II SA/Gd 276/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Województwa na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...] oraz z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...], z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...] i z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 marca 2011 r., nr [...], z dnia 4 sierpnia 2011 r., nr [...], z dnia 1 lutego 2012 r., nr [...], z dnia 10 lipca 2009 r., nr [...], z dnia 15 września 2008 r., nr [...], z dnia 9 września 2010 r., nr [...], z dnia 30 lipca 2008 r., nr [...], z dnia 20 września 2007 r., nr [...], z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr [...] oraz z dnia 17 maja 2006 r., nr [...]. Województwo wniosło skargi na opisane w komparycji niniejszego postanowienia decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. W skargach zawarto jednobrzmiące wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, jak również wszystkich decyzji wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, w tym decyzji podziałowych. Wnioskujący wskazał, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo dotknięcia decyzji podziałowych co najmniej jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Wykonanie zaskarżonych decyzji, a w konsekwencji wykonanie decyzji podziałowych w części rozstrzygającej o przeznaczeniu spornej nieruchomości pod drogę publiczną o konkretnej – wojewódzkiej kategorii, finalnie doprowadzi do konieczności wypłaty odszkodowania przez Województwo, to jest podmiot, który nie powinien być obarczony takim obowiązkiem. W związku z powyższym, zdaniem wnioskodawcy, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 51/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. We wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Za niewystarczające należy uznać jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, użyte w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 2165/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Wnioski skarżącego Województwa o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, jak również poprzedzających je decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz Prezydenta Miasta nie zasługują na uwzględnienie, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji objętych wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśnić należy, że co do zasady, wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji nie wywołuje skutku w postaci uchylenia się od skutków jakie wywołuje decyzja kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym. W takiej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja i poprzedzającą ją decyzja powodują negatywne skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodać należy, że zarówno w doktrynie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, s. 122; T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, Zakamycze, Kraków 2006, s. 160), jak i w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 3/11, LEX nr 953121) jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem skarg w rozpoznawanej sprawie i zarazem przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania są, jak już wyżej wskazano decyzje o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości. W ocenie Sądu, zaskarżone i poprzedzające je rozstrzygnięcia, nie posiadają cech wykonalności. Nie rodzą bowiem dla strony skarżącej żadnych praw ani obowiązków określonych prawem materialnym, nie może zatem skutkować powstaniem okoliczności określonych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zawarte natomiast w skardze żądanie wstrzymania wykonania decyzji podziałowych wydanych przez Prezydenta Miasta, a opisanych szczegółowo w sentencji niniejszego postanowienia, nie zostało poparte wystarczającymi argumentami nawiązującymi do przesłanek wstrzymania wykonania aktu przewidzianych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym celu niezbędnym było wykazanie, jakiego rozmiaru szkoda grozi Województwu w związku z ewentualną koniecznością wypłaty odszkodowania na skutek wykonania decyzji podziałowych wydanych przez Prezydenta Miasta. Tego rodzaju argumentacji zabrakło w rozpoznawanym wniosku. Skarżący nie wykazał by aktualnie toczyły się jakiekolwiek postępowania w sprawie o zapłatę odszkodowań z tytułu przejścia prawa własności nieruchomości na rzecz Województwa. Dodatkowo wskazać należy, że ewentualna konieczność wypłaty odszkodowania nie może być oceniona jako trudne do odwrócenia skutki ww. decyzji, skoro odszkodowanie jest świadczeniem pieniężnym, które z natury rzeczy ma charakter odwracalny. Argument wnioskodawcy odnoszący się do wadliwości decyzji podziałowych, tj. decyzji Prezydenta Miasta opisanych szczegółowo w sentencji niniejszego postanowienia, skutkującej koniecznością stwierdzenia ich nieważności, nie uzasadniał wstrzymania ich wykonania. Ewentualna niezgodność z prawem nie stanowi bowiem przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jak również aktu pozostającego w granicach danej sprawy, a ocena w tym zakresie będzie dokonana przez sąd administracyjny dopiero w momencie merytorycznego rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji oraz – szczegółowo opisanych w sentencji postanowienia - poprzedzających je decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak również decyzji Prezydenta Miasta.