I SA/Gd 86/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2024 r. sygn. akt SKO Gd/4464/23 w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę. 1. Zaskarżoną decyzją z dnia 26 listopada 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (dalej "SKO", "Kolegium"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej "K.p.a.") oraz art. 44 ust. 3,art. 67, art. 252 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 4, 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1530, dalej "u.f.p.") i art. 35 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 754, dalej "u.f.z.o."), po rozpatrzeniu odwołania P Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Skarżąca", "Spółka") od decyzji Burmistrza Miasta Puck z dnia 27 czerwca 2023 r. w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i ustaliło, że dotacja w wysokości 110.398,03 zł wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, podlega zwrotowi do budżetu Miasta Puck wraz z należytymi odsetkami. 2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy: 2.1. Decyzją z dnia 4 lutego 2022 r. Burmistrz Miasta ustalił Skarżącej, organowi prowadzącemu Szkołę Podstawową (dalej "Szkoła"), kwotę dotacji podlegającą zwrotowi do budżetu Miasta w wysokości 308.232,36 zł jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla należności podatkowych. W wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącej, SKO decyzją z dnia 13 grudnia 2022 r. uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzją z dnia 27 czerwca 2023 r. Burmistrz Miasta ustalił Skarżącej, organowi prowadzącemu Szkołę, kwotę dotacji podlegającą zwrotowi do budżetu Miasta w wysokości 111.062,12 zł jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla należności podatkowych. 2.2. W wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącej, SKO decyzją z dnia 26 listopada 2024 r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i ustaliło kwotę dotacji do zwrotu jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 110.398,03 zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Spółka z dotacji rozliczyła kwotę 8.643,18 zł jako wynagrodzenie nauczyciela świetlicy nie przedstawiając w toku kontroli dziennika zajęć świetlicowych. Organ uznał to rozliczenie za nieuprawnione. Spółka uznała jednak zasadność stanowiska organu i wskazaną kwotę, jako nienależnie pobraną zwróciła. Zwróciła również jako nienależnie pobraną kwotę 3.147,68 zł związaną z rozliczeniem z dotacji usług telekomunikacyjnych. SKO podzieliło stanowisko, że za nieusprawiedliwione należy uznać pokrycie z dotacji kosztów związanych z wynagrodzeniem nauczycieli sprawujących opiekę nad uczniami w czasie dowozów na zajęcia, chociaż dowozy uczniów nie stanowiły zadania Szkoły. Wykonywanie tej pracy odbywało się na "ustne zarządzenie Dyrektora" co nie zostało uregulowane przepisami wewnętrznymi Szkoły. Wykonywanie tych zadań nie było w żaden sposób udokumentowane. Z tego względu organ uznał, że nie jest możliwe rozliczenie z dotacji nieudokumentowanego czasu pracy opiekunów realizujących zadanie organu prowadzącego. Zatem kwota 1.111,02 zł zasadnie została uznana za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Spółka przedłożyła wraz z odwołaniem zestawienie godzin poszczególnych nauczycieli (Plan pracy opieki i nauczycieli podczas dowozów 2019/2020) opiekujących się uczniami w czasie ich dowozu do Szkoły, wskazując, że taką informację przedłożyła wcześniej organowi pierwszej instancji. Informacja ta jednak nie została z ww. przyczyn uwzględniona. SKO uznało za prawidłowe stwierdzenie, że wydatki przeznaczone na wypłatę premii uznaniowych i nagród na łączną kwotę 42.363,15 zł były bezzasadnie rozliczone z przyznanej dotacji oświatowej. Z Regulaminu wynagradzania dla pracowników Spółki wynika, iż miesięczne premie uznaniowe udzielane są na wniosek bezpośredniego przełożonego pracownika i przyznawane decyzją Zarządu. W toku kontroli, na podstawie wyjaśnień dyrektora, ustalono, że zarówno