II SA/Gd 573/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. i J. B. na uchwałę Rady Gminy z dnia 26 kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia odrzucić skargę. W dniu 27 maja 2011 r. (data nadania do Rady Gminy) skarżący W. B. i J. B., wnieśli skargę na opisaną wyżej uchwałę Rady Gminy (vide: data nadania na kopercie k. 37). Z akt sprawy wynika, iż skarżący pismem datowanym 3 marca 2011 r., a nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 marca 2011 r., skierowali do Rady Gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonanego w § 36 i 39 opisanej wyżej uchwały (vide: wezwanie wraz z dowodem nadania 6, 7). Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Według zaś § 4, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Natomiast stosownie do treści art. 53 § 2 tej ustawy, regulującego terminy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Niniejsza skarga wniesiona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.), który przewiduje, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przytoczony przepis stanowi odrębne unormowanie, o którym mowa w art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. art. 102a ustawy o samorządzie gminnym). Ponadto w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (regulowanych w art. 35 kpa). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), podjętej w składzie siedmiu sędziów, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Zgodnie z treścią wskazanej wyżej uchwały NSA, przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 kpa w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Początek biegu terminu sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczyna się już z dniem wniesienia wezwania, mimo otwartej jeszcze kwestii udzielenia odpowiedzi na to wezwanie (por. także postanowienie NSA z dnia 29 maja 2007 r., II GSK 15/07, Baza orzeczeń LEX nr 351169). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bieg sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się dla skarżących z dniem nadania w urzędzie pocztowym wezwania skierowanego do Rady Gminy o usunięcia naruszenia prawa, to jest od dnia 5 marca 2011 r., a upłynął z dniem 4 maja 2011 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowa skarga, nadana w dniu 27 maja 2011 r. została wniesiona po upływie sześćdziesięciu dni liczonych od wniesienia wezwania, na które jak wynika z niespornych okoliczności sprawy Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu, na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.