyczące procedury doręczania pism w postępowaniu podatkowym zostały uregulowane w Rozdziale 5 Działu IV ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 144 i art. 148 § 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.) organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów (...). Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Kolejno wskazać należy na postanowienia art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.). Z § 1 tego artykułu wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. W myśl art. 150 § 1a ww. ustawy adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zgodnie z art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Zatem doręczenia przewidziane w art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Domniemanie to jednak może być przez adresata obalone poprzez uprawdopodobnienie, iż zawiadomienia o przesyłce nie otrzymał. Taki zaś stan, wbrew wywodom organu miał miejsce w sprawie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 września 2015 r. wynika, że została ona nadana w dniu 29 września 2015 r. w UP [...] i skierowana na adres zamieszkania Pana S. K. prowadzącego w 2009 r. działalność pod firmą [...]. Pieczątki znajdujące się na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie zawierają informację, że: "w dniu 1 października 2015 r. "ADRESATA NIE ZASTANO AWIZOWANO w UP/FUP [...]...". Na kopercie dodatkowo znajduje się pieczątka UP [...], z datą 1 października 2015 r. Kolejno, z informacji zawartych na potwierdzeniu odbioru i kopercie wynika, że przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 9 października 2015 r. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, przesyłka została odesłana przez UP [...], w dniu 17 października 2015 r. do Nadawcy - tj. do Urzędu Kontroli Skarbowej, ul. [...]. W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. W sytuacji, gdy adnotacje te nie spełniają wymogów określonych w art. 150 § 1, § 1a i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa dopuszczalne jest prowadzenie przez organ podatkowy postępowania dowodowego mającego na celu wyjaśnienie istniejących wątpliwości, np. przez wystąpienie do odpowiedniej placówki pocztowej o przekazanie stosownych informacji związanych ze sposobem doręczenia przesyłki. W rozważanej sprawie na pytanie organu pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. Poczta Polska S.A. - Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności, Dział Operacyjny poinformowało, że na podstawie danych zarejestrowanych w systemach informatycznych w Urzędzie Pocztowym [...] i Filii Urzędu Pocztowego [...], oraz pisemnych oświadczeń zainteresowanych w sprawie pracowników ustalono, iż przedmiotowa przesyłka polecona była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 1 października 2015 r. i powtórnie w dniu 9 października 2015 r. Doręczający oświadczył, że pierwsze oraz powtórne zawiadomienie pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Uszło jednakże uwadze tak ww. jednostce jak i Dyrektorowi Izby Skarbowej , że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki listowej (k. 1518-tom VIII) doręczyciel nie wypełnił pkt 2 - w zakresie podstawowych informacji, a mianowicie w jakim Urzędzie Pocztowym pozostawiono przesyłkę jak również czy i gdzie pozostawiono awizo. Samo oświadczenie doręczyciela złożone na użytek rozpoznania przedmiotowego wniosku o pozostawieniu awiza w oddawczej skrzynce pocztowej adresata - bez urzędowego potwierdzenia tego faktu w postaci właściwej adnotacji na dokumencie urzędowym jakim jest zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki poleconej - uniemożliwia uznanie ww. przesyłki za doręczoną w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji organ odwoławczy ponownie rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zobowiązany jest uwzględnić wskazane wyżej okoliczności nieprawidłowego doręczenia decyzji organu pierwszej instancji. Z tych przyczyn, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzeczono jak w wyroku. DSz