wniosek jak i decyzja miały formę ustną i nie miały pokrycia w dokumentacji (formie pisemnej) wymaganej w Regulaminie wynagradzania. Zdaniem Kolegium, jakiekolwiek kwoty wydatkowane z przyznanej dotacji wymagają właściwego udokumentowania, bo inaczej uznane zostaną za wydatkowane niezgodnie z ich przeznaczeniem. Z przyznanej dotacji pokryto koszty związane z wpłatą na Pracownicze Plany Kapitałowe na łączną kwotę 2.992,57 zł. Zdaniem organu, Spółka winna koszty składek na PPK pokryć z własnych środków, stosownie do art. 25 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych. Wpłaty dokonywane przez pracodawcę na PPK są przychodem wynikającym ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale nie stanowią wynagrodzenia za pracę, nie są też, zgodnie definicją GUS składnikiem wynagrodzenia osobowego. Dlatego nie mogą one zostać pokryte z przyznanej dotacji. Przystąpienie do PPK i uiszczanie składek nie ma nic wspólnego z zdaniami Szkoły określonymi w art. 35 u.f.z.o. tj. nie jest związane z celem, na jaki dotacja została przyznana. Wpłaty dokonywane przez podmiot zatrudniający są obowiązkowe, co nie oznacza jednak, że mogą one być pokrywane z przyznanej dotacji oświatowej. Gromadzenie oszczędności przez pracownika/nauczyciela Szkoły nie stanowi realizacji zadań Szkoły wskazanych w art. 35 u.f.z.o. Organ zakwestionował rozliczenie z dotacji za 2020r. zakupów dokonanych w 2019r. z terminem płatności w 2019r. na kwotę 19.655,88 zł, ponadto faktury zostały opłacone po terminie płatności. Dotacja winna zostać wykorzystana na dofinansowanie bieżącej działalności Szkoły. Dotacja oświatowa została przyznana na 2020r. i brak jest podstaw do finansowania z niej należności za 2019r. Można faktury wystawione za 2019r. opłacać z opóźnieniem byle zostały one rozliczone z dotacji za rok, w którym faktury zostały wystawione (tu za 2019r.). Wydatki na łączną kwotę 16.655,88 zł zostały sfinansowane z dotacji po terminie płatności, niezgodnie z zapisami art. 44 ust. 3 u.f.p., zatem wskazana kwota podlega zwrotowi wraz z należnymi odsetkami jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. SKO wskazało, że dotacja przekazywana Szkole udzielana jest na dofinansowanie bieżącej działalności placówki. W sprawie doszło do sytuacji, w której Spółka sfinansowała wydatki Szkoły przed otrzymaniem dla niej dotacji tj. nie była dysponentem otrzymanych dla Szkoły środków i w związku z tym z własnych środków dokonała płatności. Szkoła po otrzymaniu dotacji zrefundowała jej te wydatki (kwotę 9.299,29 zł). Refundacja dokonana przez Szkołę z przyznanej jej dotacji oświatowej dotyczy w związku z tym nie dotacji oświatowej lecz środków własnych Spółki. Jeżeli Spółka wydatkowała swoje środki na sfinansowanie kwestionowanych przez organ wydatków, to zrobiła to na własny rachunek, bez możliwości późniejszej ich refundacji. Spółka została zobowiązana przez organ do zwrotu z dotacji za 2020r. kosztów zakupu i montażu instalacji systemu oddymiania (na łączną kwotę 11.272,95 zł). Spółka wyjaśniła, iż system oddymiania klatki schodowej został zamontowany 2012r., lecz z uwagi na jego przestarzałość i częstą awaryjność podjęto decyzję o wymianie urządzeń systemu na nowe. Zakup ten nie jest wydatkiem bieżącym lecz inwestycyjnym, gdyż w wyniku wymiany przestarzałego systemu na nowy o łącznej wartości przekraczającej kwotę 10.000 zł powstał środek trwały. Zdaniem organu rozbicie wydatku na dwie osobne faktury spowodowało sztuczny podział jednej inwestycji w postaci systemu oddymiania na dwa wydatki bieżące. W związku z tym kwota udzielonej dotacji w wysokości 11.272,95 zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i podlega zwrotowi wraz z należnymi odsetkami. Kolegium uznało natomiast, że brak jest podstaw do kwestionowania przez organ pierwszej instancji wydatkowania z dotacji kwoty w wysokości 664,09 zł na nagrody przyznane uczniom za udział w konkursach, bowiem nagradzanie uczniów zostało przewidziane w statucie Szkoły. 