I SO/Gd 8/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. M. B. (dalej jako: "Skarżąca") pismem z dnia 13 kwietnia 2017 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS"), wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IS") z dnia 5 sierpnia 2016 r. Skarżąca nie uzasadniła przedmiotowego wniosku w żaden sposób ani nie załączyła do niego skargi na decyzję Dyrektora IS z dnia 5 sierpnia 2016 r. W odpowiedzi na wniosek Skarżącej Dyrektor IAS wniósł o jego odrzucenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2017 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania przez złożenie skargi na decyzję Dyrektora IS z dnia 5 sierpnia 2016 r. pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 31 maja 2017 r. (karta 7 akt sądowych). Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora IS z dnia 5 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższy termin jest terminem ustawowym, którego uchybienie skutkuje bezskutecznością czynności podjętej przez stronę, na podstawie art. 85 P.p.s.a. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie dalszego biegu jest uzależnione od złożenia przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnienia tego wniosku przez sąd. Wniosek o przywrócenie terminu musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, za pośrednictwem organu, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, np. złożyć skargę. Opisane warunki złożenia wniosku o przywrócenie terminu określone zostały w art. 87 § 1 - 4 P.p.s.a. Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie decyzja organu podatkowego została doręczona Skarżącej w sposób zastępczy, na podstawie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), ze skutkiem uznania doręczenia w dniu 24 sierpnia 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 23 września 2016 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi dopiero w dniu 13 kwietnia 2017 r. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w świetle powyżej określonych przesłanek normatywnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Sąd wskazuje, iż co prawda Skarżąca uzupełniła w terminie braki formalne przedmiotowego wniosku, poprzez złożenie skargi na decyzję Dyrektora IS z dnia 5 sierpnia 2016 r., niemniej jednak, w ocenie Sądu, Skarżąca nie spełniła pozostałych warunków pozwalających na jego uwzględnienie. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem wystąpienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 798/14, LEX nr 1640552). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, która wymaga, by w warunkach, z jakiegokolwiek powodu, niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1970 r., s. 136). W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289). Skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora IS z dnia 5 sierpnia 2016 r. Sąd nie dysponuje w związku z powyższym wiedzą na temat przyczyn uchybienia terminowi, ani czasu ich ustania. W złożonym wniosku nie wskazano żadnych okoliczności mogących stanowić podstawę do uznania, iż uchybienie przez Skarżącą terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Oceniając zatem wniosek pod kątem zachowania przesłanki przywrócenia terminu, o której mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., Sąd uznał, że Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.