I SA/Gd 615/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 listopada 2025 r. sprawy ze skargi R. S.A. z siedzibą w C. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 czerwca 2025 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.168.2025.2.AS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. W dniu 3 kwietnia 2025 r. R. Spółka Akcyjna z siedzibą w C. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy linia technologiczna (E5), w skład której wchodzą poszczególne maszyny i urządzenia, spełnia definicję robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem, która zawarta jest w art. 38eb ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej ustawa o CIT) (pyt. 1.), a w konsekwencji czy Spółka może skorzystać z ulgi na robotyzację w zakresie odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od 1 stycznia 2022 r. od poszczególnych maszyn i urządzeń wchodzących w skład linii E HK2055 (pyt. 2.). We wniosku wskazano, że Spółka jest osobą prawną, czynnym podatnikiem VAT oraz przedsiębiorstwem produkującym wyroby termokurczliwe dla branży motoryzacyjnej, energetycznej i kolejnictwa. W opisie stanu faktycznego podano, że w procesie produkcyjnym Spółka wykorzystuje w pełni zautomatyzowaną, fabrycznie nową, linię produkcyjną służącą wytłaczania rur (liniaE5). Urządzenia wchodzące w skład tej linii tworzą jedną nierozłączną całość - bez chociażby jednego elementu linia technologiczna nie mogłaby realizować swoich zadań gospodarczych. Zdaniem Spółki linia technologiczna spełnia definicję robota przemysłowego jako całość, bowiem została zbudowana z poszczególnych elementów umożliwiających jej funkcjonowanie i realizuje określone zadania gospodarcze na cele przemysłowe skarżącej. W skład linii wchodzi szereg urządzeń odpowiadających za poszczególne etapy produkcyjne: zbiorniki, wytłaczarka, urządzenia kalibrujące i chłodzące, drukarka, urządzenia do cięcia. Wszystkie maszyny zakupione na potrzeby funkcjonowania linii technologicznej są wykorzystywane wyłącznie w jednym procesie technologicznym. Urządzenia te są w pełni zautomatyzowane i obsługiwane poprzez sieć teleinformatyczną. Zdaniem Spółki funkcjonalność oraz sposób działania poszczególnych urządzeń w ramach linii technologicznej wskazuje na istnienie robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem i spełnia wymogi określone w ustawie CIT, co winno skutkować możliwością skorzystania z ulgi na robotyzację. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji podatkowej z 3 czerwca 2025 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.163.2025.1.AR uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe i wskazał, że opisanej linii produkcyjnej nie można uznać za robota przemysłowego. Przywołując definicję robota przemysłowego zawartą w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT organ wskazał, że w definicji mowa jest o maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń tworzących w całości robota przemysłowego. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że linia HK2055nie może zostać uznana za wielozadaniową skoro realizuje jedno zadanie w postaci produkcji rur preizolowanych. Z wniosku wynika, że to maszyny wchodzące w skład linii, a nie sama linia, posiadają suwnice, piły, drukarki, które wykonują zaprogramowane ruchy i czynności o określonych stopniach swobody. Elementy składowe linii podejmują się wielu zadań: załadunku, rozładunku, transportu wsadów pomiędzy stanowiskami, sterowania, przesuwania w ciągu jezdnym, przenoszenia przedmiotów w ramach wskazanych czynności. Linia technologiczna nie może zostać uznana za robota przemysłowego w świetle definicji art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którą robotem przemysłowym je4st jedna maszyna , a nie zespół maszyn i urządzeń, których elementem sa roboty. We wniesionej skardze R. S.A. w C. zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego: • art. 14b § 2 i art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przez wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej z opisem stanu faktycznego zawartym we wniosku w zakresie funkcjonowania linii technologicznej - w tym błędnej wykładni art. 38eb ust. 3 i 4 ustawy CIT polegającego na przyjęciu, że linia E5 nie stanowi robota przemysłowego w rozumieniu przepisów ustawy CIT, pomimo że spełnia definicję robota przemysłowego, • art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 120 w związku z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b - art. 14h oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z przepisami ustawy o CIT - poprzez brak wskazania w uzasadnieniu interpretacji prawidłowej materialno-prawnej podstawy jej rozstrzygnięcia, brak uznania, że linia E5 spełnia definicję robota przemysłowego oraz poprzez odmowę odpowiedzi na pytanie nr 2 w związku z udzieleniem odpowiedzi negatywnej w zakresie pytania nr 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarzuty sformułowane w skardze okazały się bezzasadne. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy opisana przez Skarżącą linia produkcyjna jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT. Skarżąca zarzuca Dyrektorowi wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej z opisem stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. W tym kontekście trzeba wskazać, że organ podatkowy w ramach postępowania interpretacyjnego nie prowadzi postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego, lecz dokonuje wyłącznie oceny zdarzenia przedstawionego przez podatnika. Ustaleń, że stan faktyczny przedstawia się inaczej od opisanego, nie można czynić w postępowaniu o udzielenie interpretacji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 127/24, CBOSA) ani na etapie postępowania przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle precyzyjnie, wszechstronnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Opis ten powinien więc zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 71/23, CBOSA). W sprawie Skarżąca przedstawiła stan faktyczny, który jej zdaniem przemawia za tym aby uznać, że linia produkcyjna opisana we wniosku jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy CIT. W opisie stanu wskazała, że nabyła nowe roboty przemysłowe, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, które jej zdaniem spełniają definicję zawartą w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT. Jeżeli zatem pytanie Spółki zmierza do ustalenia znaczenia pojęcia "robot przemysłowy" w rozumieniu ustawy CIT, to nie może ona jednocześnie czynić zarzutu organowi, że ten wydał interpretację niezgodną z przedstawionym stanem faktycznym, gdyż uznał, że linia technologiczna