I SA/Gd 59/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat R. K.-M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. D.-T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 369,00 zł /słownie: trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych/ za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz za postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 15 maja 2012 r. oddalił skargę B. D.-T. Postanowieniem z dnia 11 września 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokat R. K.-M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącą i wniesioną w dniu 23 lipca 2012 r. Dnia 20 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyroku WSA w Gdańsku. Jednocześnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Pełnomocnik wniosła także o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r. odrzucił wniosek o przywrócenie skarżącej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła pełnomocnik skarżącej, wnosząc o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt II GZ 96/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2043/13 oddalił skargę kasacyjną. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i d) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł; w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem należne pełnomocnik wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadziła ona sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł. Natomiast za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.