II SA/Gd 689/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Dobek - Rak Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2021 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. K. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 15 lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Skarga M. Z. K. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 15 lipca 2020 r., nr [..], w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Pismem z dnia 17 lutego 2020 r. (które wpłynęło do organu w dniu 28 lutego 2020 r.) skarżący zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o udostępnienie informacji publicznej, poprzez sporządzenie zestawienia miesięcznego, dla każdego miesiąca z osobna, na dzień 01. każdego miesiąca, od dnia 01 stycznia 2002 r. do dnia 17 lutego 2020 r.: 1. spraw będących w referacie sędziego: A.A.-Z.Z., 2. przypisanie dla każdej sprawy będącej w referacie sędziego oraz dla każdego sędziego z osobna, liczby porządkowej do każdej sygnatury akt sprawy, w celu ustalenia ile spraw jest w referacie sędziego, przypisanie dla każdej sprawy symbolu oraz czy sprawa jest w toku, czy jest zakończona prawomocnym orzeczeniem. Prezes Sądu Rejonowego pismem z dnia 3 marca 2020 r. (które skarżący otrzymał w dniu 13 marca 2020 r.) zwrócił się do skarżącego o wykazanie, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy udzielenia informacji, iż żądanie informacji określonej we wniosku, stanowiącej informację przetworzoną, jest uzasadnione w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Następnie, decyzją z dnia 29 maja 2020 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429) – zwanej dalej u.d.i.p., Prezes Sądu Rejonowego odmówił udostępnienia informacji publicznej ze względu na brak w sprawie szczególnie istotnego interesu publicznego. Uzasadniając wydaną decyzję, organ wyjaśnił na wstępie, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację przetworzoną. Zakres wnioskowanej informacji obejmuje bowiem okres 18 lat i przygotowanie jej wymagałoby wykonania szeregu czynności i znacznego intelektualnego zaangażowania pracowników Sądu, w szczególności dlatego, że elektroniczny system repertoryjny w wydziałach karnych Sądu funkcjonuje od 2013 r. Zatem żądana informacja obejmująca okres 9 letni znajduje się w papierowych repertoriach, co powoduje konieczność ręcznego przygotowania zestawień w ujęciu miesięcznym osobno dla każdego z wymienionych sędziów. Skarżący zaś, pomimo wystosowanego do niego w dniu 3 marca 2020 r. wezwania (które zostało przez niego odebrane w dniu 13 marca 2020 r.) i upływu terminu zakreślonego w tym wezwaniu na udzielenie odpowiedzi, nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji. Pismem z dnia 10 czerwca 2020 r. skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając, że jest ona sprzeczna ze stanem faktycznym i materiałem dowodowym, podtrzymując wniosek o udzielenie informacji publicznej. Prezes Sądu Okręgowego zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 15 lipca 2020 r., wydaną na podstawie art. 16 ust. 2 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 29 maja 2020 r. Uzasadniając wydaną decyzję, organ wskazał, że niewątpliwie informacje, o których udostępnienie zwrócił się skarżący mają charakter informacji przetworzonych, bowiem wymagają przygotowania zestawienia spraw przydzielonych dziewięciu sędziom wymienionym z imienia i nazwiska z okresu 18 lat z przypisaniem ich do każdego dnia miesiąca wraz z podaniem sposobu ich zakończenia. Skarżący nie wykazał jednak szczególnie istotnego interesu publicznego dla ich uzyskania. Skarżący nie odpowiedział na zobowiązanie organu z dnia 3 marca 2020 r. i nie odniósł się do kwestii interesu publicznego. Przede wszystkim, nie wskazał jak realnie miałby wpływać na działalność organów państwowych będąc w posiadaniu wnioskowanych informacji. Jednocześnie, organ stwierdził, że po stronie skarżącego przesłanka szczególnie istotnego interesu publicznego nie występuje a udostępnienie żądanej informacji ma w rzeczywistości na względzie realizację własnych (indywidualnych, prywatnych) celów. Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzją, podnosząc, że jest ona sprzeczna ze stanem faktycznym i prawnym, jednocześnie podtrzymując wniosek o udzielenie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę, Prezes Sądu Okręgowego wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W pismach procesowych z dnia 19 września 2020 r. i 15 listopada 2020 r. skarżący podtrzymał skargę i jej żądanie, podkreślając, że informacja publiczna, o której udostępnienie wnosił w piśmie z dnia 17 lutego 2020 r. nie stanowi informacji przetworzonej. W piśmie procesowym z dnia 25 kwietnia 2021 r. skarżący podtrzymał wniesioną w niniejszej sprawie skargą i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącego żądane przez niego informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej. Wniosek dotyczy udostępnienia wielu informacji prostych, będących w posiadaniu organu. Prezes Sądu dysponuje bowiem informacjami o sprawach przydzielanych na przestrzeni lat poszczególnym sędziom w danym sądzie a informacje te są już zestawione w odpowiednich tabelach, zawierających również liczby spraw prowadzonych przez konkretnego sędziego, jak również informacje, czy dana sprawa znajduje się w toku, czy została prawomocnie zakończona. Ponadto, skarżący wskazał, że wykazał interes publiczny w żądaniu jej uzyskania i podkreślił, że pozyskanie informacji dotyczących wymiaru sprawiedliwości jest istotne z punktu widzenia każdego obywatela. Skarżący wskazał przy tym, że przepis art. 178 ust. 2 Konstytucji RP stanowi, że sędziom zapewnia się warunki pracy i wynagrodzenie odpowiadające godności urzędu oraz zakresowi ich obowiązków. Jednym z ważnych elementów stanowiących o godnych warunkach zatrudnienia sędziego jest wymiar czasu jego pracy, tj. czas, jaki zostanie udzielony sędziemu na indywidualne zajęcie się konkretną sprawą. Przyznawanie sędziom zbyt dużej liczby spraw przekłada się natomiast bezpośrednio na jakość orzecznictwa. Uzyskanie żądanej informacji ma na celu zweryfikowanie czy na przestrzeni lat 2002 – 2020 istniały w referatach tych sędziów przeciążenia ilością spraw a co za tym idzie, czy zostały zapewnione tym sędziom godne warunki pracy. Z tego względu informacje żądane przez skarżącego są ważne dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, zarówno samych sędziów, jak i obywateli, względem których sprawują sprawiedliwość. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że decyzja Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 15 lipca 2020 r. nie została wydana z naruszeniem przepisów prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit a – c p.p.s.a., a więc z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontrolowaną decyzją Prezes Sądu Okręgowego utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 29 maja 2020 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu, w trybie u.d.i.p., informacji, poprzez sporządzenie zestawienia miesięcznego, dla każdego miesiąca z osobna, na dzień 01. każdego miesiąca, od dnia 01 stycznia 2002 r. do dnia 17 lutego 2020 r. spraw będących w referatach wskazanych we wniosku sędziów z przypisaniem dla każdej sprawy będącej w referacie sędziego oraz dla każdego sędziego z osobna, liczby porządkowej do każdej sygnatury akt sprawy, w celu ustalenia ile spraw jest w referacie sędziego, przypisanie dla każdej sprawy symbolu oraz czy sprawa jest w toku, czy jest zakończona prawomocnym orzeczeniem. Kwestie sporne w niniejszej sprawie sprowadzają się do ustalenia, czy żądane przez skarżącego we wniosku z dnia 17 lutego 2020 r. informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, a w tej sytuacji, czy uzyskanie przez skarżącego tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Postępowanie, w wyniku którego wydane zostały kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje prowadzone było w oparciu o przepisy u.d.i.p., która to ustawa, służy realizacji zagwarantowanego w art. 61 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 78, poz. 483 ze zm.) prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że realizacja prawa dostępu do informacji publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1-3), wymaga jednoczesnego zaistnienia trzech pozytywnych przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem żądania musi być informacja mająca charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1, po drugie adresatem żądania musi być podmiot zobowiązany do jej udzielenia, określony w art. 4 ust. 1 lub 2 tej ustawy, a po trzecie, żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, do którego zwrócono się o jej udzielenie (art. 4 ust. 3). W niniejszej sprawie niesporne jest, że Prezes Sądu Rejonowego, jako organ sądu powszechnego, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, która pozostaje w jego dyspozycji. Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. podmiotami obowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Przepis art. 10 ust. 2 Konstytucji RP stanowi zaś, że sądy i trybunały sprawują władzę sądowniczą. Zgodnie przy tym z treścią art. 175 ust. 1 Konstytucji RP wymiar sprawiedliwości w Rzeczpospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Sądy, jako organy władzy sądowniczej wydające wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, wykonują zadania w imieniu państwa, którego funkcje realizują. Są to więc organy państwowe powołane do rozpatrywania i rozstrzygania sporów prawnych w imieniu państwa. Podobnie, w sprawie nie budzi wątpliwości, że żądane przez skarżącego w piśmie z dnia 17 lutego 2020 r. informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest bowiem każda informacja o sprawach publicznych. Informacją publiczną jest zatem każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jednocześnie, zgodnie ze stanowiącym uszczegółowienie art. 1 ust. 1 u.d.i.p., przepisem art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5. Ponadto, jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (lit. a), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (lit. d), stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (lit. e), prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych (lit. f). Jednocześnie, Sąd podziela stanowisko przedstawione w wydanych decyzjach, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną przetworzoną. Choć pojęcie "informacji przetworzonej" nie zostało ustawowo zdefiniowane w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w piśmiennictwie przeważa wykładnia, zgodnie z którą za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Informacja przetworzona jawi się jako pewnego rodzaju kompilacja posiadanych przez organ danych. W jej efekcie powstaje nowy, czyli przetworzony dokument, czy też zespół danych. Udzielenie informacji przetworzonej poprzedza więc wytworzenie nowej informacji. Zabieg ten - co do zasady - wymaga dokonania stosownych działań, takich jak analizy, obliczenia, zestawienia, podsumowania, które połączone są z zaangażowaniem intelektualnym (zob. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn.. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369). Nadto, wskazuje się, że informacja przetworzona to taka informacja, która została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) i nadania skutkom tego działania cech informacji (zob. H. Izdebski, Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2001 r., s. 31; R. Stefanicki; Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Wybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądowego, PiP 2004 r., nr 2, s. 97). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 426/11 (LEX nr 1135982) uznał, że przetworzenie informacji to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą w dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (zob. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1737/11, LEX nr 1149235). Informacja przetworzona w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (zob. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536). Informacją przetworzoną jest informacja niejako stworzona z już istniejących. Powstaje bowiem zupełnie nowa jakość, co dotyczy również zebrania wielu informacji prostych, ponieważ nakład pracy przy ich zebraniu powoduje, że wykracza to poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego, co z kolei powoduje, że stworzony zostaje nowy zbiór charakteryzujący się w istocie nowymi cechami nie istniejącymi w chwili złożenia wniosku (zob. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1920/18, https:// orzeczenia.nsa.gov.pl). Zbiór ten jest przygotowywany specjalnie dla wnioskodawcy, w oparciu o wskazane przez niego kryteria. Stąd też, wprowadzenie dodatkowego wymogu udostępnienia informacji przetworzonej spowodowane jest założeniem, że materiał przygotowany z nakładem dodatkowych sił i środków specjalnie dla wnioskodawcy, nie powinien służyć jedynie jego indywidualnym interesom, ale musi być elementem pewnego szerszego działania służącemu większej społeczności (por. wyrok NSA z 10 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1261/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie wskazuje się, iż wadliwe jest bardzo wąskie rozumienie pojęcia informacji przetworzonej wprowadzające przesłankę koniecznego wytworzenia jakościowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać na przykład na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym, również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1513/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany znaczny nakład środków i zaangażowania pracowników, a w