I SA/Gd 907/01
PostanowienieWSA w Gdańsku2004-05-21
Skład orzekający: Elżbieta Rischka, Małgorzata Tomaszewska, Alicja Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą uzasadnia umorzenie postępowania sądowego w sprawie podatkowej?Ratio decidendi
Wobec cofnięcia przez stronę skarżącą skargi, zachodzą podstawy do umorzenia postępowania sądowego. Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ nie wystąpiły okoliczności wskazujące na brak możliwości umorzenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi "A" S.A. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 4 maja 2001r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i grudzień 1998r. Kontrola skarbowa wykazała nieprawidłowości w rozliczeniach podatku VAT, co skutkowało wydaniem decyzji przez Inspektora Kontroli Skarbowej, a następnie utrzymaniem jej w mocy przez Izbę Skarbową. Strona skarżąca wniosła skargę do sądu, jednak w toku postępowania cofnęła ją. Sąd rozpoznał sprawę na podstawie przepisów PPSA, zgodnie z zasadą przekazania spraw nierozstrzygniętych do WSA.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono stronie skarżącej kwotę 150 zł tytułem połowy wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka Sędziowie NSA Małgorzata Tomaszewska NSA Alicja Stępień /spr./ Protokolant Monika Orska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" S.A. we W. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 4 maja 2001r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i grudzień 1998r. postanawia: l. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem połowy wpisu.
W wyniku przeprowadzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w B. kontroli w "A" S.A. we W. w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998r. i w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1998r. stwierdzono naruszenie przepisu art.25 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) w związku z art.15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993r. Nr 106, poz.482 ze zm.). Inspektor stwierdził zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o wydatki udokumentowane fakturami VAT nie stanowiące tych kosztów w miesiącu styczniu 1998r. z faktury Nr [...] z dnia 8 stycznia 1998r. w kwocie netto 4.500,00 zł, podatek V AT 990,00 zł wystawionej przez firmę "A" Sp. z o.o. we W. za usługi promocji i reprezentacji oraz lobbingu na rzecz utworzenia Spółki Komunalnej oraz w miesiącu lutym 1998r. z faktur nr [...] z dnia 2 lutego 1998r. w kwocie netto 11.400, 00 zł, podatek VAT 2.508,00 zł, nr [...] z dnia 2 lutego 1998r. w kwocie netto 1.500,00 zł, podatek V AT 330,00 zł, wystawionych przez firmę "A" Sp. z o.o. we W., odpowiednio, pierwsza - za wykonanie audytu ubezpieczeniowego w firmach akcjonariuszach "A" druga za usługi promocji i reprezentacji oraz lobbingu na rzecz utworzenia Spółki Komunalnej.
W konsekwencji podatek naliczony zawarty w fakturach zakupu dokumentujących zakwestionowane wydatki nie podlegał odliczeniu w styczniu 1998r. - 990,00 zł., w lutym 1998 r. - 2.508,00 zł i 330,00 zł.
Inspektor stwierdził także uchybienie terminu wskazanego w art.19 ust.3 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez odliczenie podatku VAT w skorygowanej deklaracji za miesiąc grudzień 1998 r.( złożonej w miesiącu czerwcu 1999 r.) z faktur wystawionych w styczniu 1999r. przez "C" S.A., "D" we W. i "E" W. S.A. w kwocie łącznej 596,00 zł.
Ustalenia te stały się podstawą do wydania przez Inspektora Kontroli Skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzji z dnia 12 stycznia 2000r. Nr [...], w której określił kwotę zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 1998r. w wysokości 9.113,00 zł i odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie 6.750,60 zł oraz ustalił kwotę dodatkowego zobowiązania za miesiąc styczeń, luty i grudzień 1998r. odpowiednio w kwotach: 296,10 zł., 847,10 zł i 178,80 zł.
Skarżąca nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem wniosła odwołanie, wnosząc o uchylenie decyzji Inspektora w części dotyczącej miesięcy stycznia i lutego 1998r., zarzucając naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 25 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przepisów prawa procesowego art.191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżąca nie wniosła zastrzeżeń w zakresie ustaleń dotyczących miesiąca grudnia 1998r.
