I SAB/Gd 1/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o zwrot nienależnie pobranej kwoty podatku VAT postanawia: odrzucić skargę. W dniu 29 listopada 2004 r. A. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane "zażalenie na uchylanie się Naczelnika Urzędu Skarbowego od wykonania wyroku WSA w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2004 r. sygn. akt I SA/Gd 1958/00". W wyniku korespondencji prowadzonej z organem podatkowym, ustalono, iż sprawa powyższa w istocie nie jest zażaleniem na uchylanie się organu od wykonania wyroku WSA (albowiem nie służy na takowe zażalenie) a skargą na bezczynność (tak też w konsekwencji została zakwalifikowana). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach, określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - dalej określanej jako ustawa o p.p.s.a. Ich właściwość dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz. ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w rym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu - wyrok NSA z 14 czerwca 1983 r., SAB/Wr 6/83 (GP 1983, nr 24). Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy o p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia — zgodnie z § 2 cyt. przepisu - należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sprawie niniejszej, takim środkiem zaskarżenia jest — zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej - ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140, złożone do organu podatkowego wyższego stopnia. Z uwagi, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, Sąd na podstawie art. 58 § 'l pkt 6 ustawy o p.p.s.a odrzucił skargę, jako niedopuszczalną. Na marginesie wskazać należy, iż w sprawie niniejszej nic można mówić o bezczynności organu albowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu 28 października 2004 r. wydal decyzję nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie zwolnienia z obowiązku zapłacenia podatku VAT za okres od 15 czerwca 1999 do 31 sierpnia 1999 r. Nadto, pismem z dnia 25 listopada 2004 r., organ poinformował stronę, iż wobec braku oświadczenia o wyborze zwolnienia przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu tj. przez dniem 15 czerwca 1999 r., stalą się ona podatnikiem podatku od towarów i usług obowiązanym do rozliczenia podatku, wzmiankując jednocześnie o zmianie stanu prawnego w tym zakresie od dnia 1 października 2002 r. z uwagi na nowelizację ustawy o VAT (art. 1 pkt 6 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 153 poz.1272) — co jest załatwieniem sprawy zgodnie z wyrokiem Sądu z dnia 21 stycznia 2004 r. sygn. akt I SA/Gd 1958/00.