nie wypełnia definicji robota przemysłowego przy uwzględnieniu opisanych w stanie faktycznym elementów linii. Obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. przepisy wprowadzające ulgę na robotyzację wprowadzone ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105) mają cel proinnowacyjny, istotny w procesie stopniowej transformacji cyfrowej przedsiębiorstw (por. wyrok WSA w Warszawie z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/23, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ulga podatkowa dotycząca odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty 50% kosztów uzyskania przychodów (art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT) jest warunkowana wykazaniem, że poniesione koszty uzyskania przychodów zostały poniesione na robotyzację (art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT). Wskazany przepis stanowi podstawę uznania za koszty uzyskania przychodów koszty nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych oraz związanych z robotami przemysłowymi maszyn i urządzeń peryferyjnych lub związanych. Warunkiem ulgi jest zatem wykazanie, że został poniesiony koszt na nabycie faktycznie nowego robota przemysłowego. Definicja ustawowa robota przemysłowego została zawarta w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT. Zgodnie z tą definicją przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; 2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów; 3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń; 4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Z kolei zgodnie z art. 38eb ust. 4 ustawy o CIT przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane rozumie się w szczególności: 1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu; 2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe; 3) tory jezdne; 4) słupowysięgniki; 5) obrotniki; 6) nastawniki; 7) stacje czyszczące; 8) stacje automatycznego ładowania; 9) stacje załadowcze lub odbiorcze; 10) złącza kolizyjne; 11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do: a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów, b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek, wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek, wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek. W definicji robota przemysłowego wskazano, że jest to maszyna o określonych cechach. Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji przepisu prawa podatkowego - art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jednoznacznie wskazała w opisie sprawy, że robotem przemysłowym wraz z oprzyrządowaniem jest linia technologiczna. Wskazane cechy linii technologicznej związane z funkcjonalnością i sposobem działania poszczególnych urządzeń w ramach linii technologicznej dotyczą wielozadaniowości maszyn i urządzeń pracujących w ramach linii posiadającej automatyczną sterowalność, programowalność, stacjonarność lub mobilność poszczególnych maszyn (suwnic, pił, drukarek) i zapewniające co najmniej trzy stopnie swobody wymiany danych, właściwości manipulacyjne, wymianę danych w formie cyfrowej, połączenie systemami teleinformatyki usprawniającymi proces produkcji, monitorowane, zintegrowane z urządzeniami peryferyjnymi w cyklu produkcyjnym. Cała linia technologiczna składa się z wielu elementów, współpracujących ze sobą w pełni zaumatyzowanym procesie wytłaczania, umieszone w ciągu technologicznym. Poszczególne urządzenia (roboty wraz z oprzyrządowaniem) w procesie technologicznym są procesem automatycznym, w tym są obsługiwane za pomocą odpowiednich paneli i są połączone z siecią teleinformatyczną umożliwiającą ich zdalną obsługę. Z powyższego wynika, że w opisie linii technologicznej Spółka wskazała poszczególne maszyny i urządzenia tworzące linię, a jako robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem wskazała całą linię technologiczną. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że organ prawidłowo odczytał opis stanu faktycznego dokonany przez Skarżącą i dokonał interpretacji przepisów prawa znajdujących zastosowanie w sprawie, skoro Spółka w opisanej linii technologicznej nie wskazała składających się na te całość poszczególnych maszyn lub urządzeń samodzielnie mających cechy robota przemysłowego. Skarżąca nie wskazała zatem, aby taka maszyna wchodziła w skład linii technologicznej. Natomiast jak wyżej wskazywano nie stanowi robota przemysłowego zespół maszyn o cechach innych niż robot przemysłowy, których połączenie funkcjonalne i technologiczne umożliwia osiągnięcie efektu robotyzacji procesu przemysłowego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 24 października 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 423/24). Przy czym przepisów dotyczących ulg podatkowych nie można interpretować rozszerzająco, do czego zmierza stanowisko prezentowane przez Skarżącą. Uznać zatem należało, że organ prawidłowo wskazał, że w opisie sprawy potwierdzono, że elementami linii produkcyjnej są maszyny i urządzenia, które nie zostały zakupione jako roboty przemysłowe. W definicji zawartej w art. 39eb ust. 3 ustawy CIT wyraźnie mowa o robotach przemysłowych jako odrębnej maszynie, która może być zintegrowana z innymi maszynami lub urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń, których połączenie skutkuje powstaniem robota przemysłowego. Tym samym dokonana przez organ wykładnia art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jest prawidłowa i uwzględnia również brak wielozadaniowości linii technologicznej realizującej jedno zadanie w procesie produkcyjnym (produkcja rur). Z tych przyczyn zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 38eb ust. 3 i 4 ustawy o CIT nie jest zasadny. Wbrew zarzutom skargi w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14c § 1 i 2 w związku z art. 120 i 121 O.p. wskazano prawną podstawę rozstrzygnięcia uwzględniającą opis stanu faktycznego zawarty we wniosku. Niezasadny jest także zarzut nieustosunkowania się przez organ interpretacyjny do pytania drugiego. W sprawie tej Spółka zadała dwa tożsame pytania. W konsekwencji skoro Spółka błędnie sformułowała pytania (powielając ich treść), to organ miał obowiązek zajęcia stanowisko co do treści zadanego pytania i nie mógł ingerować w ich treść. Odpowiadając na zadane pytania Dyrektor przedstawił jednoznaczne stanowisko, niepozostawiające wątpliwości co do tego, że linia opisana we wniosku nie jest robotem przemysłowym. W kontekście powyższego dwukrotne powielenie tej samej argumentacji odnoszącej się do identycznego pytania było zbędne i nie stanowi naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) oddalił skargę jako bezzasadną. .