I SA/Gd 575/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. T. Z. i W. M. Spółki jawnej z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. oraz styczeń i luty 2007r. postanawia umorzyć postępowanie z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na powyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 290/11, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną skarżącej od ww. wyroku z uwagi na niespełnienie przez nią wymagań szczególnych, wymienionych enumeratywnie w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. NSA wskazał, że artykuł 176 p.p.s.a. wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz w art. 47 p.p.s.a., po drugie powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać m.in. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. NSA podkreślił, że o ile niespełnienie wymagań stawianym pismom procesowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., to niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych enumeratywnie w art. 176 p.p.s.a. stanowi brak materialny niepodlegający sanacji. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że autor skargi kasacyjnej nie zawarł w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Tym samym tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. Wnioskiem z dnia 24 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżąca spółka zwróciła się o przywrócenie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 września 2010 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarga kasacyjna wniesiona została w ustawowym terminie za pośrednictwem poczty w dniu 24 listopada 2010 r., zaś w skutek omyłki redakcyjnej popełnionej przez pracownicę skarżącej na etapie ostatecznego formułowania tekstu w komparycji skargi kasacyjnej nie znalazł się wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że podkreślenia wymaga, iż skarga kasacyjna została odrzucona bez uprzedniego wezwania skarżącej do usunięcia stwierdzonego braku, choć z żadnego przepisu ustawy p.p.s.a. nie wynika uprawnienie sądu do zastosowania tak drastycznej sankcji. O powyższym fakcie pełnomocnik skarżącej dowiedział się dopiero w dniu 17 marca 2011 r., kiedy to otrzymał z Naczelnego Sąd Administracyjnego w Warszawie postanowienie o odrzuceniu jego skargi kasacyjnej. Braku tego nie dostrzegły bowiem ani Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na etapie kontroli formalnej wniesionej skargi kasacyjnej, ani też Dyrektor Izby Skarbowej przy okazji składania przez niego odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W ocenie Sądu pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej a zachowaniem terminu do jej wniesienia istnieje ścisły związek, gdyż w razie stwierdzenia, że skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem terminu, bezprzedmiotowe jest prowadzenie postępowania i orzekanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że postępowanie w sprawie z wniosku o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 841/04, postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2007 r., I OZ 567/07, postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r. II GZ 191/10, postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011 r., II FZ 92/11, publikowane w CBOiS). Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, w której nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 października 2010 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 137), zaś skarga kasacyjna od tego wyroku, odrzucona następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, wniesiona została w dniu 24 listopada 2010 r. (dowód: stempel pocztowy na kopercie, k. 147), a zatem z zachowaniem ustawowego trzydziestodniowego terminu na dokonanie tej czynności. Powyższe przyznaje pełnomocnik strony skarżącej w uzasadnieniu wniosku (zdanie pierwsze drugiego akapitu na stronie 2), stwierdzając, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie za pośrednictwem poczty. Okoliczności te zdają się być zatem bezsporne i dziwić może w ich świetle wystąpienie pełnomocnika skarżącej z wnioskiem o przywrócenie terminu, który sam uważa za dochowany. Odnosząc się zaś do argumentacji strony skarżącej zawartej we wniosku o przywrócenie terminu w przedmiocie nieprawidłowego odrzucenia skargi kasacyjnej bez uprzedniego wezwania do usunięcia braków, Sąd stwierdza, że jest ona polemiką z prawomocnym orzeczeniem NSA z dnia 7 marca 2011 r. i jako taka nie może być wzięta pod uwagę. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.