szczególności, gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów, to informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 202/12, https:// orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, błędne jest stanowisko skarżącego, że wymagane przez niego w piśmie z dnia 17 lutego 2020 r. zestawienie szeregu danych jest w posiadaniu Prezesa Sądu Rejonowego i nie musiałoby zostać specjalnie opracowane. Wymagane przez skarżącego informacje obejmują bowiem sporządzenie zestawienia miesięcznego, dla każdego miesiąca z osobna, na dzień 1. każdego miesiąca, od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 17 lutego 2020 r. spraw będących w referatach wymienionych we wniosku sędziów tegoż sądu z przypisaniem dla każdej sprawy będącej w referacie sędziego oraz dla każdego sędziego z osobna, liczby porządkowej do każdej sygnatury akt sprawy, w celu ustalenia ile spraw jest w referacie sędziego, przypisanie dla każdej sprawy symbolu oraz, czy sprawa jest w toku, czy jest zakończona prawomocnym orzeczeniem. Żądanie to obejmuje zatem zestawienie spraw przydzielonych dziewięciu sędziom Sądu Rejonowego wskazanym z imienia i nazwiska z okresu 18 lat z przypisaniem ich do każdego dnia miesiąca wraz z podaniem sposobu ich zakończenia. Brak jest zaś regulacji prawnej, która zobowiązywałaby sądy do prowadzenia na bieżąco takiego zestawienia. Jak wyjaśnił przy tym Prezes Sądu Rejonowego w wydanej w sprawie decyzji, elektroniczny system repertoryjny w wydziałach karnych tego Sądu funkcjonuje od 2013 r. a zatem żądana informacja obejmująca okres 9 lat znajduje się w papierowych repertoriach, co powoduje konieczność ręcznego przygotowania zestawień w ujęciu miesięcznym osobno dla każdego z wymienionych sędziów. Tym samym, opracowanie to doprowadziłoby w efekcie do wytworzenia jakościowo nowej informacji. Jednocześnie, sporządzenie takiego opracowania niewątpliwie wiązałoby się z zaangażowaniem dodatkowych sił i środków osobowych, wymagałoby znacznego nakładu pracy, mając na uwadze znaczną objętość żądanych informacji. Dokonanie tych wszystkich czynności byłoby, zdaniem Sądu, zajęciem czasochłonnym, wymagającym dużego wysiłku intelektualnego, angażującym na długi czas pracowników. Z kolei, udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, jak słusznie wskazały orzekające w sprawie organy, uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi bowiem, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Niewątpliwie, jak wynika z treści art. 2 ust. 2 u.d.i.p., zasadniczo od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Jednak w sytuacji, gdy w toku procedowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ dojdzie do przekonania, że żądanie dotyczy informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., której udostępnienie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., może nastąpić jedynie "w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego", a występowanie takiego interesu w uzyskaniu żądanej informacji nie wynika już z samej treści wniosku, wówczas organ winien wezwać wnioskodawcę do wykazania interesu publicznego, z jednoczesnym wyjaśnieniem, że dana informacja jest według organu informacją przetworzoną. Strona wnioskująca powinna mieć możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, organ, dla zrealizowania obowiązków wynikających z u.d.i.p., powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wskazane kryterium udostępnienia informacji przetworzonej ma charakter klauzuli generalnej i oznacza konieczność dokonania oceny każdego przypadku. Celem takiej regulacji (ograniczenia w dostępie) jest przeciwdziałanie zalewowi wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych oraz zapobieganie sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Tym samym, prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać możliwość wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie (zob. wyrok NSA z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt I OSK 969/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie "interesu publicznego" użyte w art. 3 ust. 1 u.d.i.p. jest jednak pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych podmiotów publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Szczególny interes publiczny powinien być rozumiany w ten sposób, że żądana informacja jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, a jej uzyskanie powinno przyczynić się do bardzo ważnych dla państwa, instytucji publicznych, czy społeczeństwa działań w szczególności, w zakresie poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 752/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Za okoliczność szczególnie istotną dla interesu publicznego należy uznać taką, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób okoliczności rozstrzygania i późniejszej realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków (zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Go 668/20, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skuteczne działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (zob. