I SA/Gd 724/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 września 2012 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 16 maja 2012 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia 2 lutego 2012 r. w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2012 r. . Podstawą rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego był następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 2 lutego 2012 r. Burmistrz ustalił P. S. podatek od nieruchomości za 2012 r. w wysokości 954,00 zł. Decyzja została doręczona za pośrednictwem Sołtysa Sołectwa w dniu 28 lutego 2012 r. Pismem z dnia 19 marca 2012 r. (data stempla pocztowego) P. S. wniósł odwołanie od w/w decyzji organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 16 maja 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano, że zgodnie z potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy doręczenie decyzji Burmistrza ustalającej wymiar podatku od nieruchomości miało miejsce 28 lutego 2012 r., zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 13 marca 2012 r. Organ uznał więc, że wniesione przez podatnika w dniu 19 marca 2012 r. odwołanie złożone zostało z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku P. S. wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2012 r. podnosząc okoliczności mające świadczyć o braku uchybienia przedmiotowego terminu. Skarżący podniósł, że przedmiotowa decyzja została doręczona w sposób nieprawidłowy na ręce zatrudnionej u skarżącego pielęgniarki, która odebrała zawierającą decyzję przesyłkę w dniu 8 marca 2012 r., a adresatowi przekazała ją dopiero w dniu 13 marca 2012 r. Nadto skarżący wyjaśnił, że wskazana na potwierdzeniu odbioru decyzji data nie jest prawidłowa, na potwierdzenie czego załączono pisemne oświadczenie Sołtysa Sołectwa, który osobiście doręczał decyzję i który przyznał, że wskazana w potwierdzeniu data jest błędna, a doręczenia decyzji dokonał w dniu 8 marca 2012 r. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując wcześniej zajęte stanowisko. Odnośnie złożonych w skardze wyjaśnień organ zauważył, że wg potwierdzenia odbioru decyzja została odebrana w dniu 28 lutego 2012 r. przez osobę, która podpisała się nazwiskiem skarżącego, co na przedmiotowym dowodzie doręczenia potwierdził również Sołtys J. S. Natomiast złożone wraz ze skargą oświadczenie sołtysa, z uwagi na znaczny upływa czasu, uznano za mało wiarygodne. Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. skarżący ustosunkował się do wyrażonej w odpowiedzi na skargę argumentacji organu podkreślając, że nie składał podpisu pod potwierdzeniem odbioru decyzji i nie jest mu wiadome do kogo należy ten podpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm) – dalej jako "Op." organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W ramach wstępnej kontroli odwołania organ podatkowy drugiej instancji bada więc m.in., czy odwołanie zostało wniesione w terminie. W przypadku stwierdzenia, iż nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, organ stwierdza ten fakt w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie. Aby wydać postanowienie, o którym mowa w art. 228 § 1 pkt 2 Op. organ podatkowy musi ustalić dwie okoliczności tj. datę doręczenia decyzji organu pierwszej instancji oraz datę wniesienia odwołania. Jednoznaczne ustalenia we wskazanym zakresie oznacza, iż organ odwoławczy uzyskuje uprawnienia do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Z kolei każde stwierdzenie uchybienia w zakresie ustalenia jednej ze wskazanych okoliczności (daty doręczenia decyzji oraz daty wniesienia odwołania) prowadząc do wadliwego zastosowania przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Op. musi być uznane jako nie tylko mogące mieć wpływ na wynik sprawy, ale bezpośrednio i w sposób istotny wpływający na jej wynik (wyrok NSA z 8.02.2011 r. Sygn. akt II FSK 1785/09. LEX nr 992218). Z uzasadnienia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, że organ ten, w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru decyzji przyjął, iż doręczenie decyzji P. S. nastąpiło w dniu 28 lutego 2012 r. Okoliczności tej skarżący przeczy twierdząc, że nie podpisał osobiście potwierdzenia odbioru decyzji. Nie wie przy tym czyj podpis widnieje na tym dokumencie podnosząc, że dokument ten nie został on mu nigdy okazany. Zgodnie z art. 144 Op. zdanie drugie, w przypadku gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, pisma może doręczać sołtys za pokwitowaniem. Przepis art. 148 § 1 Op. przewiduje, że osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Ponadto, pisma mogą być również doręczane w miejscu pracy adresata - osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji (art. 148 § 2 pkt 2 O.p.). Zgodnie z art. 149 Op. w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Odnotować należy i zaakceptować pogląd, iż za błędy doręczyciela odpowiedzialność ponosi organ (postanowienie NSA z 14.02.2012 r. Sygn. akt II FSK 33/12. LEX nr 1116138). W ocenie Sądu z akt sprawy nie wynika jasno, i organ odwoławczy tego nie ustalił i nie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, czy doręczenie decyzji nastąpiło w miejscu zamieszkania czy też w miejscu pracy skarżącego. Nadto zwraca uwagę, że czytelny podpis znajdujący się na potwierdzeniu odbioru decyzji nie jest zbieżny z podpisem jaki skarżący złożył pod odwołaniem od decyzji jak i w skardze do sądu administracyjnego. Te dwa ostatnie podpisy są tożsame, a przynajmniej bardzo podobne, i jednocześnie wyraźnie różne od podpisu znajdującego się na dokumencie potwierdzenia odbioru decyzji. Tego rodzaju rozbieżność w zakresie istotnych dla sprawy okoliczności wymaga, zdaniem Sądu, wyjaśnienia i rozstrzygnięcia przez organ podatkowy, z udziałem skarżącego, komu decyzja organu I instancji została w rzeczywistości doręczona. Jeżeli osobą tą nie będzie strona postępowania osobiści to wymaga ustalenia, czy decyzję odebrała jedna z osób wskazanych w art. 148 § 2 pkt 2 lub 149 Op. przy zachowania wszystkich zakreślonych w tych przepisach warunków. Podkreślić należy w szczególności, że skuteczne doręczenie w miejscu pracy wymaga upoważnienia konkretnej osoby do odbioru korespondencji. Tylko bowiem wówczas można będzie przyjąć, że doręczenie było skuteczne i w konsekwencji spowodowało określone skutki prawne, w tym rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia odwołania. Ponownie rozpoznając sprawę organ powinien dokonać ustalenia stanu faktycznego zgodnie z poczynionymi w uzasadnieniu wyroku wskazówkami. Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), uchylił zaskarżone postanowienie. Zgodnie z dyspozycją art. 152 ww. ustawy Sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.