I SA/Gd 472/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 472/25 oddalającego skargę W.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 9 maja 2025 r. nr SKO.412.7.2025 w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 472/25 oddalił skargę W.C. (dalej "Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 9 maja 2025 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Odpis sentencji wyroku doręczono Skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2025 r. Pismem z dnia 10 września 2025 r. (data stempla pocztowego), uzupełnionym na wezwanie Sądu pismem z dnia 10 października 2025 r., Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku oraz jego doręczenie. Do pisma załączono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wskazał, że odpis sentencji wyroku odebrała jego żona, która nie zwróciła uwagi na ważną przesyłkę z Sądu. Kilka dni przed odbiorem przesyłki Skarżący miał wypadek na rowerze, w związku z którym kilkukrotnie trafił do szpitala. W tym czasie żona Skarżącego opiekowała się nim i "nie miała głowy" do przesyłek. Dopiero dnia 10 września 2025 r. stan zdrowia Skarżącego pozwolił mu na napisanie wniosku do Sądu. Do wniosku załączono karty informacyjne z pomocy udzielonej w dniach 20 sierpnia, 22 sierpnia i 8 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W pierwszej kolejności, aby możliwym było merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, należy ustalić, czy doszło do uchybienia temu terminowi, a zatem konieczne jest wskazanie, kiedy upłynął termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie odpis sentencji wyroku Sądu doręczono w dniu 28 sierpnia 2025 r., a zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upływał z dniem 4 września 2025 r. Nadanie przez Skarżącego przesyłki zawierającej przedmiotowy wniosek w dniu 10 września 2025 r. (w uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu) było uczynione z uchybieniem powyższego terminu do jego złożenia. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu, w świetle powyżej określonych przesłanek normatywnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Nie ma wątpliwości, że Skarżący dokonał czynności, do dokonania której terminowi uchybiono, albowiem (na wezwanie Sądu, w uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu) złożył wniosek o sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku. Jednakże, mimo dochowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie można uznać, aby doszło do ziszczenia się przesłanki uprawdopodobnienia braku winy Skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący, wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu, powołał się na okoliczność wypadku na kilka dni przed odbiorem przesyłki zawierającej odpis sentencji wyroku oraz trzykrotną wizytę w szpitalu, a także fakt opiekowania się nim przez żonę, która w związku z tym nie mogła dokonywać analizy treści dostarczonych przesyłek. W ocenie Sądu, podniesione okoliczności nie świadczą o braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 798/14, publ. CBOSA). Jednocześnie podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, publ. CBOSA). Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, która wymaga, by w warunkach, z jakiegokolwiek powodu, niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, publ. CBOSA). Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, publ. CBOSA). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że we wniosku o przywrócenie terminu, Skarżący powołał się na okoliczność wypadku oraz kilkukrotnego zgłoszenia się do szpitalnego oddziału ratunkowego. Jednakże Sąd wskazuje, że zarówno wypadek, jak i wizyty w szpitalu w dniach 20 i 22 sierpnia 2025 r. miały miejsce przed dniem doręczenia przesyłki zawierającej odpis sentencji wyroku (co miało miejsce dnia 28 sierpnia 2025 r.), a zatem pozostają bez wpływu na ocenę możliwości Skarżącego zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku. Również kwestia wizyty w szpitalu w dniu 8 września 2025 r., a zatem już po upływie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pozostaje bez wpływu na ocenę braku winy Skarżącego w uchybieniu temu terminowi. Termin na złożenie przedmiotowego wniosku biegł bowiem od dnia 29 września 2025 r. do dnia 4 września 2025 r. włącznie, w związku z czym tylko przeszkody zaistniałe w tym okresie podlegają ocenie Sądu. Skarżący powołał się również na fakt sprawowania przez jego żonę opieki nad nim i wynikającą z niej niemożność analizy odebranych przesyłek. W ocenie Sądu, okoliczność ta nie świadczy o zaistnieniu takiej przeszkody w zachowaniu terminu, której nie można było uniknąć ani przeciwdziałać. Przywołane przez Skarżącego okoliczności, w tym brak analizy przesyłek zarówno przez Skarżącego, przebywającego w domu w okresie biegu terminu, jak i przez jego żonę, świadczą wyłącznie o niedbalstwie w prowadzeniu własnych spraw. Skarżący nie wskazał, ani nie uprawdopodobnił żadnej konkretnej sytuacji, która była od niego niezależna i niemożliwa do przezwyciężenia, a która wystąpiła w okresie biegu terminu do złożenia wniosku. Nie wykazał również, aby niemożliwym było posłużenie się pomocą innych osób, w tym żony, w złożeniu wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie. Nie wskazano zatem ani nie uprawdopodobniono żadnych okoliczności, które stanowiłyby przeszkodę uniemożliwiającą złożenie przez Skarżącego wniosku w ustawowym terminie, pomimo dołożenia szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Skoro Skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, ani nie uprawdopodobnił okoliczności, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu, Sąd uznaje, że Skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a zatem uchybienie terminu do złożenia wniosku wynikało wyłącznie z okoliczności zależnych od Skarżącego. W kontekście powyższych rozważań nie sposób uznać, że strona skarżąca dochowała należytej staranności. Podniesione we wniosku okoliczności nie mogą świadczyć o braku winy Skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku, bowiem nie uprawdopodobnił, że uniemożliwiły mu one, pomimo podjętych należytych starań, zachowanie tegoż terminu. Oceniając zatem wniosek pod kątem zachowania przesłanki przywrócenia terminu, o której mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie uprawdopodobniono okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.