W wyniku równolegle prowadzonego postępowania odwoławczego w podatku dochodowym od osób prawnych decyzją Izby Skarbowej w B. z dnia 9 kwietnia 2000r. Nr [...] została uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia 12 stycznia 2000r. Nr [...] orzekająca między innymi o zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów w kwocie 17.400,00 zł. W związku z tym organ odwoławczy w postępowaniu dotyczącym podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i grudzień 1998r. decyzją z dnia 28 kwietnia 2000r. Nr [...] uchylił również w całości decyzję Inspektora i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu i zapoznaniu skarżącej z treścią dokumentów i ustaleniami kontroli, Inspektor ponownie uznał, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki w kwocie 17.400,00 zł wydając decyzję z dnia 18 lipca 2000r. Nr [...], która jako zgodna z przepisami prawa została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji decyzją z dnia 31 października 2000r. Nr [...].
W tym stanie rzeczy Inspektor podtrzymał także swoje ustalenia w zakresie podatku od towarów i usług i w nowej decyzji z dnia 18 lipca 2000r. Nr [...] ponownie pozbawił skarżącą odliczenia podatku V A T z faktur dokumentujących kwestionowane wydatki.
Od tej decyzji skarżąca także wniosła odwołanie wskazując głównie na naruszenie art.25 ust. I pkt 3 ustawy o VAT, w związku z art.15 ust. I ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zaskarżona decyzja Inspektora ustalała na podstawie art.27 ust.6 ustawy o podatku od towarów i usług dodatkowe zobowiązanie za miesiące styczeń, luty i grudzień 1998r., brak natomiast było w sentencji decyzji określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc. Organ odwoławczy stwierdził, iż sentencja decyzji powinna obok wskazania właściwej podstawy prawnej określać również prawidłową kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Dlatego decyzją z dnia 27 listopada 2000r. Nr [...] uchylił decyzję Inspektora i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i zapoznaniu skarżącej z treścią dokumentów i ustaleniami kontroli Inspektora Kontroli Skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wydał nową decyzję z dnia 30 stycznia 2001r. Nr [...], w której określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące styczeń, luty i grudzień 1998r. odpowiednio w wysokości 82.972,00 zł, 46.829,00 zł, 114.251,00 zł, podtrzymując w istocie swoje wcześniejsze ustalenia w zakresie pozbawienia skarżącej prawa do odliczenia podatku V A T z faktur dokumentujących zakwestionowane wydatki. Z uwagi na zawyżenie w deklaracjach V A T -7 za miesiące styczeń 1998r., luty 1998r. i za miesiąc grudzień 1998r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny na podstawie art.27 ust.6 ustawy o podatku od towarów i usług ustalił dodatkowe zobowiązanie za te miesiące w kwotach: 296,10 zł, 847,50 zł i 178,80 zł.
Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem skarżąca wniosła kolejne odwołanie, zarzucając bezzasadne zastosowanie przepisu art.25 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez określenie zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998r. w wysokości deklarowanej.
Izba Skarbowa w B. nie podzieliła zdania skarżącej. W wyniku prowadzonego postępowania odwoławczego wydała zaskarżoną decyzję z dnia 4 maja 2001 r. Nr [...], w której utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia 30 stycznia 2001r. Nr [...].
W skardze do Sądu skarżąca ponawia zarzut podniesiony w odwołaniu, mianowicie bezzasadne zastosowanie przepisu art. 25 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, w związku z obrazą art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez nieuznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z usługami promocji, reprezentacji i lobbingu na rzecz utworzenia Spółki Komunalnej oraz wydatków związanych z wykonaniem audytu ubezpieczeniowego w 19 firmach akcjonariuszach "A" S.A.
Zarzuca także naruszenie art.120, 124 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez pomijanie bez podania przyczyny wyjaśnień składanych w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego.
Izba Skarbowa - odpowiadając na skargę nie podzieliła stanowiska skarżącej spółki i wniosła o oddalenie skargi.
W piśmie procesowym z dnia 17 maja 2004r. strona skarżąca cofnęła skargę.
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Wobec cofnięcia przez stronę skarżącą skargi zachodzą podstawy do umorzenia postępowania w sprawie. W sprawie bowiem nie zachodzą okoliczności określone w zdaniu drugim art.60 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając to na uwadze orzeczono na podstawie art.161 § 1 pkt 1 oraz art.232 § l pkt 2 wspomnianej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło