I SA/Gd 965/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. A.O. wniósł w dniu 2 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wydaną w jego sprawie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 czerwca 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r., doręczonym skarżącemu w dniu 19 listopada 2012 r., Sąd odrzucił skargę z uwagi na brak wpisu sądowego. Pismem z dnia 26 listopada 2012 r. skarżący wniósł o "przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29.06.2012r. Nr [...], której częścią czynności procesowej jest brakujące uiszczenie wpisu sądowego od skargi". Do wniosku skarżący dołączył dowód uiszczenia w dniu 23 listopada 2012 r. na rachunek bankowy Sądu kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego należnego w sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została awizowana a następnie zwrócona nadawcy w czasie przebywania przez skarżącego i członków jego rodziny na urlopie za granicą. Do wniosku skarżący załączył dokumenty potwierdzające ten fakt, w tym bilety lotnicze wskazujące datę wylotu: 19 wrzesień 2012 r. oraz datę powrotu: 9 październik 2012 r. O okolicznościach stanowiących podstawę wniosku o przywrócenie przedmiotowego terminu, skarżący dowiedział się dopiero w dniu otrzymania postanowienia Sądu z dnia 12 listopada 2012 r. o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Jakkolwiek skarżący w petitum wniosku wskazał, że wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd potraktował to pismo jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy, to właśnie terminowi do uiszczenia wpisu sądowego skarżący uchybił, co było przyczyną odrzucenia skargi, sama skarga natomiast wniesiona została w ustawowym terminie. Ponadto z uzasadnienia wniosku, jak i z dołączonego do niego potwierdzenia wpłaty na rachunek bankowy sądu kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego wynika, że de facto przedmiotem wniosku było przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 86 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wszystkie wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu wynikające z powyższych przepisów zostały w przedmiotowej sprawie zachowane, dlatego też Sąd mógł dokonać oceny złożonego wniosku w zakresie zasadności przywrócenia wnioskowanego terminu. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez jego winy. W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia temu terminowi podał wyjazd na urlop, na którym przebywał w dniach, w których awizowana była przesyłka, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się więc np. nagłe przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu przyjąć trzeba obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. W ocenie Sądu pobyt na urlopie wypoczynkowym nie jest okolicznością uprawdopodabniającą brak winy strony w niezachowaniu terminu do uiszczenia wpisu. Nie można również uznać, że zaplanowany urlop wypoczynkowy był przeszkodą, której skarżący nie mógł przewidzieć i której nie można było przezwyciężyć. Niewątpliwie skarżący mógł przed wyjazdem z miejsca zamieszkania poinformować Sąd o tej okoliczności i wyznaczyć osobę upoważnioną do odbioru korespondencji w jego imieniu. Wnosząc skargę do tutejszego Sądu skarżący powinien był spodziewać się otrzymania z Sądu korespondencji dotyczącej tej sprawy. Zatem wyjeżdżając z miejsca zamieszkania winien zadbać o to, aby kierowana do niego korespondencja była odbierana przez osobę upoważnioną. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy bowiem brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (tak też SN w postanowieniu z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98). Pogląd, że przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu, jest powszechnie prezentowany w orzecznictwie (vide postanowienie WSA w Warszawie z 14.01.2004r., sygn. akt III SA/Wa 2384/03; postanowienie NSA z 28.10.2005r., sygn. akt II FZ 672/05, postanowienie NSA z dnia 20 października 2010 r., II FZ 551/10, postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2011 r., II OZ 10/11, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2010 r., I FZ 327/10, postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 576/10, cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności.