II SA/Gd 149/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody z dnia 6 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 maja 2013 r. nr [...]. S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 6 lutego 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 grudnia 2014 r. nr [...]o odmowie wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na terenie działki nr [...], obręb nr [...] przy ul. R. w G. W skardze skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 maja 2013 r. nr [...], mocą której zatwierdzono projekt budowlany i udzielono A. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na terenie działki nr [...], obręb [...] przy ul. R. w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 maja 2013 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na gruncie powołanego art. 61 § 3 możliwe jest zatem wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy". Sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy on sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Zaś z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu, stanu faktycznego i podstawy prawnej (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II GZ 246/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl; uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 7). W ocenie Sądu skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji, która nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy. Skarżący domaga się bowiem wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 maja 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę a niniejsze postępowanie zostało zaininicjowane skargą na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 grudnia 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego zakończonego właśnie decyzję Prezydenta Miasta z dnia 24 maja 2013 r. Podzielić bowiem należy w tej kwestii stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego zakończonego decyzją objętą wnioskiem o ochronę tymczasową, to między tymi sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Postępowanie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania wznowieniowego jest odrębną sprawą od postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. I nie ma przy tym znaczenia, że skarżący domaga się wznowienia postępowania zakończonego przedmiotową decyzją merytoryczną (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1251/14, https://orzeczenia.nsa/gov.pl). Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.