I SA/Gd 991/18

WyrokWSA w Gdańsku2019-09-11

Skład orzekający: Elżbieta Rischka, Sławomir Kozik, Alicja Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny prawidłowo dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, stosując się do wymogów formalnych ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności w zakresie sposobu przedstawienia kosztów egzekucyjnych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ egzekucyjny prawidłowo dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, stosując się do wymogów formalnych ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarga na czynność egzekucyjną może dotyczyć jedynie prawidłowości postępowania organu w zakresie sposobu i formy dokonywania tej czynności, a nie kwestii merytorycznych, takich jak zasadność zastosowanego środka egzekucyjnego czy sposób naliczenia kosztów egzekucyjnych, które powinny być rozpatrywane w odrębnym trybie. Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności spełniało wymogi formalne, a szczegółowe rozliczenie kosztów egzekucyjnych nie jest wymagane na etapie samego zawiadomienia.
Stan faktyczny
Skarżący W.N. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności pieniężnej. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności na podstawie wielu tytułów wykonawczych dotyczących zaległości podatkowych. Skarżący zarzucił organom nieudzielenie odpowiedzi na pytania, nieprawidłowe przedstawienie kosztów egzekucyjnych w sposób zbiorczy oraz represyjny charakter działań. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę w zakresie prawidłowości czynności egzekucyjnej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 11 września 2019 r. sprawy ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez W.N. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2018 r., którym oddalono skargę na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności pieniężnej, dokonaną na podstawie zawiadomienia z dnia 10 kwietnia 2018 r., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny: Organ egzekucyjny Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, będący jednocześnie wierzycielem prowadził postepowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego na podstawie następujących tytułów wykonawczych: - nr [...] z dnia 18 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowane odsetki od podatku dochodowego od osób fizycznych za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2012 r. w łącznej wysokości 150,- zł, - nr [...] z dnia 18 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowane odsetki od podatku dochodowego od osób fizycznych za maj, czerwiec, sierpień i wrzesień 2012 r. w łącznej wysokości 120,- zł, - nr [...] z dnia 18 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowane odsetki od podatku dochodowego od osób fizycznych za październik i listopad 2012 r. w łącznej wysokości 24,- zł, - nr [...] z dnia 18 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r. w wysokości należności głównej 3.823,80 zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za lipiec 2007 r. w wysokości należności głównej 630,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za sierpień 2007 r. w wysokości należności głównej 426,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za wrzesień i październik 2007 r. w łącznej wysokości należności głównej 1.656,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za grudzień 2007 r. w wysokości należności głównej 975,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za styczeń 2008 r. w wysokości należności głównej 934,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za luty 2008 r. w wysokości należności głównej 472,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za marzec 2008 r. w wysokości należności głównej 411,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za kwiecień i maj 2008 r. w łącznej wysokości należności głównej 984,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2008 r. w łącznej wysokości należności głównej 1.032,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za sierpień 2008 r. w wysokości należności głównej 651,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za październik 2008 r. w wysokości należności głównej 1.162,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za grudzień 2008 r. w wysokości należności głównej 1.940,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za styczeń 2009 r. w wysokości należności głównej 991,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za luty 2009 r. w wysokości należności głównej 622,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za marzec 2009 r. w wysokości należności głównej 447,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za kwiecień 2009 r. w wysokości należności głównej 1.370,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za sierpień 2011 r. w wysokości należności głównej 663,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za wrzesień 2011 r. w wysokości należności głównej 200,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za październik 2011 r. w wysokości należności głównej 1.061,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za listopad 2011 r. w wysokości należności głównej 730,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za grudzień 2011 r. w wysokości należności głównej 1.190,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za styczeń 2012 r. w wysokości należności głównej 1.178,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za luty 2012 r. w wysokości należności głównej 654,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za marzec 2012 r. w wysokości należności głównej 500,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za kwiecień 2012 r. w wysokości należności głównej 