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub jej punktu drugiego oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zarzucając: - naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. w związku z art. 35 ust. 1 u.f.z.o. przez ustalenie obowiązku zwrotu dotacji oświatowej w zakresie przedmiotowym i w wysokości wskazanej w zaskarżonej decyzji, w konsekwencji wadliwego prawnie uznania przez organ, wykorzystania części dotacji oświatowej niezgodnie z przeznaczeniem; - naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p, w związku z art. 35 ust. 3 u.f.z.o. przez ustalenie obowiązku zwrotu dotacji oświatowej w zakresie przedmiotowym i wysokości wskazanej w zaskarżonej decyzji, w konsekwencji wadliwego prawnie uznania przez organ, wykorzystania części dotacji oświatowej niezgodnie z przeznaczeniem w zakresie kwot dotacji wydatkowych w danym roku po terminie płatności; - naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. w związku z art. 35 ust. 3 u.f.z.o. przez ustalenie obowiązku zwrotu dotacji oświatowej w zakresie przedmiotowym i wysokości wskazanej w zaskarżonej decyzji, w konsekwencji wadliwego prawnie uznania przez organ, wykorzystania części dotacji oświatowej niezgodnie z przeznaczeniem w zakresie kwot dotacji wydatkowych i rozliczanych wg metody kasowej, w danym roku z dotacji za ten rok, w stosunku do wydatku dotyczącego roku poprzedniego; - sprzeczność ustaleń organu z treścią materiału dowodowego przez przyjęcie, że: 1) Skarżąca nie przedstawiła dokumentacji i wyjaśnień w sprawie wykonywania zadań opieki nad uczniami w trakcie dowozów, 2) Skarżąca nie przedstawiła wyjaśnień i dokumentów uzasadniających decyzję o przyznaniu i wypłacie premii uznaniowych, 3) wyrażenie w zaskarżonej decyzji oceny treści przesłuchania i wyjaśnień całkowicie sprzecznie z treścią protokołu przesłuchania z dnia 14 lutego 2023 r.; - art. 7 w związku z art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. przez niewykonanie obowiązku zbadania całej sprawy w granicach niezbędnych dla kontroli legalności rozstrzygnięcia. 4. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 5.1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 5.2. Badając rozpoznawaną sprawę pod względem zgodności z prawem, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. 5.3. Skarżąca jest organem prowadzącym szkołę podstawową i otrzymała w okresie od stycznia do grudnia 2020 r. dotację oświatową z Urzędu Miasta. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny zgodności z prawem zobowiązania Skarżącej do zwrotu kwoty 110.398,03 zł jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 r. Sąd stwierdza, że przeprowadzone w sprawie zwrotu dotacji postępowanie oraz kończąca je decyzja organu odpowiadają przepisom prawa. Kwestię zwrotu dotacji reguluje art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p., który stanowi, że dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia tej okoliczności. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem (art. 252 ust. 5 u.f.p.). Zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. W związku z uznaniem przez Skarżącą zasadności zakwestionowania wydatków na wynagrodzenie nauczyciela świetlicy oraz na usługi telekomunikacyjne, a także wobec uznania przez Kolegium za prawidłowo rozliczone z dotacji wydatki na nagrody dla uczniów za udział w konkursach, sporna w sprawie pozostaje kwestia uznania za nieprawidłowo pokryte z dotacji wydatków na: - wynagrodzenie nauczycieli sprawujących opiekę nad uczniami w czasie dowozów na zajęcia, - wypłatę premii uznaniowych i nagród, - wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe (dalej PPK), - zakupy dokonane w 2019 r., z terminem płatności w 2019 r., - refundację przez Szkołę wydatków poniesionych przez Spółkę przed otrzymaniem dotacji, - zakup i montaż nowej instalacji systemu oddymiania. Sąd potwierdza słuszność stanowiska organu w tym zakresie. Zatem finansowanie z dotacji powyższych wydatków zasadnie uznane zostało za wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Mając na uwadze treść art. 35 ust. 1 u.f.z.o., wskazać należy, że przyznana Skarżącej dotacja była przeznaczona na dofinansowanie realizacji zadań Szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacja ta mogła być wykorzystana wyłącznie na pokrycie: - wydatków bieżących Szkoły, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, w tym na wynagrodzenia osób fizycznych oraz na sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, - wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących: książki i inne zbiory biblioteczne, środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu, sprzęt rekreacyjny i sportowy, meble, pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej 10.000 zł. Zasadnie zakwestionowane zostały poniesione przez Skarżącą wydatki na wynagrodzenia nauczycieli w czasie dowodu dzieci do szkoły, bowiem brak było podstaw do finansowania ich z dotacji oświatowej, z uwagi na fakt, że dowóz dzieci nie został określony jako zadanie Szkoły. Wykonywanie tych czynności nie zostało uregulowane w żadnych przepisach wewnętrznych Szkoły. W Statucie Szkoły, który zawiera jej obowiązki, nie zawarto obowiązku polegającego na dowożeniu dzieci do Szkoły. Pojazd dowożący dzieci do szkoły finansowany był z czesnego wpłacanego przez rodziców., czyli środków własnych Spółki. Bez znaczenia pozostają pisma z Ministerstwa Edukacji Narodowej, stanowiące odpowiedź na interpelację poselską. W demokratycznym państwie prawnym obowiązki strony skarżącej kształtują obowiązujące przepisy prawne, a nie poglądy prawne urzędnika. Irrelewantne przy tym pozostają przedstawione przez Skarżącą dokumenty dotyczące zestawienia godzin pracy nauczycieli uczestniczących w opiece nad dowożonymi do szkoły dziećmi, skoro dowóz dzieci do szkoły nie stanowił obowiązku Szkoły wynikającego z jej Statutu czy też innego regulaminu, a dotacja nie została przyznana na ten cel. Wbrew wywodom Skarżącej to nie brak udokumentowania liczby przepracowanych przez nauczycieli godzin stanowił o zakwestionowaniu rozliczenia ww. wydatku z dotacji. Bezzasadnie również Skarżąca rozliczyła z przyznanej dotacji wydatki poniesione na wypłatę premii uznaniowych i nagród dla pracowników. Mając na uwadze wymóg udokumentowania poniesionych wydatków sfinansowanych z uzyskanej dotacji, wskazać należy, że Spółka nie posiadała dokumentacji pisemnej wymaganej Regulaminem wynagradzania, wskazującej osiągnięcia, za jakie przyznano premie. Regulamin wynagradzania potwierdza pisemną formę przydzielania premii, a takiej Spółka nie posiadała, co potwierdziły zarówno wyjaśnienia Dyrektora Szkoły, jak i pełnomocnika Spółki, którzy wskazywali na ustną formę składania wniosków oraz wydawania decyzji o przyznaniu premii. Przy tym, mając na względnie zarzuty Skarżącej, Sąd wskazuje, że nie dopatrzył się uchybień w toku przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka, a ocena jego zeznań mieściła się w ramach gwarantowanej organowi przepisami swobody. Organ miał przy tym prawo odmówić wiarygodności i uwzględnienia przedłożonych przez Skarżącą dwóch wniosków z dnia 20 października i 20 listopada 2020 r., a przyczyny tego zostały omówione w zaskarżonej decyzji (stosownie do art. 107 § 3 K.p.a.). Podkreślenia wymaga, że jeżeli premie uznaniowe były przyznawane z dotacji oświatowej, to obowiązkiem Spółki było pisemne uzasadnienie przyznanej dotacji i jej wysokości. Ta regulacja jest uzasadniona z uwagi na to, że z dotacji oświatowej Skarżąca musi się rozliczyć z organem, który dotacje przyznał. Samo wskazanie listy z wysokością przyznanych premii jest, wbrew twierdzeniom Skarżącej, niewystarczające. Organ nie negował przy tym zasadności, czy słuszności przyznania premii, ani nawet możliwości sfinansowania ich z otrzymanej dotacji, lecz zakwestionował rozliczenie tegoż wydatku z powodu braku jego stosownego pisemnego udokumentowania. Słusznie uznał organ za nieuzasadnione finansowanie wpłat na PPK z przyznanej dotacji. Wpłata na PPK – wbrew twierdzeniom skargi – nie może być zrównana z wpłatami do ZUS, bo inny jest cel gromadzenia pieniędzy na koncie pracownika w PPK. Wpłata na PPK jest faktycznie kosztem pracodawcy narzuconym przez ustawodawcę. Wpłaty na PPK nie stanowią o realizacji zadań Szkoły wskazanych w art. 35 u.f.z.o., gdyż stanowią oszczędności pracownika szkoły – nauczyciela, jednocześnie nie stanowiąc wynagrodzenia za pracę. Należy uwzględnić również to, że w przeciwieństwie do obowiązkowo odprowadzanych składek ZUS, przynależność do PPK jest dobrowolna i nie jest związana z działalnością szkoły. Ponownie przy tym podnieść należy, że ani stanowisko Prezesa RIO ani Ministra Edukacji i Nauki nie stanowi wiążącej organ wykładni przepisów prawa. Rację ma Kolegium, że wpłaty na PPK nie są związane z celami, na które została przyznana dotacja oświatowa. Prawidłowe było zakwestionowanie rozliczenia z dotacji przyznanej na 2020 r. zakupów dokonanych w 2019 r., których termin płatności upłynął w 2019 r., a zostały przez Skarżącą opłacone w 2020 r. Niewątpliwie Skarżąca winna regulować swoje wydatki w terminach płatności, wynikających z zaciągniętych zobowiązań, jeśli mają one zostać pokryte z udzielonej dotacji, a zatem ze środków publicznych (art. 44 ust. 3 u.f.p.). Skoro dotacja jest przyznawana na dofinansowanie bieżącej działalności Szkoły (art. 35 ust. 1 u.f.z.o.), to naruszeniem tej zasady jest finansowanie należności za 2019 r. z dotacji przyznanej na 2020 r. Dotacja powinna zostać wykorzystana w roku, na który została przyznana i nie zmienia tego konieczność rozliczenia jej do końca stycznia roku następnego. Zasadnie przy tym organ podważył możliwość zastosowania metody kasowej rozliczenia dotacji z 2020 r., skoro Spółka otrzymała na początku miesiąca grudnia 2019 r. środki z dotacji przyznanej na 2019 r. i z nich winna była pokryć należności, których termin upływał najpóźniej do dnia 18 grudnia 2019 r. Sąd podziela przy tym stanowisko Kolegium, że dokonana przez Skarżącą wykładnia art. 35 ust. 3 u.f.z.o. jest błędna. Zgodnie z art. 35 ust. 3 u.f.z.o. dotacja, o której mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 1, poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że z art. 35 ust. 3 u.f.z.o. wynika, że dotacja może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją określonych zadań, poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona (por. wyrok NSA z dnia 3 listopada 2021 r. sygn. akt I GSK 448/21). Ustawodawca jasno powiązał finansowanie wydatku bieżącego z dotacji z rokiem budżetowym, na który to wsparcie finansowe zostaje przekazane. Zatem otrzymana dotacja dotycząca 2019 r. mogła być wydatkowana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 1, poniesionych w tym samym roku (2019), a nie w roku następnym. Zawarte w art. 35 ust. 3 u.f.z.o. zastrzeżenie "niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania" oznacza, że możliwe jest finansowanie z dotacji na 2019 r. wydatku poniesionego w tym samym roku, nawet jeżeli dotyczył on innego roku budżetowego. Chodzi tu o sytuację, w której dotacja została przyznana na realizację zadań danego roku i w tym samym roku jest wydatkowana, chociaż zadania mogą odnosić się do innego roku budżetowego. W niniejszej sprawie dotacja została udzielona na realizację zadań 2020 roku, a nie na realizację zadań 2019 r. Zakwestionowane w sprawie wydatki nie stanowiły wydatków bieżących roku 2020, gdyż dotyczyły zadań zrealizowanych w roku 2019, a termin ich płatności upłyną już w 2019 r. Przepis art. 35 ust. 3 u.f.z.o. ma zastosowanie w przypadku, gdy w roku następnym po roku budżetowym nastąpiło wyrównanie dotacji za rok poprzedni. Dzięki tej regulacji wyrównanie dotacji dokonane w roku następnym po roku budżetowym, którego ta dotacja dotyczy powinno być traktowane tak jak dotacja rozliczana w ramach roku, w którym została faktycznie wypłacona, chociaż dotyczyła zadań roku poprzedniego. W tej sprawie nie mieliśmy natomiast do czynienia z wyrównaniem w 2020 r. dotacji za 2019 r. Tym samym, poniesienie w 2020 r. wydatków, na opłacenie faktur dotyczących zadań zrealizowanych w 2019 r., po upływie terminu płatności na nich wskazanego, stanowiło wykorzystanie dotacji na rok 2020 niezgodnie z jej przeznaczeniem. Zasadne było również zakwestionowanie rozliczenia z dotacji refundacji przez Szkołę kosztów poniesionych przez Spółkę przed otrzymaniem dotacji. Przepisy art. 36 ust. 8 w związku z art. 37 ust. 1-3 u.f.z.o. w sposób enumeratywny wyliczają przesłanki zastosowania refundacji, które dotyczą wstrzymania dotacji. Refundowanie wydatków poniesionych przez organ prowadzący na rzecz Szkoły przed otrzymaniem dotacji nie zostało przewidziane w tych przepisach. Skoro dotacja przekazywana jest na pokrycie bieżących wydatków Szkoły, to nie może być wykorzystana na wydatki poniesione przed jej otrzymaniem. Refundacja dokonywana przez Szkołę z przyznanej jej dotacji oświatowej nie dotyczyłaby wówczas samej dotacji, lecz środków własnych organu prowadzącego (Spółki). A jeśli Spółka wydatkowała środki własne na sfinansowanie tychże wydatków, to nie może oczekiwać ich zwrotu z później przyznanej dotacji. Wbrew wywodom Skarżącej, organ nie kwestionował faktu posiadania przez Spółkę innego konta, na którym "przechowywała" ona otrzymaną dla Szkoły dotację, lecz "kredytowanie" wydatków Szkoły przez Skarżącą, skoro dotacja nie została jeszcze na rzecz Szkoły przyznana. Stosowanie takiego rozwiązania skutkuje uznaniem tychże wydatków jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Nie ma również racji Skarżąca twierdząc, że wymiana starego systemu oddymiana klatki schodowej na nowe urządzenie stanowi jego remont. Nie przesądza o tym bowiem – wskazany w skardze – brak zmiany charakteru i funkcji urządzenia. Kolegium jednoznacznie wyjaśniło w zaskarżonej decyzji, dlaczego nie uznało wskazanej wymiany urządzenia za remont, czyli wydatek bieżący, lecz za wydatek inwestycyjny w postaci utworzenia nowego środka trwałego o wartości przekraczającej 10.000 zł. Remontem nie jest bowiem zainstalowanie całego nowego urządzenia oddymiającego, jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie. Wymiana całego urządzenia na nowe nie stanowi naprawienia jego uszkodzeń, czy poszczególnych elementów i przywrócenia go do poziomu użyteczności, a tym samym nie stanowi remontu, wbrew argumentacji Skarżącej. Uznanie kosztów poniesionych w kwocie ponad 10.000 zł, udokumentowanych co prawda dwiema fakturami, ale dotyczącymi tej samej inwestycji i odnoszącymi się do jednego systemu oddymiającego, za służące utworzeniu środka trwałego, jest zgodne z treścią art. 35 ust. 1 u.f.z.o., a tym samym nie podlega finansowaniu z otrzymanej dotacji. W związku z tym kwota wydatkowania na zakup i montaż nowego systemu oddymiania została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i podlega zwrotowi. W świetle powyższych ustaleń, za nie zasługujące na uwzględnienie uznał Sąd podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. w związku z art. 25 ust. 1 i 3 u.f.z.o. Niezasadne okazały się również podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, ujętych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., gdyż przeprowadzone przez organy postępowanie czyniło zadość opisanym w tych przepisach zasadom, zapewniając stronie czynny udział w toku postępowania, które doprowadziło do prawidłowego odtworzenia zaistniałego w sprawie stanu faktycznego na podstawie wyczerpująco zgromadzonego materiału dowodowego oraz jego wszechstronnej oceny w ramach przyznanej organom swobody, co urzeczywistniło zasadę prawdy obiektywnej. 5.4. Po dokonaniu kontroli Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a ocena przeprowadzonego postępowania nie ujawniła wad, o których mowa w art. 145 p.p.s.a., dających podstawę do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako nieuzasadnioną.