II SA/Gd 138/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Katarzyna Sałek-Gałązka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi S.D na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 26 września 2013 r. nr XLII/966/13 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu S.D od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytulem wpisu sądowego od skargi. W piśmie z 20 stycznia 2025 r. S.D., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w której zakwestionował uchwałę nr XLII/966/13 Rady Miasta Gdańska z dnia 26 września 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Brętowo rejon ulic Dolne Migowo i Rakoczego w mieście Gdańsku (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2013 r. poz. 3735). Do skargi dołączono kopię pisma z 8 marca 2024 r. stanowiącego wezwanie Rady Miasta Gdańska do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do nieruchomości skarżącego poprzez uchylenie § 3 ust. 1 w zw. Z § 7 ust. 7 pkt 5 uchwały w zakresie maksymalnej wysokości zabudowy określonej rzędną terenu 62 m n.p.m. W treści skargi pełnomocnik podał, że 8 marca 2024 r. skierował do Rady Miasta Gdańska wezwanie do uchylenia uchwały w części lub do jej zmiany. W piśmie z 12 kwietnia 2024 r. Przewodnicząca Rady wskazała, że wniosek zostanie rozpoznany do 30 czerwca 2024 r. Po wystosowaniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie Rada, ustosunkowując się do pism dotyczących zaskarżonej uchwały wskazała, że w sytuacji, gdy uchwała narusza interes prawny wnioskodawcy może on zaskarżyć ją do sądu administracyjnego. Rada Miasta Gdańska wniosła o odrzucenie skargi. Rada przyznała, że otrzymała wezwanie datowane na 8 marca 2024 r. do usunięcia naruszenia prawa wywołanym podjęciem zaskarżonej uchwały złożone przez pełnomocnika S.D. Organ podał, że nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie i nie było nią pismo podpisane przez Przewodniczącego Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji oraz Przewodniczącą Radę Miasta, informujące o terminie załatwienia sprawy. Wobec braku odpowiedzi organu termin na wniesienia skargi upływał 13 maja 2024 r. Skarżący tymczasem nadał skargę w placówce pocztowej 23 stycznia 2025 r., a więc po terminie określonym przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy obowiązujące do dnia 1 czerwca 2017 r. z uwagi na treść art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. poz. 935). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 52 § 4 p.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie: "W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania". W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała nr XLII/933/13, a więc akt prawa miejscowego. To oznacza, że nie ma i nie było żadnych środków zaskarżenia, które mogłyby służyć do usunięcia naruszeń prawa. W związku z tym ustawodawca przewidział quasi-środek zaskarżenia, tj. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skuteczne wniesienie skargi musiało zatem być poprzedzone zastosowaniem środka, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. Z kolei, jak stanowi art. 53 § 2 p.p.s.a.: "W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa". Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego, wezwał Radę do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z 8 marca 2024 r. (do skargi zostało dołączone potwierdzenie nadania przesyłki 8 marca 2024 r., k. 21 akt sądowych). Na to wezwanie Rada nie udzieliła odpowiedzi. Pismo Przewodniczącej Rady Miasta Gdańska informujące o terminie rozpoznania sprawy nie stanowiło odpowiedzi Rady Miasta. W takim stanie sprawy dzień wystosowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa i brak odpowiedzi na to wezwanie otworzył 60-dniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i upływał on z dniem 8 maja 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżącego w piśmie z 20 stycznia 2025 r. Organ nie zachował koperty, w której skarga została nadana, jednak w oparciu o posiadany numer przesyłki rejestrowanej ustalił, że skarga została nadana 23 stycznia 2025 r. Należy zatem stwierdzić, że skarga na uchwałę nr XLII/966/13 została wniesiona po upływie terminu wyznaczonym do jej wniesienia. Jak zasadnie przyjmuje się w orzecznictwie w przypadku zastosowania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., i nie udzielenia przez organ odpowiedzi na to wezwanie, skargę do sądu administracyjnego można wnieść - w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. - między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem, licząc od dnia wniesienia wezwania. Natomiast jeżeli odpowiedź zostanie udzielona - termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi (por. postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1830/15, wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). To samo dotyczy przypadków, kiedy przedmiotem zaskarżenia są akty prawa miejscowego, tak jak w niniejszej sprawie (zob. postanowienie NSA z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13). "Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a., co oznacza, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa." (tak: postanowienie NSA z 20 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 121/13). Mając powyższe na uwadze, Sąd ustalił, że zaistniała okoliczność uzasadniająca odrzucenie skargi – gdyż została ona wniesiona po upływie terminu. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę (pkt 1 postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił w punkcie 2 postanowienia, w oparciu o przepis 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.