II SA/Gd 471/17

WyrokWSA w Gdańsku2018-01-24

Skład orzekający: Katarzyna Krzysztofowicz, Mariola Jaroszewska, Magdalena Dobek-Rak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo stwierdził wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdy dla terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo stwierdził wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ dla terenu, na którym miała być realizowana inwestycja, uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia (dotyczące linii zabudowy i powierzchni zabudowy) są inne niż w wydanej wcześniej decyzji o warunkach zabudowy. W sytuacji uchwalenia planu miejscowego, jego ustalenia mają prymat nad ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a sama decyzja o warunkach zabudowy nie może być podstawą do realizacji inwestycji sprzecznej z planem.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się uchylenia decyzji o wygaśnięciu decyzji o warunkach zabudowy z 2008 r. dla budowy garażu. Prezydent Miasta wydał decyzję o wygaśnięciu, ponieważ dla terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia były inne niż w decyzji o warunkach zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucali naruszenie prawa, w tym błędne oznaczenie decyzji, której wygaśnięcie stwierdzono, oraz sprzeczność ustaleń decyzji z planem miejscowym.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi D. B., B. B. i L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy oddala skargę. Będąca przedmiotem niniejszej sprawy skarga D. B., B. B. i L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2017 r. nr [..] wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Pismem z 22 czerwca 2015 r., sprostowanym pismem z 29 czerwca 2015 r., Prezydent Miasta zawiadomił L. B., D. i B. B. oraz pozostałe strony postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy z dnia 12 listopada 2008 r., nr [..]. W odpowiedzi, w piśmie z 3 lipca 2015 r., D.i B. B. wskazali, że na podstawie przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy Prezydent Miasta - decyzją z dnia 12 kwietnia 2011 r., nr [..], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji: budowa garażu wolnostojącego przy ul. P. na działkach nr [..], [..]. Pismem z 7 lipca 2015 r. organ zwrócił się do Biura Planowania Przestrzennego Miasta o zaopiniowanie czy decyzja z dnia 12 listopada 2008 r., nr [..] jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy [..] uchwalonego uchwałą Rady Miasta nr XV/284/11 z dnia 21 grudnia 2011 r. (Dz. Urz. Woj. z dnia 25 stycznia 2012 r., poz. 331). D. i B. B. oraz L. B. w piśmie z 9 lipca 2015 r. wnieśli sprzeciw przeciwko wygaśnięciu przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy podnosząc, że decyzja ta jest zgodna z aktualnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazali, z zapisów planu dla karty terenu 027-028 nie wynika, że inwestycja nie może powstać a wręcz przeciwnie. W szczegółach zagospodarowania terenu pkt 7a i pkt 8 ust. 1 pkt 1 mówią bowiem o konieczności zabezpieczenia stabilności skarp, co już zostało wykonane w projekcie budowlanym garażu. W piśmie z 22 lipca 2015 r. Biuro Planowania Przestrzennego Miasta wskazało, że w przedmiotowym planie działka nr [..] położona jest na terenie 028 MN3 przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, jednak poza obszarem objętym nieprzekraczalnymi liniami zabudowy na tym terenie. W związku z powyższym, jak wskazało, zasadnym jest przeprowadzenie postępowania w myśl art. 65 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w sprawie wygaśnięcia przedmiotowej decyzji ustalającej warunki zabudowy, gdyż ustalenia planu miejscowego są inne niż w tej decyzji. Dalej Biuro wskazało, że na przedmiotowej działce oraz częściowo na działce nr [..] na obszarze poza nieprzekraczalnymi liniami zabudowy znajduje się obiekt - garaż wraz z murem oporowym. Plan miejscowy dopuszcza adaptację istniejącej zabudowy, mimo że przekracza dopuszczone w planie parametry i wskaźniki, pod warunkiem, że została wniesiona zgodnie z wymaganymi pozwoleniami i uzgodnieniami. Wyjaśniło nadto, że przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy nie została przekazana Biuru jako materiał wyjściowy w trakcie sporządzania projektu planu miejscowego. W rezultacie, Prezydent Miasta - decyzją z dnia 23 września 2015 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.) i art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), orzekł o wygaśnięciu decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r., nr [..]. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Prezydent wskazał, że decyzją z 12 listopada 2008 r. ustalił warunki zabudowy działki nr [..] obręb G. przy ul. P. w G. dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażu (dobudowa do istniejącego zespołu garaży), jako uzupełnienie istniejącej funkcji mieszkaniowej. Teren objęty tą decyzją znajduje się obecnie na obszarze, na którym obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy [..], uchwalonego uchwałą Rady Miasta z dnia 21 grudnia 2011 r., nr XV/284/11 (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego z dnia 25 stycznia 2012 r., poz. 331). Zgodnie z treścią art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla terenu uchwalono plan miejscowy a jego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Prezydent ocenił, że przyjęte w ostatecznej decyzji z dnia 12 listopada 2008 r. ustalenia są inne niż w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W decyzji tej ustalono bowiem: linię zabudowy obowiązującą, jak na załączniku graficznym do decyzji; wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy – do 0,59; szerokość elewacji frontowej – 45 m, liczoną dla całego zespołu garaży przy ul. P. 12, ze wskazaniem, że rozbudowa o projektowany garaż mieści się w 20% tolerancji; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej mierzoną od gzymsu lub attyki – do 2,8 m (w nawiązaniu do wysokości górnej krawędzi elewacji istniejącego zespołu garaży przy ul. P.); geometrię dachu – dach płaski. W planie miejscowym zaś dla terenu o symbolu 028 MN3 ustalono: nieprzekraczalną linię zabudowy zgodnie z rysunkiem planu; powierzchnie zabudowy dla zabudowy bliźniaczej lub skrajnego segmentu w zabudowie szeregowej (gdy jedna ściana przylega do budynku na sąsiedniej działce lub do granicy działki sąsiedniej) – do 0,40 powierzchni działki budowlanej; dla zabudowy szeregowej (gdy dwie ściany przylegają do budynków na działkach sąsiednich do granic działek) – do 0,60 powierzchni działki budowlanej; wysokość zabudowy – do 12 m, do 2 kondygnacji nadziemnych + kondygnacja w poddaszu; geometria dachu – dach stromy o kącie nachylenia połaci 35 – 40, dopuszcza się dachy płaskie budynków parterowych oraz parterowych części budynków. Prezydent wyjaśnił jednocześnie, że nie dysponuje dokumentem świadczącym o tym, że Biuro Planowania Przestrzennego UM wystąpiło o przekazanie kopii decyzji o warunkach zabudowy w związku ze sporządzonym planem a tym samym o potwierdzeniu przesłanych do Biura decyzji, co nie jest jednak - w opinii Prezydenta, kluczowe dla sprawy, gdyż zarówno instytucje, w tym Biuro Planowania Przestrzennego, jak i osoby prywatne mogą zapoznać się z ogólnodostępnym rejestrem wydanych decyzji o warunkach zabudowy na stronie internetowej Urzędu Miasta. Od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r. skarżący wnieśli odwołanie, domagając się jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania. W odwołaniu podnieśli, że decyzja ta dotyczy inwestycji, na którą została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, wybudowany jest garaż i od ponad 3 lat stoi w nim samochód a skarżący płacą należy podatek. Podkreślili także, że decyzja "wygaszająca" została wydana na zły numer decyzji . Postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. Prezydent Miasta dokonał sprostowania decyzji własnej z dnia 23 września 2015 r. w ten sposób, że: na stronie pierwszej w wierszach trzynastym, dwudziestym szóstym i trzydziestym czwartym a także na stronie drugiej w wierszu dwudziestym pierwszym i na stronie trzeciej w wierszu szóstym zamiast "nr [..]" wpisał "nr [..]"; na stronie drugiej w wierszu dwudziestym ósmym zamiast "[..]" wpisał "[..]" a na stronie trzeciej w wierszu pierwszym zamiast "[..]" wpisał "[..]". Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 29 maja 2017 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) w zw. z art. 65 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r. Na wstępie Kolegium wskazało, że wpisanie błędnego oznaczenia decyzji, której wygaśnięcie stwierdzał organ I instancji, miało charakter oczywistej omyłki, co wynika zarówno z przytoczenia przez Prezydenta Miasta prawidłowej daty decyzji będącej przedmiotem oceny w postępowaniu o stwierdzenie wygaśnięcia, jak i wskazania prawidłowo przedmiotu rozstrzygnięcia – decyzji ustalającej warunki zabudowy działki nr [..] obręb G. przy ul., P. w G., dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku garażu (dobudowie do istniejącego zespołu garaży), jako uzupełninie istniejącej funkcji mieszkaniowej. O oczywistości omyłki świadczy także treść uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta z 23 września 2015 r., albowiem przytoczono w nim wszelkie okoliczności faktyczne, które są okolicznościami faktycznymi sprawy, w której wydana została decyzja Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r., nr [..], ustalająca warunki zabudowy dla wspomnianego przedsięwzięcia. W związku z powyższym, jak wskazało Kolegium, uchybienia w tym zakresie nie mogą mieć wpływu na ocenę decyzji Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r. Następnie Kolegium wskazało, że działka nr [..], położona przy ul. P. w G., została objęta uchwałą Rady Miasta nr XV/284/11 z dnia 21 grudnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy [..]. Zgodnie z § 2.1. pkt 1 tego planu na terenach zabudowy mieszkaniowej: a) dopuszcza się wydzielenie w budynkach nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku dla usług stanowiących uzupełnienie funkcji mieszkaniowej i niezakłócającej jej; c) MN3 – Zabudowa jednorodzinna – dopuszcza się wszelkie formy zabudowy jednorodzinnej – budynki wolnostojące albo w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej; dopuszczenie wydzielenia lokali jak dla terenów MN1. Zgodnie z § 5 dla karty terenów o numerach 027-028 do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr 0304 ustalono dla przeznaczenia terenu MN3 – zabudowa jednorodzinna: a) funkcja adaptowana – istniejąca zabudowa wielorodzinna na terenie 028 MN3; b) funkcja wyłączona – zabudowa wolnostojąca i grupowa. Zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono, wskazując następujące dopuszczalne gabaryty budynków: wysokość zabudowy do 12 m, do 2 kondygnacji nadziemnych + kondygnacja w poddaszu; rodzaj dachu – stromy o kącie nachylenia połaci 35 – 450 dopuszcza się dachy płaskie budynków parterowych oraz parterowych części budynków; linię zabudowy jako nieprzekraczalną zgodnie z rysunkiem planu; powierzchnię zabudowy – dla zabudowy bliźniaczej lub skrajnego segmentu w zabudowie szeregowej (gdy jedna ściana przylega do budynku na sąsiedniej działce lub do granicy działki sąsiedniej) - do 0,40 powierzchni działki budowlanej a dla zabudowy szeregowej (gdy dwie ściany przylegają do budynków na działach sąsiednich lub do granic działek) - do 0,60 powierzchni działki budowlanej. Zasady obsługi infrastrukturą ustalono, wskazując: wymagania parkingowe wg § 10 ust. 1 pkt 4. W § 10.1. planu ustalono zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji wskazując: wskaźniki parkingowe do obliczania wymaganej liczny miejsc postojowych: a) budynki mieszkalne jednorodzinne min. 1,5 miejsca postojowego na 1 mieszkanie, lecz nie mniej niż 2 miejsca na 1 dom jednorodzinny. Dalej Kolegium wskazało, że w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r. nr [..] ustalono m.in. linię zabudowy obowiązującą, jak na załączniku graficznym do decyzji; wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki – do 0,59; szerokość elewacji frontowej – 45 m - liczoną dla całego zespołu garaży przy ul. P., ze wskazaniem, że rozbudowa o projektowany garaż mieści się w 20% tolerancji; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej mierzoną od gzymsu lub attyki – do 2,8 m (w nawiązaniu do wysokości górnej krawędzi elewacji istniejącego zespołu garaży przy ul. P.); geometrię dachu – dach płaski. Mając powyższe na uwadze Kolegium oceniło, że ustalenia decyzji Prezydenta Miasta z 12 listopada 2008 r. nr [..] są inne niż ustalenia obowiązującego planu miejscowego. Wynika to z faktu, że w planie miejscowym linia zabudowy dla nowej zabudowy i powierzchnia zabudowy dla nowej zabudowy jest inna niż w wydanej decyzji. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że powołana przez skarżących decyzja o pozwoleniu na budowę z 12 kwietnia 2011 r., nr [..], dotyczy innego przedsięwzięcia a mianowicie budowy garażu wolnostojącego na działkach nr [..] i [..] położonych w G. przy ul. P. We wniesionej do Sądu skardze skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r., podnosząc, że wydane one zostały z naruszeniem zasad dobrego współżycia społecznego i pomimo braku dogłębnej analizy i właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co miało wpływ na wynik sprawy. Ponadto skarżący zarzucili, że decyzja Kolegium wydana została z naruszeniem prawa polegającym na tym, że w sentencji wydanej decyzji przywołana została decyzja Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r. nr [..] o wygaszeniu decyzji o warunkach zabudowy z błędnym numerem decyzji, który to numer nie stanowił oczywistej omyłki pisarskiej. Skarżący wnieśli o uznanie, że w powyższej sprawie zostało naruszone prawo, co miało wpływ na jej wynik, polegające na tym, że Prezydent Miasta w opracowanym planie miejscowym nie zaznaczył w sposób jednoznaczny posiadającej ostatecznej decyzji z dnia 12 listopada 2008 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji na działce nr [..] dla L. B., mimo zgłoszenia tego faktu osobom sporządzającym plan. Skarżący wnieśli również o uznanie, że ostateczna decyzja o warunkach zabudowy dla garażu na działce nr [..] nie pozostaje w sprzeczności z uchwalonym planem miejscowym. Pokreślili, że powierzchnia zabudowy dla garażu według projektu budowlanego stanowić ma 0,359 udziału w całkowitej powierzchni działki a tym samym mieści się z warunkiem określonym w planie miejscowym. Ponadto, w planie nie ustalono żadnej linii zabudowy dla zespołu garażowego usytuowanego na działce nr [..] i graniczącego z działką [..]. Linii zabudowy nie ma też dla żadnych innych zespołów garażowych w okolicy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2017 r., jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r. – są zgodne z prawem. Przepis art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.; w skrócie "ustawa") stanowi, że: 1. Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli: 1) inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę; 2) dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. 2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. 3. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd podziela stanowisko orzekających w sprawie organów, które uznały, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy. Teren działki nr [..] obręb G. przy ul. P. w G., dla której Prezydent Miasta - decyzją z dnia 12 listopada 2008 r. nr [..] ustalił inwestorowi L.B. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażu (dobudowa do istniejącego zespołu garaży), jako uzupełnienie istniejącej funkcji mieszkaniowej, znajduje się na obszarze, dla którego Rada Miasta - uchwałą nr XV/284/11 z dnia 21 grudnia 2011 r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy [..] (Dz. Urz. Woj. Pom. z dnia 25 stycznia 2012 r., poz. 331). Ustalenia zawarte w planie są przy tym inne niż w wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Wątpliwości Sądu nie budzi okoliczność, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r. dotyczyła decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r. nr [..]. Niewątpliwie, podjęte przez Prezydenta Miasta w decyzji z dnia 23 września 2015 r. rozstrzygniecie orzekało o wygaśnięciu "decyzji Prezydenta Miasta nr [..] z dnia 12.11.2008 r., wydanej na rzecz inwestora Pana L. B., ustalającej warunki zabudowy działki nr [..] KM [..] obręb G. przy ul. P. w G., dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażu (dobudowa do istniejącego zespołu garaży), jako uzupełninie istniejącej funkcji mieszkaniowej". Jednakże, postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. Prezydent Miasta dokonał sprostowania decyzji własnej z dnia 23 września 2015 r. w ten sposób, że: na stronie pierwszej w wierszach trzynastym, dwudziestym szóstym i trzydziestym czwartym a także na stronie drugiej w wierszu dwudziestym pierwszym i na stronie trzeciej w wierszu szóstym - zamiast "nr [..]" - wpisał "nr [..]"; na stronie drugiej w wierszu dwudziestym ósmym - zamiast "[..]" - wpisał "[..]" a na stronie trzeciej w wierszu pierwszym - zamiast "[..]" - wpisał "[..]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r., utrzymało w mocy to postanowienie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 472/17, oddalił skargę wniesioną na powyższe postanowienie Kolegium. Sprostowane rozstrzygnięcie należy zatem odczytywać przy uwzględnieniu treści powyższych postanowień. W decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r. nr [..] ustalono m.in. linię zabudowy jako obowiązującą, jak na załączniku graficznym do decyzji; wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki: do 0,59; szerokość elewacji frontowej: 45 m - liczoną dla całego zespołu garaży przy ul. P., ze wskazaniem, że rozbudowa o projektowany garaż mieści się w 20% tolerancji; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej mierzoną od gzymsu lub attyki: do 2,8 m (w nawiązaniu do wysokości górnej krawędzi elewacji istniejącego zespołu garaży przy ul. P.); geometrię dachu: dach płaski. Zgodnie zaś z przywołanym powyżej miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka nr [..] KM [..], obręb G., przy ul. P. w G., znajduje się na terenie oznaczonym w planie symbolem 028 MN3. W § 2 ust. 1 pkt 1c planu miejscowego wyjaśniono, że teren oznaczony symbolem MN3 to teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, na którym dopuszcza się wszelkie formy zabudowy jednorodzinnej – budynki wolnostojące albo w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej z możliwością wydzielenia w budynkach nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku dla usług stanowiących uzupełnienie funkcji mieszkaniowej i niezakłócających jej. W § 5 "Karta terenów o numerach 027-028 do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr 0304" ustalono ponadto, że: funkcja adaptowana tego terenu to istniejąca zabudowa wielorodzinna na terenie 028 MN3 a funkcja wyłączona to zabudowa wolno stojąca i grupowa. Ustalono także na terenie 028 MN3 obszar wyłączony z zabudowy - oznaczony na rysunku planu – do zagospodarowania w formie zieleni, na którym dopuszczono obiekty małej architektury służące zapewnieniu stabilności skarp. Określając zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono m.in.: wysokość zabudowy: do 12,0 m, do 2 kondygnacji nadziemnych + kondygnacja w poddaszu; rodzaj dachu: stromy o kącie nachylenia połaci 350- 450, dopuszcza się dachy płaskie budynków parterowych oraz parterowych części budynków; linie zabudowy: nieprzekraczalne linie zabudowy - zgodnie z rysunkiem planu; powierzchnia zabudowy: dla zabudowy bliźniaczej lub skrajnego segmentu w zabudowie szeregowej (gdy jedna ściana przylega do budynku na sąsiedniej działce lub do granicy działki sąsiedniej) – do 0,40 powierzchni działki budowlanej a dla zabudowy szeregowej (gdy dwie ściany przylegają do budynków na działach sąsiednich lub do granic działek) – do 0,60 powierzchni działki budowlanej. Zasadnie organy przyjęły, że ustalenia obowiązującego planu miejscowego dotyczące linii zabudowy i powierzchni zabudowy są inne niż w uprzednio wydanej decyzji o warunkach zabudowy: Sąd podkreśla, że w decyzji o warunkach zabudowy ustalono linię zabudowy: "obowiązującą, jak na załączniku graficznym do decyzji". W planie miejscowym ustalono zaś linię zabudowy: "nieprzekraczalną, zgodnie z rysunkiem planu". Wyjaśniono jednocześnie w § 12 pkt 4 uchwały, że nieprzekraczalna linia zabudowy to linia ograniczająca obszar, na którym dopuszcza się wznoszenie budynków, przy czym: a) nieprzekraczalna linii zabudowy nie dotyczy podziemnej części budynku a także budowli podziemnej spełniającej funkcje użytkowe budynku, znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu; b) nie dotyczy elementów zagospodarowania nie stanowiących konstrukcji budynku (np. schodów, pochylni zewnętrznych) oraz okapów i gzymsów wysuniętych nie więcej niż 0,5 m oraz balkonów lub wykuszy wysuniętych nie więcej niż 1,0 m. W piśmie z dnia 22 lipca 2015 r. Biuro Planowania Przestrzennego Miasta wskazało przy tym, że działka nr [..] położona jest na terenie 028 MN3 przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, jednak znajduje się poza obszarem objętym nieprzekraczalnymi liniami zabudowy na tym terenie. Analiza map dołączonych do akt sprawy, w szczególności fragmentu załącznika graficznego do planu miejscowego, na którym oznaczono nieprzekraczalne linie zabudowy ustalone dla terenu oznaczonego w planie symbolem 028 MN3, stanowisko to potwierdza. Sąd wskazuje także, że w decyzji o warunkach zabudowy ustalono wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki "do 0,59" a w planie miejscowym - dla zabudowy bliźniaczej lub skrajnego segmentu w zabudowie szeregowej (gdy jedna ściana przylega do budynku na sąsiedniej działce lub do granicy działki sąsiedniej) – "do 0,40 powierzchni działki budowlanej". Podkreślić należy, że dyspozycja art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazuje porównanie parametrów określonych w decyzji ustającej warunki zabudowy z odpowiednimi parametrami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Faktyczne parametry planowanej zabudowy - przewidziane w projekcie budowlanym, nie mają zatem znaczenia przy porównywaniu tych wielkości. Dlatego też, przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy, nie można było uwzględnić, że zaplanowany na działce nr [..] garaż, jak wskazywali skarżący, zajmie według projektu budowlanego powierzchnię 23,34 m2, co stanowi 0,359 udziału w całkowitej powierzchni działki. Z całokształtu okoliczności sprawy, niekwestionowanych przez skarżących, wynika ponadto, że w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r., nr [..], nie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę garażu na działce nr [..] przy ul. P. w G. Wskazywane przez skarżących pozwolenie na budowę dotyczyło bowiem innej inwestycji. Tym samym brak było podstaw do zastosowania w sprawie wyłączenia przewidzianego w art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy uprawnione było wydanie decyzji na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, orzekającej o wygaśnięciu decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r. nr [..]. Sąd wyjaśnia jednocześnie, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustala prymat ustaleń planu miejscowego przed ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego i z tego względu stanowi jedno ze źródeł prawa (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP), przy czym - z uwagi na treść art. 33 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w którym stanowi się, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami prawa, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, największy wpływ ma na prawo własności i inne prawa rzeczowe. Przepis art. 4 ust. 1 i 2 ustawy jednoznacznie stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dopiero wtedy, gdy brak jest planu miejscowego. Dlatego też, określając w planie miejscowym wymagania ładu przestrzennego, organ gminy nie jest związany ustaleniami zawartymi w wydanych wcześniej decyzjach o warunkach zabudowy, co jednoznacznie wynika z treści art. 65 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustalenia tych decyzji nie wyznaczają ram w jakich ma być kształtowany ład przestrzenny. Przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy organ gminy nie dysponuje bowiem władztwem planistycznym i wydaje taką decyzję wyłącznie w oparciu o ustawowe przesłanki (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2878/15, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy dodać, że przepis art. 65 ustawy ma głównie zadanie porządkujące - stanowi bowiem uprawnienie dla organów administracji do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdy jej ustalenia są inne niż planu miejscowego. Uprawniona jest teza, że gdyby ustawodawca przepisu tego nie uchwalił, to i tak w sytuacji, w której po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu wszedłby w życie plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w tej decyzji, obowiązywałyby ustalenia tego planu, a nie decyzji, gdyż plan miejscowy - zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - jest aktem prawa miejscowego, które to akty stanowią jedno ze źródeł prawa. Pozostawianie takiej decyzji w obrocie prawnym w sytuacji, kiedy został uchwalony i wszedł w życie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie rodzi żadnych skutków materialnoprawnych dla strony. Wygaszanie decyzji o warunkach zabudowy, gdy decyzje te są sprzeczne z ustaleniami uchwalonego planu miejscowego, jest zatem zabiegiem porządkującym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1393/15, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę D. B., B.B. i L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr SKO [..] z dnia 29 maja 2017 r. za bezzasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) ją oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło