II SA/Gd 644/16

Dnia 6 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uregulowania stanu formalno – prawnego związanego ze zbieraniem odpadów postanawia przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...]. . Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga A. Ł. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 20 czerwca 2016 r. Wydanym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił przedmiotową skargę, jako wniesioną po upływie terminu i wyjaśnił, że skargę na czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Skargę taką wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2). Z kolei, z art. 54 § 1 tej ustawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie postanowienia Sąd orzekający ustalił zaś, że zaskarżone zarządzenie pokontrolne z dnia 20 czerwca 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lipca 2016 r. W dniu 27 lipca 2016 r. skarżący wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to wpłynęło do organu w dniu 2 sierpnia 2016 r. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 18 sierpnia 2016 r. została z kolei doręczona skarżącemu w dniu 8 września 2016 r. A zatem termin do wniesienia skargi upływał dla skarżącego w dniu 10 października 2016 r. Skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym skargę w dniu 8 października 2016 r. ale skierował ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Sąd przekazał zaś niniejszą skargę do organu w dniu 17 października 2016 r. i ten też dzień należy uznać za dzień wniesienia przedmiotowej skargi. Odpis postanowienia z dnia 15 grudnia 2016 r. doręczony został skarżącemu w dniu 11 stycznia 2017 r. W dniu 18 stycznia 2017 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że uchybił terminowi do jej wniesienia z uwagi na błędne pouczenie o sposobie zaskarżenia zawarte w odpowiedzi Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W pouczeniu tym brak było bowiem wskazania, że skargę trzeba złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Rozpoznając złożony przez skarżącego wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 tej ustawy pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Tylko kumulatywne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, art. 87, Nb 1). Mając powyższe na uwadze Sąd ocenił, że wniosek skarżącego o przewrócenie terminu do wniesienia skargi na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...] - zasługuje na uwzględnienie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Uznać bowiem należy, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiedział się w dniu, w którym otrzymał postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2016 r. tj. w dniu 11 stycznia 2017 r. Wniosek o przywrócenie skarżący złożył zaś w dniu 18 stycznia 2017 r. Skarżący dochował również trybu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 87 § 3 ustawy, pomimo złożenia go bezpośrednio w Sądzie. W orzecznictwie ustalono bowiem, że w sytuacji, w której skarga złożona została z uchybieniem terminu, a strona - nieświadoma tego uchybienia - nie wystąpiła, wraz ze złożeniem skargi, z wnioskiem o przywrócenie terminu, o zaistniałym uchybieniu dowiaduje się ona dopiero na późniejszym etapie postępowania, w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Przyjąć zatem należy, że w takim przypadku - gdy skarga znajduje się już w sądzie, wraz z aktami sprawy przekazanymi przez organ - niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i w pełni dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10; dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl). Z uwagi na powyższe, uznać również należy, że skarżący spełnił warunek określony w art. 87 § 4 ustawy. Sąd uznał jednocześnie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie bez własnej winy. W orzecznictwie przyjęto bowiem, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zaliczyć należ np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, a także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 417/09, dostępny na stronie internetowej www.nsa.gov.pl). Z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, gdyż zastosował się do błędnego pouczenia organu. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pouczył bowiem skarżącego, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Pouczenie to nie zawierało wskazania o konieczności wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem organu. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.