II SA/Gd 312/14

Dnia 26 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia odmówić skarżącej M. W. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2014 r. nr [...]. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 maja 2014 r. skarżąca wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skarżąca otrzymała w dniu 6 czerwca 2014 r. a zatem termin do przedłożenia trzech odpisów skargi upływał dla skarżącej w dniu 13 czerwca 2014 r. W piśmie z dnia 13 czerwca 2014 r. skarżąca poinformowała, że: "3 egz. skargi złożyła w organie II instancji (SKO) dnia 29 kwietnia 2014 r. jednak najwyraźniej nie zostały one przekazane do WSA w ilości 3 sztuk. 3 egz. skargi z dnia 14 kwietnia 2014 r. (własnoręcznie podpisane ) zostały wniesione do WSA w Gdańsku ponownie w dniu 13 czerwca 2014 r. za pośrednictwem organu skarżonego wraz z wnioskiem z dnia 12 czerwca 2014 r. o przekazanie 3 egz. skargi". Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego) Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało do Sądu 3 egzemplarze skargi M. W. z dnia 14 kwietnia 2014 r. wskazując, że brakujące 3 egzemplarze skargi M. W. złożyła osobiście w Kolegium w dniu 13 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 312/14, odrzucił skargę M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt [...] z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącą we wskazanym terminie braków formalnych skargi. Sąd wskazał, że dopiero w momencie przekazania 3 egzemplarzy skargi przez Kolegium do Sądu skarżąca uzupełniła braki formalne skargi. Skierowanie bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego korespondencji prowadzonej pomiędzy stroną a sądem nie bezpośrednio do sądu a za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, powoduje, że organ ten musi przekazać ją do Sądu w celu nadania jej biegu a o zachowaniu terminu decyduje data nadania korespondencji przez organ do sądu. W dniu 7 kwietnia 2015 r. skarżąca złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci złożenia jej brakujących odpisów. Z kolei, w piśmie z dnia 7 maja 2015 r., stanowiącym uzupełnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu, skarżąca wskazała przede wszystkim, że skarga w wymaganej liczbie egzemplarzy została wniesiona w terminie do organu skarżonego a ponadto Sąd powinien wziąć pod uwagę ciężkie położenie materialne skarżącej. W tej sytuacji, gdy skarżąca nie miała we wskazanym przez Sąd terminie jakiejkolwiek możliwości pozyskania pożyczki na korespondencje z Sądem podjęła jedyną w tym okresie dostępną jej drogę tj. wyczerpała zaproponowaną jej pomoc przez osoby trzecie poprzez zawiezienie do S. i osobiste złożenie brakujących odpisów skargi w siedzibie organu skarżonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek M. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. przedłożenia 3 odpisów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 tej ustawy warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 329). Przywrócenie terminu nie jest natomiast dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dlatego też ogólnie zły stan zdrowia, czy jedynie złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (zob.: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 333-334; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, LEX nr 344095). Sąd badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien jednak dokonać oceny z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 745/98, LEX nr 42023). W ocenie Sądu, skarżąca M. W. nie wykazała, aby uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi bez swojej winy. Przede wszystkim wskazać należy, że Sąd prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej trzech odpisów. Czynności Sądu podejmowane były zgodnie z prawem a z uwagi na ich precyzyjne i właściwe formułowanie nie mogły wprowadzać w błąd co do ich treści. W niniejszej sprawie oprócz skarżącej jest jeszcze 5 stron postępowania a skarżąca do wniesionej skargi załączyła tylko dwa jej odpisy. Zgodnie zaś z treścią art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie więc do treści art. 47 § 1 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Twierdzenia zaś skarżącej o braku środków na pokrycie kosztów nadania do Sądu przesyłki zawierającej 3 odpisy skargi są nie do przyjęcia. Koszty nadania listu poleconego są bowiem nieznaczne, a skarżąca nie jest osobą pozbawioną jakiegokolwiek majątku. Przysługuje jej prawo własności nieruchomości rolnej o powierzchni 7,51 ha (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 111/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca ponosi winę w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi albowiem brakujące 3 odpisy skargi złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym a nie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku, który to wystosował wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na tę okoliczność zwrócił już uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu wydanym w niniejszej sprawie w dniu 9 marca 2015 r. Niewątpliwie zaś, to w interesie strony było uważne odczytanie informacji zawartych w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, celem prawidłowego jego wykonania. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa nie uzasadniają z kolei przywrócenia terminu. Sąd nie deprecjonuje w tym miejscu pomocy osób trzecich, choć na marginesie wskazać należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). Za działania i zaniechania tych osób w zakresie powierzonych im czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I FZ 445/10, LEX nr 741029). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.