II SA/Gd 531/13

Dnia 26 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 maja 2013 roku, nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2013 roku skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 24 lipca 2013 roku, zatem termin usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 31 lipca 2013 roku. W dniu 6 sierpnia 2013 roku wpłynęło do sądu pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego przekazujące pismo skarżącego z dnia 26 lipca 2013 roku wraz z czterema odpisami skargi. Z nadesłanej korespondencji wynikało, że pismo to, datowane na dzień 26 lipca 2013 roku, zostało nadane w dniu 30 lipca 2013 roku i wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 31 lipca 2013 roku. W dniu 8 sierpnia 2013 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, że niedotrzymanie terminu spowodowane było omyłkowym przesłaniem wymaganych dokumentów do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Podniósł, że dokumenty dotarły do Kolegium w wyznaczonym terminie i gdyby były wysłane bezpośrednio do Sądu, to nie doszłoby do przekroczenia określonego czasu uzupełnienia braków formalnych. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Pismo z wnioskiem przywrócenie o terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miałaby być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminowi przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa uzasadnia przyjęcie jej zawinienia Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga aby w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. O braku winy w uchybieniu terminowi można zatem mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminowi świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, jak wymaga tego art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi - tj. aby po jej stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi (vide: wezwanie z dnia 22 lipca 2013 roku wraz z pouczeniem, k. 15 akt; zwrotne poświadczenie odbioru wezwania w dniu 24 lipca 2013 roku, k. 27 akt). Wezwanie to było jasne i zrozumiałe. W okolicznościach niniejszej sprawy - nie jest nadzwyczajną okolicznością, wskazującą na brak winy w uchybieniu terminowi - wniesienie pisma bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżący wskazał, że pismo wysłał do organu omyłkowo. Okoliczność omyłkowego zrozumienia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nie wyłącza braku winy skarżącego, lecz wskazuje na niedochowanie zwykłej staranności w podejmowaniu czynności procesowych. Zaniedbanie lub brak należytej staranności, chociażby w postaci lekkiego niedbalstwa, nie uzasadnia przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu przez stronę. Należy również zauważyć, że nieznajomość prawa w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie jest traktowana jako okoliczność wykluczająca winę w uchybieniu terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 roku, sygn. akt I OZ 394/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 7 maja 2010 roku, sygn. akt I OZ 327/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Błędne wyobrażenie skarżącego o sposobie uzupełnienia braków formalnych skargi, a więc nieznajomość prawa, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu. Nie wskazuje to bowiem na brak winy strony w jego uchybieniu. Zdaniem Sądu, w tej sytuacji nie można uznać, że skarżący wykazał przyczynę, dla której nie mógł uzupełnić braków formalnych skargi. Uchybienie terminowi - z powodu niewłaściwego skierowania korespondencji, zawierającej uzupełnienia braków skargi, było bowiem przejawem niestaranności i stanowiło przeszkodę możliwą do przezwyciężenia (chociażby poprzez bardziej wnikliwe przeanalizowanie doręczonego skarżącemu wezwania). Powyższe skutkuje przyjęciem istnienia po stronie skarżącego winy, o której mowa w art. 86 § 1 ustawy, i nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu. Przeszkoda uzasadniająca przywrócenie terminu musi mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminowi można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W konsekwencji Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie przez niego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z powyższych względów Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 §1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.