II SA/Gd 547/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 maja 2011 r., sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 maja 2011 r. Wójt Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 maja 2011 r., sygn. akt [...], uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia 1 grudnia 2010 r. sygn. [...] w sprawie ustalenia dla E. i M. Ł. opłaty adiacenckiej w wysokości 4278 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości S. oraz umarzającą postępowanie w pierwszej instancji. W skardze podniesiony został zarzut błędnego zastosowania art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczący rozstrzygnięcia ustalenia opłaty adiacenckiej decyzją ostateczną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, z uwagi na fakt, iż została ona wniesiona przez organ nie mający do tego legitymacji procesowej i w konsekwencji nie będący stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów. Jak stanowi przepis art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej jako P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Złożona do sądu administracyjnego skarga opierać się musi na istnieniu związku pomiędzy sferą praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem. Innymi słowy skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem, a także interes prawny w doprowadzeniu do stanu zgodnego z obiektywnie pojętym porządkiem prawnym. W związku z powyższym rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy wnoszący skargę Wójt Gminny jest podmiotem legitymowanym do jej wniesienia, czyli czy posiada interes prawny w niniejszej sprawie. Orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentuje pogląd, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. Pogląd taki wyrażony został m. in. w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SAlWr 990/90 (LEX nr 10166) wyroku NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 521/05 (LEX nr 189858), postanowieniu NSA z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05 (LEX nr 194022), czy w uchwale NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03 (LEX nr 79089). Zatem przyjąć należało, że jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Organ samorządowy, w zakresie w jakim wykonuje funkcję organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego, jako interes osoby prawnej. Jednostka samorządowa nie może występować raz w roli organu wydającego decyzję, a innym razem jako strona postępowania w zależności od tego, na jakim etapie znajduje się załatwiana sprawa. Powyższe, utrwalone w orzecznictwie stanowisko wskazuje, iż Wójt Gminy, wydający decyzję I instancji w przedmiotowej sprawie, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję wydaną w tejże sprawie w II instancji. Z tego względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił