I SA/Gd 732/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ś. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 732/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2014 r. w przedmiocie opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi. W dniu 4 września 2014 r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu J. Ś. podał, że niezłożenie wniosku w terminie nie nastąpiło z jego winy, lecz wskutek nieprzewidzianych zdarzeń losowych - w dniu rozprawy i przez następne dni przebywał poza miejscem zamieszkania i nie miał możliwości złożenia wniosku w terminie. Podał, że związane to jest z jego przewlekłą chorobą oraz wiekiem (ma 65 lat). Wnioskodawca dodał, że w najbliższym czasie ponownie wyjeżdża do kliniki okulistycznej szpitala MSWiA w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też - w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego - odrzuceniu przez Sąd. Jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny - wymagając od strony staranności. Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącego. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1970 r., s. 136). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948, i NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416). W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, J. Ś. wskazał na nieprzewidziane zdarzenia losowe (w dniu rozprawy i przez następne dni przebywał poza miejscem zamieszkania i nie miał możliwości złożenia wniosku w terminie) związane z jego przewlekłą chorobą oraz wiekiem (ma 65 lat). W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Podkreśla się również, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). Natomiast długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej, np. sporządzenia pisma określonej treści i nadania go za pośrednictwem poczty - osobiście lub przez domownika (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r. sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307; wyrok NSA z dnia 1 marca 1999 r. sygn. akt II SA 45/99, LEX nr 46785). Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego okoliczności, że jest on przewlekle chory, należy zauważyć, iż do złożonego wniosku o przywrócenie terminu nie dołączono żadnych dokumentów, które mogłyby potwierdzić tę okoliczność. Dokumentów takich nie ma również w aktach przesłanych do tutejszego Sądu przez organ administracji. Nie wiadomo tym samym, na jakie schorzenie cierpi skarżący (we wniosku nadmieniono jedynie o planowanej wizycie w klinice okulistycznej) i czy jest ono na tyle poważne, że uniemożliwia mu prawidłowe wykonywanie czynności urzędowych. Również podeszły wiek skarżącego sam w sobie nie może stanowić usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt II OZ 426/14, LEX nr 1467728). Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tzn. strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.