703,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za maj 2012 r. w wysokości należności głównej 971,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za czerwiec 2012 r. w wysokości należności głównej 638,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za lipiec 2012 r. w wysokości należności głównej 848,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za sierpień 2012 r. w wysokości należności głównej 698,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za październik 2012 r. w wysokości należności głównej 618,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za marzec 2013 r. w wysokości należności głównej 1.109,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za kwiecień 2013 r. w wysokości należności głównej 1.239,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za maj 2013 r. w wysokości należności głównej 696,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za czerwiec 2013 r. w wysokości należności głównej 366,-zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za lipiec 2013 r. w wysokości należności głównej 506,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za listopad 2013 r. w wysokości należności głównej 1.422,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za grudzień 2013 r. w wysokości należności głównej 474,-zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za styczeń 2014 r. w wysokości należności głównej 327,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za maj 2007 r. w wysokości należności głównej 307,90 zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za wrzesień 2012 r. w wysokości należności głównej 773,- zł, - nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r. obejmujący nieuregulowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2013 r. w wysokości należności głównej 4.109,20 zł, - nr [...] z dnia 1 września 2017 r. obejmującego nieuregulowany podatek od towarów i usług za czerwiec 2017 r. w wysokości należności głównej 550,- zł, - nr [...] z dnia 10 października 2017 r. obejmującego nieuregulowany podatek od towarów i usług za lipiec 2017 r. w wysokości należności głównej 1.232,- zł, - nr [...] z dnia 1 grudnia 2017 r. obejmującego nieuregulowany podatek od towarów i usług za wrzesień 2017 r. w wysokości należności głównej 967,- zł. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, w oparciu o ww. tytuły wykonawcze, dokonał zawiadomieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. zajęcia innej wierzytelności pieniężnej. Dłużnik zajętej wierzytelności - "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G., odebrał ww. zawiadomienie w dniu 16 kwietnia 2018 r. Zobowiązanemu odpis ww. zawiadomienia wraz z odpisami tytułów wykonawczych o numerach [...] [...] i [...] doręczono w dniu 30 kwietnia 2018 r. Odpisy pozostałych tytułów wykonawczych doręczono zobowiązanemu w dniu 19 grudnia 2016 r. wraz z odpisem zawiadomienia z dnia 29 listopada 2016 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w [...] Bank S.A. Po wystosowaniu w dniu 10 maja 2018 r. ponaglenia przez organ egzekucyjny, "A" Sp. z o.o. pismem z dnia 15 maja 2018 r., uzupełnionym pismem z dnia 17 maja 2018 r. poinformowała, że zarówno na dzień 16 kwietnia 2018 r., tj. dzień otrzymania zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, jak i na dzień 15 maja 2018 r., nie posiadała żadnych zobowiązań wobec zobowiązanego. Pismem z dnia 14 maja 2018 r. strona wniosła w oparciu o art. 54 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1314 ze zm., dalej jako "u.p.e.a.") skargę na dokonane przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego zajęcia innej wierzytelności pieniężnej. Postanowieniem z dnia [...] 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego oddalił jako nieuzasadnioną skargę na czynność zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, dokonaną zawiadomieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. Na powyższe postanowienie W.N. wniósł zażalenie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego. Organ wskazał, że prawidłowo Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego zastosował jeden ze środków egzekucyjnych, do którego stosowania upoważniła go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazany środek egzekucyjny wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a ww. ustawy, tj. egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych (art. 89 tej ustawy). Z akt sprawy wynika, iż w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego zostały wykonane wszystkie czynności przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny przesłał do dłużnika zajętej wierzytelności - "A" Sp. z o.o. - zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej, wzywając jednocześnie dłużnika, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Zawiadomienie z dnia 10 kwietnia 2018 r. o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności - "A" Sp. z o.o. w dniu 16 kwietnia 2018 r. Jednocześnie, organ egzekucyjny zawiadomił W.N. o zajęciu ww. wierzytelności, doręczając w dniu 30 kwietnia 2018 r. - skutecznie i w sposób prawidłowy - odpis przedmiotowego zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...] i [...]