II SA/Gd 175/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na uchwałę Rady Gminy z dnia 3 października 2016r., Nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu działek [...], [...] i [...] w obrębie geodezyjnym Ł. G., gmina Ł. postanawia odrzucić skargę. T.K. w imieniu własnym oraz A.A.-Z.Z. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 3 października 2016 r., nr XXVIII/66/2016 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sprawa ze skargi na tę uchwałę została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gd 175/17, po rozdzieleniu skargi wniesionej w tym samym dniu na uchwałę Rady Gminy nr XXVIII/65/2016 z dnia 3 października 2017 r. w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i odrębnego jej zarejestrowania pod sygn. akt II SA/Gd 174/17. Postanowieniem z dnia 4 maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargi A.A.-Z.Z. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. W konsekwencji do rozpoznania pozostała skarga działającego w tej sprawie we własnym imieniu skarżącego T. K. Ze zgromadzonych akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia 7 grudnia 2016r. skarżący wystąpili do Urzędu Gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanym zaskarżoną uchwałą. Pismem z dnia 16 stycznia 2017r. Wójt Gminy ustosunkował się do powyższego wezwania. Z akt sprawy wynika, że skargę złożono osobiście w siedzibie organu w dniu 22 lutego 2017r. (prezentata na oryginale skargi k. 3 akt). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia, albowiem upływał on w dniu 6 lutego 2017r. W piśmie procesowym z dnia 19 kwietnia 2017r. skarżący zaprzeczyli uchybieniu terminu do wniesienia skargi powołując się na to, że Rada Gminy dopiero z dniem 16 stycznia 2017r. z odpowiedzi Wójta Gminy dowiedziała się o wezwaniu przez skarżących do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą o zmianie studium. Według skarżących od tego dopiero dnia rozpoczął bieg terminu do wniesienia skargi, który upływał w dniu 17 marca 2017r., a zatem skarga wniesiona została w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W świetle uregulowań art. 52 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na inne akty lub czynności niż te, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, czyli m.in. na akty prawa miejscowego jednostek samorządu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.) skargę należy wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie ze względu na przedmiot zaskarżenia objęty dyspozycją art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę należało wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wyjaśnić należy bowiem, że co prawda skarżący w sposób nieprecyzyjny skierowali wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do Urzędu Gminy, zamiast wyraźnie do organu właściwego, którym w tej sprawie jest Rada Gminy, ale to nie zwalniało organu właściwego od udzielania prawidłowej odpowiedzi na wezwanie. Tymczasem odpowiedzi na powyższe wezwanie udzielił Wójt Gminy, w którego imieniu działał kierownik Referatu Infrastruktury i Rozwoju Urzędu Gminy. O ile zatem wezwanie należało uznać za skuteczne, o tyle odpowiedzi na to wezwanie udzielonej przez niewłaściwy organ za właściwej uznać nie można było. Rada Gminy w ogóle nie ustosunkowała się do przesłanego jej do informacji pisma Wójta Gminy z dnia 16 stycznia 2017r., z którego wynikało, że skarżący wezwali o usunięcie naruszenia prawa w związku z uchwałą o zmianie studium. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego - postanowienia, na które służy zażalenie. W rozpoznawanej sprawie jednakże wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione do Urzędu Gminy, który zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) jest jednostką organizacyjną gminy, przy pomocy której Wójt Gminy wykonuje swoje ustawowe zadania. Uznać należy zatem, że do przekazywania pisma między jednostkami organizacyjnymi i organami tej samej gminy art. 65 § 1 k.p.a. nie znajduje zastosowania. Przemawia za tym także treść art. 101 § 3 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia przepisy k.p.a. stosuje się tylko w zakresie regulacji terminów do załatwiania spraw (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2012 r., II GZ 66/12, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji uznać należało, że organ w ogóle nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a fakt wniesienia tego wezwania do organu niewłaściwego nie ma wpływu na zmianę tej oceny, w tym nie uzasadniałby wydłużenia terminu do złożenia skargi. Wobec tego termin do wniesienia skargi wynosił 60 dni i rozpoczynał swój bieg od dnia wniesienia wezwania, tj. od dnia 7 grudnia 2016r. Termin ten upływał w dniu 6 lutego 2017r. Rozważając ujawnione okoliczności faktyczne sprawy w świetle przytoczonych wyżej regulacji sąd stwierdził, że termin do wniesienia skargi przez skarżącego nie został w niniejszej sprawie zachowany, albowiem skarga została wniesiona w dniu 22 lutego 2017r. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a., co uprawniało sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.