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369). Wnioskodawca powinien również wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów (zob. M. Jabłoński, K. Wygoda, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2002 r., s. 35). W przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi o to, czy uzyskanie - udostępnienie określonej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych. Sąd podziela zaś stanowisko orzekających w sprawie organów, że brak jest podstaw do uznania, aby uzyskanie przez skarżącego żądanych przez niego w piśmie z dnia 17 lutego 2020 r. informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przede wszystkim, skarżący, pomimo wystosowanego do niego przez organ I instancji w piśmie z dnia 3 marca 2020 r. wezwania do wykazania szczególnego interesu społecznego w uzyskaniu żądanych przez niego informacji, w ogóle nie odpowiedział na to wezwanie a zatem nie wykazał przesłanki niezbędnej do uwzględnienia wniosku. Przesłanki tej nie wykazał skarżący także we wniesionym odwołaniu od decyzji organu I instancji. Również, Prezes Sądu Okręgowego, w kontrolowanej decyzji nie dopatrzył się szczególnie istotnego interesu publicznego w przypadku wniosku skarżącego, rozpatrując tę przesłankę z urzędu i wskazując, że udostępnienie żądanej informacji ma w rzeczywistości na względzie realizację własnych (indywidualnych, prywatnych) celów. Podkreślił przy tym, że skarżący nie wskazał jak realnie miałby wpływać na działalność organów państwowych będąc w posiadaniu wnioskowanych informacji. Powyższej oceny nie może zmienić argumentacja przedstawiona przez skarżącego dopiero w toku postępowania sądowego. Nie jest bowiem wystarczające samo twierdzenie skarżącego zaprezentowane w piśmie procesowym z dnia 25 kwietnia 2021 r., że pozyskanie żądanych informacji jest istotne z punktu widzenia sędziów jak i każdego obywatela, i ma na celu zweryfikowanie czy na przestrzeni lat 2002 – 2020 istniały w referatach tych sędziów przeciążenia ilością spraw a co za tym idzie, czy zostały zapewnione tym sędziom godne warunki pracy. Przede wszystkim, okoliczności te nie zostały przedstawione orzekającym w sprawie organom. Dokonywana przez sąd administracyjny kontrola zaskarżonych decyzji odbywa się natomiast według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu podejmowania tych aktów. Niezależnie od tego, w ocenie Sądu, nie można uznać, aby uzyskanie przez skarżącego wnioskowanych danych przyczynić się miało do poprawy funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości czy też lepszej ochrony interesu publicznego. Co więcej, skarżący, jak wynika z akt sprawy, nie działał w imieniu szerszej grupy osób i nie można uznać, aby jego działanie służyło społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych czy też społecznych. Ponownie podkreślić należy, że nie mogą być uznane za wystarczające wyłącznie niczym nie poparte twierdzenia w tym zakresie przedstawione przez wnioskodawcę ubiegającego się o udostępnienie informacji publicznej. Z powyższych względów Sąd uznał, że zarówno decyzja Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 29 maja 2020 r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 15 lipca 2020 r. są zgodne z prawem. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako bezzasadną oddalił. Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z treścią art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi. Przepis art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) stanowi zaś, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Nadto, w dniu 19 października 2020 r. Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydał zarządzenia nr 49/2020 w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Z uwagi na intensyfikację rozwoju epidemii oraz niemożność przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Dopuszczalność orzekania na posiedzeniu niejawnym ze względu na okoliczności związane z zarządzeniem stanu pandemii COVID-19 potwierdza uchwała składu 7 Sędziów NSA z 30 listopada 2020 r., sygn. II OSP 6/19 (www.nsa.gov.pl).