II SA/Gd 16/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. o wymierzenie Burmistrzowi Miasta grzywny z powodu niewykonania wyroku sądu w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej A. G. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpis sądowy w kwocie 200 zł (dwieście złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Gd 11/11, zobowiązał Burmistrza do rozpatrzenia złożonego przez A. G. wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczącego nieruchomości położonej przy ul. [...] w R., stanowiącej działkę Nr [...], obręb [...] - w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia organowi akt administracyjnych z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności. A. G. pismem z dnia 23 listopada 2011 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, o wymierzenie Burmistrzowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydanego sygn. akt II SAB/Gd 11/11 oraz o stwierdzenie, że A. G. przysługuje prawo własności do udziału w wysokości 22/1000 do działki nr [...] w R. przy ul. [...]. Wyjaśniono w uzasadnieniu, że termin na wykonanie tego wyroku rozpoczął swój bieg w maju 2011 r., gdyż jego odpis skarżąca otrzymała przy piśmie z dnia 18 maja 2011 r. Z tej przyczyny pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. skarżąca wezwała Burmistrza do wykonania tego wyroku. W odpowiedzi na wezwanie Burmistrz, pismem z dnia 21 lipca 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia 29 lipca 2011 r., zawiadomił skarżącą, że wszczął postępowanie, a także poinformował, że dla załatwienia sprawy konieczne jest sporządzenie opinii przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego, która jest niezbędna do określenia wysokości opłaty za przekształcenie. Następnie, pismem z dnia 15 września 2011 r., Burmistrz poinformował skarżącą o wysokości opłaty za przekształcenie oraz o tym, że po zaakceptowaniu wysokości tej opłaty zostanie wydana decyzja. Z treści pisma wynikało również m.in. to, że istnieje uchwała Rady Miasta zezwalająca na przekształcenie prawa użytkowania wieczystego działki przy ul. [...] w prawo własności. Skarżąca złożyła Burmistrzowi bezwarunkowe oświadczenie na piśmie o zaakceptowaniu wysokości opłaty za przekształcenie, ale do dnia dzisiejszego nie otrzymała decyzji. Natomiast otrzymała postanowienie Burmistrza z dnia 7 października 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania na czas konieczny do notarialnego sprostowania jednego z udziałów w przedmiotowej nieruchomości oraz podjęcia przez Radę Miasta uchwały o zmianie uchwały z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłat za przekształcenie. Zdaniem skarżącej Burmistrz miał już w lipcu 2011 r. świadomość, że błędnie ustalono wysokości wszystkich udziałów w nieruchomości przy ul. [...], a skoro w tej sprawie nie zrobił nic do 15 września 2011 r., tj. do czasu wystąpienia z ofertą w spawie wysokości opłaty za przekształcenie, to i obecnie nie powinien tego problemu poruszać. Odnośnie zaś powołanego w postanowieniu z dnia 7 października 2011 r. problemu sprostowania jednego z udziałów, zdaniem skarżącej nie ma on żadnego związku ze sprawą skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że jego zdaniem jest bezzasadna i opisał kolejność czynności podejmowanych w sprawie wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Organ wyjaśnił również, że niezwłocznie powiadomi obecnie wszystkie strony postępowania o tym, że nastąpi podjęcie zawieszonego postępowania oraz o tym, że zostały zebrane dowody i materiały niezbędne do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, oraz że istnieje możliwość zapoznania się z nimi. W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumenty przedstawione w sprawie, zaś w piśmie z dnia 19 stycznia 2012 r. pełnomocnik poinformował, że pismem z dnia 9 stycznia 2011 r. Burmistrz zawiadomił go o podjęciu zawieszonego postępowania w niniejszej sprawie i jednocześnie stwierdził, że postępowanie to zostanie ponownie zawieszone, jeżeli skarga nie zostanie wycofana. Pismem z dnia 2 lutego 2012 r. prokurator Prokuratury Okręgowej w G. zgłosił swój udział w niniejszym postępowaniu i wniósł o odrzucenie skargi A. G. z uwagi na niezachowanie warunku formalnego do wniesienia przedmiotowej skargi określonego w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) – w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści powołanego przepisu wynika, że jedynym warunkiem skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 283/08, dostępny na stronie internetowej www.cbois.nsa.gov.p; R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2011, str. 549). Warunek ten będzie spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Natomiast procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, Wydanie 3, str. 387). Dopiero bowiem od daty doręczenia organowi prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez ten organ, stosownie do treści art. 286 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, zaś termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi (zob. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 481; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1485/10, Baza orzeczeń Lex nr 741550). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, iż skarżąca nie wypełniła przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku, gdyż nie wezwała skutecznie Burmistrz do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 kwietnia 2011 r. Z akt sprawy wynika bowiem, iż skarżąca skierowała do organu wezwanie do wykonania wyroku w dniu 11 lipca 2011 r. (data wpływu do organu), zaś akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały zwrócone organowi dopiero w dniu 14 lipca 2011 r. (data wpływu do organu). Powyższe oznacza, że skarżąca wezwała właściwy organ do wykonania wyroku Sądu jeszcze przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, jak w okolicznościach niniejszej sprawy - nie skierowała skutecznie do właściwego organu pisemnego wezwania do wykonania wyroku, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1przywołanej wyżej ustawy skargę odrzucił, postanawiając jednocześnie o zwrocie skarżącej uiszczonego w sprawie wpisu od skargi.