I SA/Gd 551/09

PostanowienieWSA w Gdańsku2009-11-19

Skład orzekający: Ewa Wojtynowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie wykaże naruszenia swojego interesu prawnego lub uprawnienia, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady powiatu w sprawie zmian w uchwale budżetowej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie wykazał naruszenia swojego interesu prawnego lub uprawnienia, które jest warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę rady powiatu. Brak takiego interesu prawnego skutkuje brakiem legitymacji skargowej i koniecznością odrzucenia skargi.
Stan faktyczny
Rada Powiatu podjęła uchwałę zmieniającą uchwałę budżetową na rok 2009, zwiększając wydatki, w tym na wsparcie finansowe Policji. Skarżący W. K. wezwał radę do uchylenia uchwały, uznając wsparcie za nieuzasadnione i szkodliwe społecznie. Po uznaniu wezwania za bezzasadne, skarżący złożył skargę do WSA, domagając się uchylenia uchwały z powodu naruszenia przepisów prawa i wzrostu zadłużenia powiatu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia 23 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w uchwale budżetowej powiatu [...]na rok 2009 postanawia: odrzucić skargę. Rada Powiatu [...] w dniu 23 kwietnia 2009 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w uchwale budżetowej powiatu [...] na 2009 r. Powyższa uchwałą zwiększono planowane na rok 2009 r. wydatki, w tym z przeznaczeniem na wsparcie finansowe Komendy Powiatowej Policji w B. w kwocie 10 000 zł. W dniu 15 maja 2009 r. W. K. skierował do Rady Powiatu [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały. Wnioskodawca uznał, że udzielone przez samorząd wsparcie finansowe dla Policji jest nieuzasadnione społecznie szkodliwe oraz nie znajduje ono podstaw w przepisach prawa, ponieważ za utrzymanie Policji nie odpowiada samorząd lecz rząd poprzez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Rada Powiatu [...] uznała skierowane wobec niej wezwanie za bezzasadne. W dniu 7 lipca 2009 r. W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Powiatu [...] i wniósł o jej uchylenie jako niezgodnej z przepisami prawa - w tym ustawą o Policji. Według skarżącego przyznając dodatkowe środki finansowe Policji, organ samorządu przyczynił się do wzrostu zadłużenia i tak już zadłużonego powiatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę prawną skargi W. K. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Powiatu [...] nr [...] z dnia 23 kwietnia 2009 r. stanowi art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym z dnia z dnia 5 czerwca 1998 r. ( Dz.U. 2001 nr 142, poz. 1592 ze zm.) zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl tego przepisu o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady powiatu decydują następujące elementy: zachowanie wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego, wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego uchwaloną uchwałą. Wniesienie skargi w trybie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym jest zatem dopuszczalne, jeżeli skarżący działa w przekonaniu, iż został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie i na ten interes prawny lub uprawnienie się powołuje. Nadto elementem tym jest także wniesienie skargi w ustawowym terminie, co wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. cyt. dalej jako P.p.s.a.). Interes prawny musi być oparty nie tylko o przepisy prawa materialnego, ale także o przepisy prawa procesowego (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 221/07 LEX nr 490160). Tym samym ze skargą może wystąpić tylko ten podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej i gdy wykaże, że zaskarżone do sądu rozstrzygnięcie dotyczy jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są z jednej strony - organ administracji publicznej, z drugiej - indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 października 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 198/06 Lex 2833599). Wnoszący skargę musi wykazać nie tylko interes prawny lub uprawnienie, ale jednoczesne naruszenie tego interesu lub uprawnienia, które ma charakter rzeczywistego naruszenia prawa, dającego się wykazać w dacie wnoszenia skargi. Nie może to być naruszenie prawa hipotetyczne, potencjalne. Takie stanowisko wyrażone zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009r., sygn. akt II OSK 1715/08, w którym Sąd stwierdził, że : "osoba skarżąca musi wykazać naruszenie jej interesu prawnego polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją (nie zaś sytuacją faktyczną)". Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę (zarządzenie) organu gminy otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania skargi. Osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, jednostki samorządu terytorialnego, państwowe jednostki organizacyjne, stowarzyszenia, fundacje, banki oraz instytucje ubezpieczeniowe mogą uczestniczyć w pokrywaniu wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych lub remontowych oraz kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Policji, a także zakupu niezbędnych dla ich potrzeb towarów i usług. W tak ukształtowanym stanie prawnym brak jest przepisu, z którego skarżący mógłby wywodzić swój interes prawny w przedmiotowej sprawie. Uznając, że W. K. nie wykazał interesu prawnego uprawniającego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło