II SA/Gd 488/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. z siedzibą w S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Decyzją z 13 czerwca 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego o odmowie udostępnienia A. informacji publicznej. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia 26 kwietnia 2017 r. A., zwróciło się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o przesłanie informacji "czy wobec radnego Rady Miasta D. O. toczyło lub też toczy się postępowanie w sprawie złożonych oświadczeń majątkowych, czy wykryto jakieś nieprawidłowości; jeśli tak to jakie i na jakim etapie jest postępowanie". W odpowiedzi na wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z 9 maja 2017r. odmówił udostępnienia informacji publicznej. Uzasadniając organ pierwszej instancji wskazał, że radny Rady Miasta – D.O.- zobligowany był na podstawie art. 24 h ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2016r., poz. 446) do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. Zgodnie z procedurą określoną z przywołanej ustawie radny składa w dwóch egzemplarzach przewodniczącemu rady oświadczenie o stanie majątkowym wraz z kopią zeznania o wysokości osiągniętego dochodu, z których jeden zostaje przesłany do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie. Przy czym urząd dokonujący analizy oświadczeń majątkowych w terminie do dnia 30 października każdego roku przedstawia radzie gminy informację o nieprawidłowościach stwierdzonych w analizowanych oświadczeniach majątkowych wraz z ich opisem i wskazaniem osób, które złożyły nieprawidłowe oświadczenie. W związku z powyższym organ przyjmujący oświadczenia majątkowe posiada wszelkie informacje na temat prawidłowości złożonych oświadczeń. Ponadto organ pierwszej instancji w przedmiotowej decyzji wskazał, iż informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jednakże zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, w tym tajemnicy skarbowej. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, iż dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniu majątkowym wyłącznie pod kątem podatkowym, jednocześnie przy weryfikacji uwzględniając zeznanie podatkowe współmałżonka. W związku z powyższym, przewidziany w art. 293 ustawy Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z2015r., poz. 613) tryb udostępniania informacji objętych tajemnicą skarbową nie znajduje, zdaniem organu pierwszej instancji zastosowania w niniejszej sprawie. A. złożyło odwołanie zarzucając naruszenie art. 61 ust 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie w jakim przepisy te stanowią normatywną podstawę prawa do informacji publicznej poprzez nieprawidłowe ograniczenie prawa do informacji publicznej, spowodowane niezasadną odmową udostępnienia informacji publicznej dotyczącej postępowania osoby pełniącej funkcje publiczne i w związku z pełnieniem funkcji publicznej. Jednocześnie wnioskodawca zarzucił przedmiotowej decyzji naruszenie art. 5 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p.") w związku z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w sytuacji jaka w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Strona odwołująca wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Tryb udzielania tych informacji określa ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764). Na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy prawo do informacji przysługuje każdemu. Oznacza to więc poszerzenie kręgu podmiotów uprawnionych w stosunku do art. 61 Konstytucji. Stąd pojęcie "każdego" oznacza zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, np. organizacje społeczne. Jednocześnie wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Z kolei brzmienie przepisu art. 293 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) wskazuje, że nie udostępnia się danych indywidualnych podatników zawartych w deklaracjach podatkowych oraz innych dokumentach składanych przez podatników, a także danych zawartych w dokumentacji rachunkowej organu. Podkreślił, że w art. 293 uregulowano w kazuistyczny sposób zakres przedmiotowy tajemnicy skarbowej. Obejmuje ona "wszystkie indywidualne dane zawarte we wszelkich dokumentach składanych przez podatników, płatników i inkasentów". Takie brzmienie przepisu art. 293 Ordynacji podatkowej oznacza, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być udzielane jedynie informacje zbiorcze o podatnikach, nie mogą być natomiast udzielane żadne informacje indywidualne (wyrok WSA z 26 maja 2010 r., II SA/Wa 414/10). W myśl art. 24h ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446) radny, wójt, zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym, zwanego dalej "oświadczeniem majątkowym". Oświadczenie majątkowe dotyczy ich majątku odrębnego oraz majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową. Zgodnie z procedurą art. 24h ust. 3 ustawy oświadczenie o stanie majątkowym wraz z kopią zeznania o wysokości osiągniętego dochodu radny składa w dwóch egzemplarzach przewodniczącemu rady, z których jeden zostaje przesłany do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie. Kolejno, biorąc pod uwagę ust. 7 tego przepisu, analizując oświadczenie majątkowe, naczelnik urzędu skarbowego uwzględnia również zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) małżonka osoby składającej oświadczenie. W myśl art. 24 h ust. 8 ustawy o samorządzie gminnym - podmiot dokonujący analizy, o której mowa w ust. 6 i 7, jest uprawniony do porównania treści analizowanego oświadczenia majątkowego oraz załączonej kopii zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) z treścią uprzednio złożonych oświadczeń majątkowych oraz z dołączonymi do nich kopiami zeznań o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT). Jednakże, w przypadku podejrzenia, że osoba składająca oświadczenia majątkowe podała w nim nieprawdę lub zataiła prawdę, podmiot dokonujący analizy oświadczenia występuje do Centralnego Biura Antykorupcyjnego z wnioskiem o kontrolę jej oświadczenia majątkowego - ust.9 ww. przepisu. Organ II instancji wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego, w ramach wyżej wymienionej procedury, poprawnie odmówił udostępnienia informacji publicznej. Podkreślił, że o ile jawności podlega treść oświadczenia majątkowego radnego, o tyle zakres czynności sprawdzających dotyczący tego oświadczenia, w tym informacji czy toczyło lub toczy się postępowanie w sprawie złożonych oświadczeń majątkowych stanowi tajemnicę skarbową w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - prawo do informacji publicznej podlega bowiem ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych oraz zgodnie z art. 293 ustawy Ordynacja podatkowa - udzielone mogą być jedynie informacje zbiorcze o podatnikach a nie informacje dotyczące danych indywidualnych. Skargę na powyższą decyzje wniosło A. zarzucając: - naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), w zakresie w jakim przepisy te stanowią normatywną podstawę prawa do informacji publicznej poprzez nieprawidłowe ograniczenie w niniejszej sprawie prawa do informacji publicznej, spowodowane niezasadną odmową udostępnienia informacji publicznej dotyczącej postępowania co do osoby pełniącej funkcje publiczne i w związku z pełnieniem funkcji publicznej; - art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej w zakresie w jakim przepis ten stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w sytuacji w jakiej w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka ograniczenia jawności; - art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w związku z art. 31 ust. 3 i art. 61 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z 7 i 7a Kodeku postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim skarżona decyzja nie zawiera prawidłowego rozstrzygnięcia w zakresie zważenia dóbr prawnie chronionych - prawa do informacji i tajemnicy skarbowej, a co za tym idzie organ w całym zakresie pominął kwestie uzasadnienia dlaczego nie dał pierwszeństwa jawności. Skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie obu decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że wniesione odwołanie nie zostało prawidłowo rozpoznane. Rolą zarówno organu pierwszej instancji, jak i organu odwoławczego jest bezstronne rozważanie, czy w danym przypadku pierwszeństwo będzie miała zasada jawności, czy wyłączenie jawności. Przy czym zaznaczył skarżący, że zasadą wynikającą z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji P w zw. z art. 31 ust. 1 i art. 61 ust. 3 Konstytucji jest jawność. Każdy wyjątek od jawności musi być uzasadniony. Formalne podejście do kwestii związanych z tajemnicą skarbową nie zapewnia realizacji zasady jawności. W ocenie skarżącego tajemnica skarbowa nie ma charakteru bezwzględnego, a takie wnioski można wyciągnąć z kwestionowanych decyzji. Na wzajemnie stosowanie przesłanek ograniczających prawo do informacji zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 15 października 2015 r., K 28/06. Kwestionowane decyzje mają, zdaniem skarżącego, tę wadę, że brakuje w nich jakiegokolwiek odniesienia do kwestii składania oświadczeń majątkowych, ich publicznej dostępności, czy też prowadzonego postępowania sprawdzającego. Bezwzględnie składanie oświadczeń majątkowych ma "korupcyjny charakter". Radni są wybierani przez mieszkańców i wykonują władzę w imieniu i na rzecz mieszkańców. Mieszkańcy mają prawo wiedzieć, czy w stosunku do osób działających w ich imieniu prowadzone jest postępowanie sprawdzające oświadczenie majątkowe i jaki jest efekt prowadzonych postępowań (niezależnie czy się toczy, czy też się zakończyło). Radny jest osobą pełniącą funkcje publiczne i jego prawo do prywatności w sferze publicznej jest zawężone - wiedza o jego działaniu, podejmowanych decyzjach, czy też właśnie prowadzonych postępowaniach związanych z oświadczeniami majątkowymi powinna być dostępna w sferze publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Sąd dopuścił do udziału w sprawie B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2062) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej zwanej P.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Po dokonaniu w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzację tego prawa stanowi się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016, poz. 1764), dalej ustawa, gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Między stronami pozostaje bezsporne, że organy podatkowe jako organy administracji publicznej należą do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, zatem w okolicznościach przedmiotowej sprawy spełniona została przesłanka podmiotowa ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przechodząc do oceny przesłanki przedmiotowej należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 ustawy. Na podstawie powyższych regulacji przyjmuje się, że każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Wniosek inicjujący niniejsze postępowanie dotyczył żądania wskazania, czy wobec radnego Rady Miasta D. O. toczyło lub też toczy się postępowanie w sprawie złożonych oświadczeń majątkowych, czy wykryto jakieś nieprawidłowości; jeśli tak to jakie i na jakim etapie jest postępowanie Rozpoznając tak sformułowany wniosek orzekające organy wskazały, że w myśl art. 24h ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016r., poz. 446) radny, wójt, zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym, zwanego dalej "oświadczeniem majątkowym". Bezspornie obowiązek złożenia oświadczenia majątkowego dotyczy także radnego Rady Miasta D. O., który takie oświadczenie złożył i zostało ono opublikowanie na stronie internetowej Urzędu Miasta. Przepis art. 24i ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że informacje zawarte w oświadczeniu majątkowym są jawne, z wyłączeniem informacji o adresie zamieszkania składającego oświadczenie oraz o miejscu położenia nieruchomości. Zatem treść oświadczenia majątkowego składanego przez radnego, w tym przypadku radnego Rady Miasta, w odróżnieniu od treści takich oświadczeń składanych przez innych obywateli jest jawne w zakresie wskazanym w ustawie. Jednakże wniosek o udzielenie informacji publicznej nie dotyczy danych zawartych w oświadczeniu, tylko informacji dotyczących postępowania sprawdzającego wykonywanego przez naczelnik urzędu skarbowego. Na mocy art. 24h ust. 7 przywoływanej ustawy analizy danych zawartych w oświadczeniu majątkowym dokonuje naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie majątkowe. Analizując oświadczenie majątkowe, naczelnik urzędu skarbowego uwzględnia również zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) małżonka osoby składającej oświadczenie. W myśl art. 24 h ust. 8 ustawy o samorządzie gminnym - podmiot dokonujący analizy, o której mowa w ust. 6 i 7, jest uprawniony do porównania treści analizowanego oświadczenia majątkowego oraz załączonej kopii zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) z treścią uprzednio złożonych oświadczeń majątkowych oraz z dołączonymi do nich kopiami zeznań o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT). Na mocy ust. 9 cytowanego przepisu w przypadku podejrzenia, że osoba składająca oświadczenie majątkowe podała w nim nieprawdę lub zataiła prawdę, podmiot dokonujący analizy oświadczenia występuje do Centralnego Biura Antykorupcyjnego z wnioskiem o kontrolę jej oświadczenia majątkowego. Zgodnie z przepisem art. 5 ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Orzekające organy stanęły na stanowisku, że żądana informacja nie podlega ujawnieniu z uwagi na objęcie jej ustawowym wyłączeniem z zasady jawności jako tajemnicy skarbowej. Zakres przedmiotowy tajemnicy skarbowej uregulowany jest w art. 293 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), który stanowi, że indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. W § 2 tego przepisu wskazane jest, że przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w: 1) informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1; 2) aktach dokumentujących czynności sprawdzające; 3) aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. W ocenie Sądu dane z akt czynności sprawdzających podejmowanych względem oświadczenia majątkowego stanowią tajemnicę skarbową, podobnie jak dane z akt wskazanych w punkcie 3 § 2 art. 293 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że przepisy Ordynacji podatkowej wyłączają jawność takiego postępowania, zatem zasadnie orzekające w sprawie organy odmówiły skarżącemu Stowarzyszeniu udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. O ile co do treści oświadczenia majątkowego radnego ustawa przewiduje jego jawność, brak takiej regulacji co do informacji zawartych w aktach dokumentujących czynności sprawdzające takie oświadczenie. Ponadto urząd dokonujący analizy oświadczeń majątkowych w terminie do dnia 30 października każdego roku przedstawia radzie gminy informację o nieprawidłowościach stwierdzonych w analizowanych oświadczeniach majątkowych wraz z ich opisem i wskazaniem osób, które złożyły nieprawidłowe oświadczenie (art. 24 h ust 12 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym). Zatem do uzyskania żądanych informacji uprawniona jest jedynie rada gminy. W odpowiedzi na skargę należy wskazać, że przywołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 15 października 2015 r. K 28/06 dotyczył uznania, że art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 149, poz. 1078, Nr 218, poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1056) jest zgodny z zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku tym Trybunał wskazał, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nie ma, co wynika wprost z Konstytucji, charakteru absolutnego (art. 61 ust. 3 Konstytucji). Ustawa o dostępie do informacji publicznej również wskazuje na istnienie odstępstw od zasady dostępu (art. 5 ust. 1). W razie odmowy udostępnienia informacji, z powołaniem się na jedną z normatywnie wymienionych wartości, bądź ze wskazaniem na ustawowe ograniczenie, organ władzy publicznej powinien wyraźnie oznaczyć podstawę decyzji odmownej. Decyzja taka może być następnie przedmiotem niezależnej kontroli ze strony organu sądowego. W wypadku kontroli decyzji odmownej, która opiera się na wyjątku przewidzianym w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, sąd poprzestaje jednak na badaniu, czy dana informacja rzeczywiście jest informacją wchodzącą w wyżej wymieniony zakres odstępstw. W niniejszej sprawie Sąd dokonał takiej kontroli i doszedł do wniosku, że zasadnie odmówiono skarżącemu udostępnienia informacji publicznej, gdyż żądane dane objęte są tajemnicą skarbową. Przyznać należy racje skarżącemu w zakresie twierdzenia, że generalną obowiązującą zasadą jest jawność działalności organów administracji, w tym działalności organów skarbowych i podatkowych, a także jawność dokumentów wytworzonych przez te organy. Jednak podkreślić należy, że na mocy art. 293 Ordynacji podatkowej dokumenty wytworzone przez organy administracji podatkowej w związku z czynnościami sprawdzającymi wobec złożonego oświadczenia majątkowego stanowią tajemnicę skarbową i na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie podlegają udostępnieniu. Z tych wszystkich względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.