II SA/Gd 12/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia z siedzibą w B. na uchwałę Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2012 r., Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów predestynowanych pod lokalizację elektrowni wiatrowych w obrębie geodezyjnym T. i T. w gminie T. postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz skarżącego Stowarzyszenia z siedzibą w B. kwotę 300 (trzysta) zł tytułem wpisu sądowego od skargi. A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną uchwałę Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2012r. Nr [[...]] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W toku postępowania sądowoadministracyjnego, w piśmie procesowym z dnia 22 maja 2013r., strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę w sprawie II SA/Gd 12/13, to jest skargę na wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie natomiast do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że cofniecie skargi jest dopuszczalne i skuteczne. Przede wszystkim brak jest podstaw do uznania, że zmierza ono do obejścia prawa. Nadto nie można twierdzić, że cofnięcie skargi przez skarżącego spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania w sprawie ze skargi na uchwałę jest równoznaczne z wiążącym stwierdzeniem sądu, że zaskarżony akt nie jest obarczony wadami uzasadniającymi konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Wskazuje się bowiem, że cofnięcie skargi obliguje sąd do zbadania czy zaskarżony akt nie jest dotknięty wadą nieważności, czyli obliguje do podjęcia wszystkich działań wyznaczonych zakresem kompetencji w fazie orzekania. W rezultacie zaakceptowanie cofnięcia skargi jest zdeterminowane uprzednią merytoryczną oceną zaskarżonego aktu i stwierdzeniem jego zgodności z prawem. W konsekwencji postanowienie o umorzeniu postępowania ze względu na dopuszczenie cofnięcia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu jednostki samorządu terytorialnego zrównuje się z oceną uzasadniającą wydanie wyroku oddalającego skargę (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 35/09, Centralna Baza orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uznanie przez sąd cofnięcia skargi za niedopuszczalne wymagałoby uprzedniego ustalenia, że zaskarżony akt obarczony jest wadami powodującymi jego nieważność. W przypadku skargi na akt prawa miejscowego kontrola zgodności z prawem tego aktu poprzedzona jest jednakże ustaleniem legitymacji do wniesienia skargi, a wiec wyjaśnieniem czy interes prawny skarżącego został naruszony przez zaskarżony akt, jak wymaga tego art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.). Co więcej, okoliczności te powinny zostać wykazane przez skarżącego. Skutkiem zaś niewykazania naruszenia interesu prawnego jest oddalenie skargi z uwagi na brak legitymacji. W takim zaś przypadku sąd nie może w ogóle dokonać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Dopiero wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego umożliwiłoby ocenę zgodności z prawem podjętej uchwały. Skarżący cofnął natomiast skargę na uchwałę przed wykazaniem naruszenia interesu prawnego. Na obecnym etapie postępowania nie można zatem uznać, że cofnięcie skargi przez skarżącego byłoby niedopuszczalne. W związku z tym brak jest podstaw do nieuwzględnienia oświadczenia skarżącego zgłoszonego o cofnięciu skargi. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że skargę na tę samą uchwałę w trybie nadzorczym na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wniósł Wojewoda (sygn. akt II SA/Gd 31/13), co umożliwi pełną kontrolę legalności uchwały Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2012r., Nr [[...]] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obrębie geodezyjnym T., bez konieczności wykazywania naruszenia interesu prawnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.