I SA/Gd 603/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 4 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. M. Ł., dalej jako "Skarżąca", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na w/w decyzję Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 4 października 2017 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2010 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 grudnia 2017 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia względnie potwierdzenie, że jest to kwota 490.649 zł wskazana przez organ administracji w odpowiedzi na skargę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została uznana za doręczoną Skarżącej w trybie zastępczym w dniu 28 grudnia 2017 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1690/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie. Postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1690/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącej na ww. postanowienie z dnia 29 stycznia 2018 r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt II FZ 226/18 uchylił zaskarżone postanowienie. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącej na ww. postanowienie z dnia 12 marca 2018 r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt II FZ 227/18 uchylił zaskarżone postanowienie i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2018 r., Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi, w kwocie 4.907 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 29 czerwca 2018 r. (k. 145 akt sądowych). Skarżąca w dniu 5 lipca 2018 r. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 23 lipca 2018 r. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 603/18 Referendarz Sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. W wyniku rozpoznania sprzeciwu od powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 603/18 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 września 2018 r., Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 czerwca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi, w kwocie 4.907 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 13 września 2018 r. (k. 209 akt sądowych). Jak wynika z notatki urzędowej z dnia 8 października 2018 r. (k. 211 akt sądowych), od dnia 4 października 2017 r. do dnia 5 października 2018 r. Skarżąca nie uiściła wpłaty w wysokości 4.907 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W niniejszej sprawie Skarżąca, w związku z utrzymaniem w mocy przez tut. Sąd postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania Skarżącej prawa pomocy, została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu oraz pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona na ręce Skarżącej w dniu 13 września 2018 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 20 września 2018 r. W tak określonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony, a zatem termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 20 września 2018 r. Powyższe jednoznacznie potwierdza notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 8 października 2018 r. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.