II SA/Gd 40/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. – G., J. G., M. T. R. i J. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 26 czerwca 2012 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 40/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r., wydanym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), umorzył postępowanie w sprawie ze skargi B. Z. – G., J. G., M. T. R. i J. S. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia 26 czerwca 2012 r., nr [...]. Odpis tego postanowienia pełnomocnik skarżących otrzymał w dniu 20 marca 2017 r. i pismem z dnia 27 marca 2017 r. zwrócił się do Sądu o uzupełnienie wydanego w sprawie postanowienia o rozstrzygnięcie obejmujące nałożenie na Radę Gminy B. obowiązku zwrotu na rzecz skarżących kosztów postępowania w trybie art. 208 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z niesumiennym postepowaniem tego organu wyrażającym się na narażeniu skarżących na konieczność złożenia skargi w przedmiotowej sprawie. Rozpoznając złożony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zawyżył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku się nie doręcza stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie skarżący żądają uzupełnienia postanowienia z dnia 22 lutego 2017 r. o rozstrzygnięcie obejmujące nałożenie na Radę Gminy B. obowiązku zwrotu na rzecz skarżących kosztów postępowania w trybie art. 208 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć więc należy, że zasady ponoszenia kosztów postępowania uregulowane zostały w art. 199 i nast. ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z wyżej wskazanym przepisem strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przy czym art. 200 tej ustawy stanowi, że zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Dodatkowo w myśl art. 201 zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zatem jedynie w wyżej wskazanych sytuacjach Sąd orzeka o obowiązku zwrotu kosztów postępowania. Wyżej powołane normy ustalają zasadę, zgodnie z którą w postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się przed sądem I instancji istnieje ograniczona odpowiedzialność w zakresie kosztów sądowych za wynik postępowania. Zwrot kosztów może bowiem nastąpić, jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów jedynie na rzecz strony skarżącej i to tylko wówczas, gdy skarga została uwzględniona lub postępowanie zostało umorzone z przyczyny o której mowa w art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy żadna z tych sytuacji nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Wskazany przez pełnomocnika skarżących przepis art. 208 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upoważnia Sąd do nałożenia na stronę obowiązku zwrotu kosztów - w całości lub w części, wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Zauważyć przy tym należy, że niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie (...) dotyczy zachowania strony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś przed tym postępowaniem (zob.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 760/08, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 262/10, LEX nr 663277). Sąd w niniejszej sprawie nie stwierdził zaś, aby organ wywołał takie koszty swoim niesumiennym lub niewłaściwym zachowaniem w trakcie postępowania przed sądem, które uzasadniałoby zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.