I SAB/Gd 6/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi G. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. postanawia: 1 . umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Naczelnika Urzędu Skarbowego w na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 grudnia 2014 r. u G.B. wszczęta została kontrola podatkowa w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem podatku od towarów i usług za grudzień 2012 roku. Kontrola została zakończona wydaniem protokołu kontroli z dnia 30 września 2016 r. Postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął wobec G.B. postępowanie podatkowe w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2012 roku. Pismem z dnia 5 grudnia 2017 r. G.B. złożył do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej "Ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie oraz dodatkowych terminach ustalonych przez organ na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał ponaglenie za nieuzasadnione. W dniu 22 lutego 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję, w której określił skarżącemu kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. Decyzja została uznana za doręczoną z dniem 9 marca 2018 r. G.B., pismem z dnia 22 lutego 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na Naczelnika Urzędu Skarbowego. W treści skargi strona domagała się zobowiązania organu pierwszej instancji do zakończenia postępowania podatkowego w określonym terminie, stwierdzenia, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., I OSK 1789/161). Stosownie do treści art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA 2009/4/63), art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności. Natomiast w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2012 r. o sygn. akt I FSK 1803/11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że aby mogło dojść do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., konieczne jest stwierdzenie, że zanim organ wydał akt lub dokonał czynności, były podstawy do zastosowania art. 149 p.p.s.a., a więc uwzględnienia skargi na bezczynność. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że przed dniem wniesienia skargi do tutejszego Sądu, nie zostało zakończone postępowanie podatkowe prowadzone wobec G.B. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Należy jednak wziąć pod uwagę, że w dacie wydania niniejszego postanowienia, organ podatkowy nie pozostawał już w bezczynności, albowiem w dniu 22 lutego 2018 r. wydał decyzję określająca podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2012 roku. W związku z tym, zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jako bezprzedmiotowego. Sąd nie miał bowiem możliwości zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. Sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ nie pozostaje już w bezczynności. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Taki akt kończący postępowanie podatkowe został wydany przez Naczelnik Urzędu Skarbowego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w punkcie pierwszym postanowienia orzekł o umorzeniu postępowania. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, iż organ uwzględnił skargę na bezczynność oznacza, że stronie skarżącej przysługuje - zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. - zwrot kosztów postępowania sądowego od organu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 września 2011 r., I OZ 669/11).