. Przy czym, odpisy pozostałych tytułów wykonawczych wskazanych w przedmiotowym zawiadomieniu zostały doręczone na wcześniejszym etapie postępowania egzekucyjnego, czego strona nie kwestionuje. Organ egzekucyjny, dopełnił zatem wszystkich wymogów wynikających z przepisów art. 89 § 1 - § 3 u.p.e.a. Dyrektor nie dopatrzył się również uchybień formalnych. Zawiadomienie z dnia 10 kwietnia 2018 r. zawiera wszystkie niezbędne elementy, określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. i sporządzone jest według wzoru określonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1339 ze zm.). Zarówno w art. 67 § 2 u.p.e.a., jak i we wspomnianym załączniku rozporządzenia, nie wskazano wymogu zawarcia w zawiadomieniu o zajęciu, tak szczegółowych informacji dotyczących powstałych w trakcie trwającego postępowania kosztów egzekucyjnych, jakich domaga się strona w złożonym zażaleniu. Nie zgadzając się z postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, W.N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie wraz z postanowieniem je poprzedzającym. W ocenie skarżącego organy nie udzieliły odpowiedzi na zadane przez niego w toku postępowania pytania. Skarżący wskazał, że w sytuacji, gdy podstawą zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej jest więcej niż jeden tytuł wykonawczy niedopuszczalne jest przedstawienie należnych kosztów egzekucyjnych w sposób zbiorczy dla wszystkich tytułów wykonawczych będących przedmiotem zawiadomienia o zajęciu. Taki sposób przedstawienia należnych kosztów egzekucyjnych narusza art. 64 § 3 u.p.e.a. i uniemożliwia stwierdzenie, czy zostały one naliczone w sposób prawidłowy. Strona odnosząc się do zajęcia wierzytelności pieniężnej u swojego kontrahenta wskazała, że wszystkie wystawione faktury jako, że prowadzi działalność gospodarczą stanowią jego wynagrodzenie za pracę. Otrzymane wynagrodzenie w sytuacji braku majątku stanowi jedyną podstawę egzystencji. Egzekucja skutkuje eksterminację zawodową, społeczną i zdrowotną. W jego ocenie zaskarżone postanowienie narusza konstytucyjny porządek prawny przez ignorowanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. akt SK 31/14. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga W.N. nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia innej wierzytelności pieniężnej. Istota niniejszej sprawy koncentruje się więc wyłącznie na kwestii prawidłowość postępowania organu w zakresie przepisów regulujących sposób i formę dokonywania przedmiotowej czynności. Zgodnie z art. 54 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego (§ 1). Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (§ 4). W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie (§ 5). W judykaturze podkreśla się, że określony w art. 54 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. Ma ona charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego. Skarga w tym trybie przysługuje na dokonanie przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty (postanowienia i zarządzenia), na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia, jak np. zażalenie czy zarzuty. Kontroli w tym trybie mogą bowiem podlegać wyłącznie czynności egzekucyjne, którymi - zgodnie z definicją legalną z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. - są wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Pojęcie czynności egzekucyjnych obejmuje zarówno czynności o charakterze prawnym, podejmowane wyłącznie przez organ egzekucyjny lub organ rekwizycyjny, jak i czynności o charakterze faktycznym, dokonywane przez egzekutora lub poborcę skarbowego. Skarga służy kontroli prawidłowości stosowania przez organy egzekucyjne środków egzekucyjnych, zmierzających do bezpośredniego wyegzekwowania należności (por. wyroki NSA: z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1688/13; LEX nr 1783606; z dnia 2 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 778/13, LEX nr 1774564; z dnia 24 października 2014 r. sygn. akt II GSK 1377/13, LEX nr 1592003; czy wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3396/14, LEX nr 1941089). W postępowaniu skargowym prowadzonym w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a. dopuszcza się zatem badanie jedynie tych czynności, które przynależą organowi egzekucyjnemu, a nie są objęte zakresem innego środka prawnego, w tym zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, zaś sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Należy również podkreślić, że w ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a. kognicja organów nadzoru jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Również w piśmiennictwie akcentuje się, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się jedynie do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Nie jest natomiast możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego, w tym zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a. (por. P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Wolters Kluwer 2015, wydanie VII, komentarz do art. 54). Rozpatrzenie zarzutów w postępowaniu skargowym byłoby obejściem prawa i naruszałoby zasadę niekonkurencyjności środków zaskarżenia (tak np. NSA w przywołanym wyżej wyroku z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1688/13). Powyższa zasada sprowadza się do ukształtowania środków ochrony prawnej w taki sposób, by ich podstawy nie mogły być powielane, tzn. by nie zaistniała sytuacja, w ramach których dany zarzut byłby rozpatrywany w ramach kilku środków ochrony prawnej. Środki zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym nie są względem siebie konkurencyjne. Nie można ich stosować zamiennie. Każdy z nich, w szczególności skarga na czynności egzekucyjne i zarzuty, dotyczy konkretnych uchybień, jest wnoszony w różnym terminie i rozpoznawany z zastosowaniem innych przesłanek. Rodzajowa tożsamość przedmiotu zaskarżenia skargi oraz innych środków prawnych nie oznacza, że określonemu podmiotowi przysługuje możliwość wyboru środka prawnego. Dyferencjacja środków prawnych następuje bowiem nie tylko poprzez zróżnicowanie przedmiotu zaskarżenia, ale także poprzez zastosowanie kryteriów odnoszących się do innych elementów konstrukcji środków prawnych. Zasadą jest zatem wniesienie jednego środka prawnego, a nie dwóch konkurujących wobec siebie (tak NSA w ww. wyroku z dnia 24 października 2014 r. sygn. akt II GSK 1377/13). Przenosząc poczynione wyżej uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi na czynność egzekucyjną, w postaci zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, dokonanej zawiadomieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r., mogła być jedynie prawidłowość postępowania organu egzekucyjnego w zakresie przepisów regulujących sposób i formę dokonywania przedmiotowej czynności. Z tego powodu nie podlegały rozpatrzeniu w niniejszym postępowaniu zarzuty dotyczące zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Analizując dokonaną czynność egzekucyjną, Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości i naruszenia przepisów prawa, bowiem organ egzekucyjny zastosował jeden ze środków egzekucyjnych, wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. a) u.p.e.a., tj. egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych (art. 89 § 1 u.p.e.a.). Zgodnie z art. 89 § 1 ww. ustawy, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Stosownie natomiast do art. 89 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny: 1) wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył oświadczenie dotyczące tego, czy: a) uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego; b) przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania; c) i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą wierzytelność; 2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem; 3) doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego zostały wykonane wszystkie czynności przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym prawidłowo i skutecznie doręczono zobowiązanemu odpis zawiadomienia z dnia 10 kwietnia 2018 r. wraz z odpisami tytułów wykonawczych, stanowiących podstawę sporządzenia przedmiotowego zawiadomienia o zajęciu. Organ egzekucyjny wystawiając ww. zawiadomienie o zajęciu oraz przesyłając je do dłużnika zajętej wierzytelności – "A" Sp. z o.o., przy jednoczesnym wysłaniu jego odpisu do zobowiązanego, dopełnił wszystkich wymogów wynikających z przepisów art. 89 § 2 - § 3 u.p.e.a. W myśl art. 67 § 1 u.p.e.a., z zastrzeżeniem art. 68 § 1, podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a), stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu, sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Określając wzór, minister uwzględni uwarunkowania wynikające z elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tym zawiadomieniu lub protokołach. Z kolei w art. 67 § 2 u.p.e.a. ustawodawca wymienił konieczne elementy, które powinno zawierać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności. Zawiadomienie to powinno zatem zawierać: oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego; oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności; określenie stosowanego środka egzekucyjnego; numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia; kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia; kwotę należnych kosztów egzekucyjnych; wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia; pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia; datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego. W ocenie Sądu, wystosowane zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej spełnia wszystkie warunki formalne. Sporządzone zostało na druku, który odpowiada wzorowi określonemu w załączniku nr 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1339). Przedmiotowe zawiadomienie zawiera wszystkie niezbędne elementy, określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. Zawiera ono w szczególności kwoty należności głównej oraz okresy, za które należności zostały określone, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych, a także kwotę należnych kosztów egzekucyjnych. Zawiadomienie zostało podpisane przez pracownika upoważnionego przez organ egzekucyjny oraz zawiera wszelkie wymagane pouczenia. Prawidłowo organ stwierdził, że zarówno w art. 67 § 2 u.p.e.a., jak i we wspomnianym załączniku rozporządzenia, nie wskazano wymogu zawarcia w zawiadomieniu o zajęciu, tak szczegółowych informacji dotyczących powstałych w trakcie trwającego postępowania kosztów egzekucyjnych, jakich domagała się strona. We wspomnianym wzorze zawiadomienia ustawodawca przewidział możliwość wskazania wielu tytułów wykonawczych, natomiast w stosunku do należnych kwot kosztów egzekucyjnych, jedynie pozycję łącznej kwoty kosztów, która to w zawiadomieniu z dnia 10 kwietnia 2018 r. została wypełniona. W kwestii prawidłowości ustalenia wysokości kosztów egzekucyjnych, powstałych w toku niniejszego postępowania egzekucyjnego, w tym wskutek zastosowania - na podstawie zawiadomienia z dnia 10 kwietnia 2018 r. - środka egzekucyjnego w postaci zajęcia innej wierzytelności i obciążenia nimi zobowiązanego, Sąd wskazuje, że okoliczność ta pozostaje poza zakresem badania w niniejszym postępowaniu. Badanie tych okoliczności jest dopuszczalne wyłącznie w trybie art. 64c § 7 u.p.e.a., już po zakończeniu egzekucji i postępowania egzekucyjnego a nie, jak twierdzi skarżący, na etapie jego wszczęcia. Odnosząc się natomiast do podnoszonego przez stronę twierdzenia o represyjnym charakterze działań prowadzonych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w kontekście dokonanego zajęcia wierzytelności w firmie "A" Sp. o.o., należy wskazać, że powyższa kwestia - jako zarzut wniesiony przez skarżącego na podstawie art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. - była przedmiotem oceny w postępowaniu dotyczącym zarzutów. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). nie stwierdził naruszeń prawa, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ww. ustawy, oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło