II SA/Gd 665/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na uchwałę Rady Gminy z dnia 28 października 2009 r., nr XXXII/311/2009 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: skargę odrzucić. Rada Gminy podjęła w dniu 28 października 2009 r. uchwałę nr [[...]] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. W dniu 12 sierpnia 2010 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) skargę na powyższą uchwałę wniósł P. N. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy S. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 roku, nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z akt sprawy nadesłanych przez Radę Gminy S., jak również z treści skargi wynikało, że w dniu 23 listopada 2009 r. skarżący P. N. wniósł pismo określone jako odwołanie od opisanej na wstępie uchwały Rady Gminy S. z dnia 28 października 2009 r. Rada Gminy, traktując to pismo jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, podjęła w dniu 22 grudnia 2009 r. uchwałę odmawiającą jego uwzględnienia. Uchwała ta została doręczona skarżącemu w dniu 29 grudnia 2009 r. Następnie skarżący pismem z dnia 11 czerwca 2010 r. ponownie wezwał Radę Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały z dnia 28 października 2009 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby to działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Nie mówiąc już o tym, że takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji RP. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), nie mogą być bowiem w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym - z powodu specyfiki postępowania - przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu wydanym w składzie siedmiu sędziów z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2001/1/2; w postanowieniu z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt II OSK 373/08; w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1954/08 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 9 września 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1888/04, Baza Orzeczeń Lex nr 205479). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 11 czerwca 2010 r. nie stanowiło wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Za skutecznie złożone wezwanie należało bowiem uznać pismo skarżącego z dnia 23 listopada 2009 r. Z jego treści wynikało bowiem jednoznacznie, że skarżący nie zgadza się z ustaleniami uchwały rady Gminy S. i domaga się jej uchylania jako bezprawnej. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga została wniesiona przez skarżącego po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60), które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 cyt. ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania, przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Jak powyżej wyjaśniono, za skutecznie złożone przez skarżącego wezwanie Rady Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Sąd uznał pismo skarżącego z dnia 23 listopada 2009 r. Rada udzieliła skarżącemu odpowiedzi na wezwanie, a odpowiedź ta została mu doręczona w dniu 29 grudnia 2009 r. Zatem termin do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę Rady Gminy wynosił trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie i upłynął w dniu 28 stycznia 2010 r. Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została w dniu 12 sierpnia 2010 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.