I SAB/Gd 6/15

Dnia 3 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego postanawia 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz "A" sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania "A" sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej w skrócie zwana Spółką) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na Naczelnika Urzędu Skarbowego. W treści skargi Spółka domagała się zobowiązania Naczelnika Urzędu Skarbowego do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego celem zakończenia prowadzonego postępowania. W piśmie z dnia 1 lipca 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że zgodnie z art. 291 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, t.j.), kontrola podatkowa wobec Spółki została zakończona doręczeniem protokołu kontroli w dniu 30 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, tekst jedn.) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. W świetle powyższego, rozpatrywanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu wyda akt, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie określonego aktu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że do dnia wniesienia skargi do tutejszego Sądu, Naczelnik Urzędu Skarbowego nie zakończył postępowania kontrolnego prowadzonego wobec Spółki. Należy jednak wziąć pod uwagę, że w dacie wydania niniejszego postanowienia, organ nie pozostawał już w bezczynności, albowiem w dniu 30 czerwca 2015 r. stronie został doręczony protokół kontroli tj. akt, którego wydanie zgodnie z art. 291 § 4 Ordynacji podatkowej, kończy kontrolę podatkową. W związku z tym, zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA 2009/4/63), art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. - organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności. Natomiast w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2012 r. o sygn. akt I FSK 1803/11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że aby mogło dojść do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., konieczne jest stwierdzenie, że zanim organ wydał akt lub dokonał czynności, były podstawy do zastosowania art. 149 p.p.s.a., a więc uwzględnienia skargi na bezczynność. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania aktu przez organ, oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 30 maja 2012 r., VI SAB/Wa 255/11). Sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ nie pozostaje już w bezczynności. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Taki akt kończący postępowanie kontrole został wydany przez Naczelnik Urzędu Skarbowego W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na koszty te składają się uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 240 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 j.t.).