I SA/Gd 842/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2017 r. nr SKO/Gd [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 marca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, Kolegium), po rozpatrzeniu zażalenia Z.K. (dalej: skarżący), utrzymało w mocy postanowienie Zarządu Związku Gmin A (dalej: Zarząd Związku Gmin) z dnia 22 listopada 2016 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uzasadnieniu SKO wskazało, że wnioskiem z dnia 11 listopada 2016 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania wszczętego postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 października 2015 r., do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sprawy ze skargi skarżącego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 792/16. Sprawa ta dotyczyła decyzji SKO z dnia 25 kwietnia 2016 r. ([...]) w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 września 2015 r. Zdaniem SKO, w sprawie nie zaszły przesłanki zawieszenia postępowania, o których mowa w art. 201 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 618 ze zm.), bowiem sprawa I SA/Gd 792/16, na którą powołał się skarżący, dotyczyła innego okresu, za który wymierzona została opłata, w związku z czym wynik tego postępowania nie miał wpływu na rozstrzygnięcie tej sprawy. Ponadto SKO wskazało, że postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. WSA w Gdańsku odrzucił skargę w sprawie I SA/Gd 792/16.. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że SKO nie zrozumiało ani postanowienia organu pierwszej instancji, ani wniesionego przez stronę zażalenia. Postanowienie WSA wydane w sprawie I SA/Gd 792/16, na które powołało się SKO, było nieprawomocne i chybione. Prowadzenie sprawy o sygn. akt I SA/Gd 792/16 jest podstawą do zawieszenia postępowania w sprawie niniejszej, na podstawie art. 201 pkt 2 i 5 Ordynacji podatkowej, bowiem dotyczy ona w ogóle podstawy do naliczenia przez Zarządu Związku Gmin jakichkolwiek zobowiązań wg złożonych deklaracji "śmieciowych". W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zasadne jest w świetle art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zawieszenie postępowania w sprawie dotyczącej określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 października 2015 r. do czasu rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi wniesionej przez stronę na decyzję SKO w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od tej samej nieruchomości, ale za okres wcześniejszy (od 1 lipca 2013 r. do 30 września 2015 r.). Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zarówno doktryna jak i orzecznictwo interpretując przesłanki zawarte w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wskazują na konieczność zaistnienia ścisłego związku między zagadnieniem wstępnym a sprawą główną. Sąd orzekający w niniejszej sprawie aprobuje stanowisko, że zagadnienie wstępne to zagadnienie materialnoprawne (wyrok NSA z 14 lutego 2001 r., III SA 3226/99; wyrok NSA z 2 listopada 1999 r., II SA/Kr 78/98). Treścią takiego zagadnienia może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku, zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne, od rozstrzygnięcia których uzależnione jest rozpatrzenie sprawy administracyjnej. Z zagadnieniem wstępnym, zwanym też kwestią wstępną lub prejudycjalną, mamy zatem do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (por. wyroki NSA z dnia 16 kwietnia 2010 r., I FSK 536/09 i z dnia 8 marca 2012 r., II FSK 1539/10 – niepublikowane, dostępne www.cbois.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest tego rodzaju zależności między rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 października 2015 r. oraz sprawy dotyczącej tej opłaty za okres wcześniejszy, inna jest bowiem podstawa faktyczna w przypadku obu spraw. Są to dwie odrębne sprawy, które nie pozostają ze sobą w bezpośrednim związku. Zasadnie zatem organ uznał, że nie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania w tej sprawie, o której mowa w art.. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Nie zachodzi również przesłanka, o której mowa w art. 201 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Zarówno SKO, jak i skarżący powołali się w tym zakresie na art. 201 § 1 pkt 5 ww. ustawy, nie zauważając jednak, że przepis ten nie obowiązuje od dnia 1 stycznia 2016 r. Właściwą dla rozpatrzenia podniesionego zarzutu normę prawną zawiera art. 201 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy zawiesza postępowanie w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ lub stwierdzającą nieważność decyzji. Przepis ten nie ma jednak zastosowania, bowiem w niniejszej sprawie nie została wydana decyzja, o której w nim mowa, tj. uchylająca w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ lub stwierdzająca nieważność decyzji. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.