II SA/Gd 709/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. i K. G. na decyzje Wojewody z dnia 21 września 2012 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze E. i K. G. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z 21 września 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Starosty z 5 czerwca 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla budynku usług hotelarskich wraz z instalacjami oraz parkingu z kanalizacją deszczową dla Sp. z o.o. w siedzibą w G. przy ul. S. 2B na terenie działek [...] i [...] w miejscowości P., gmina Ż. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżący podnieśli, że realizacja zamierzenia budowlanego na podstawie utrzymanego w mocy pozwolenia prowadzić będzie do trwałej zmiany otoczenia inwestycji budowlanej, w którym położona jest również nieruchomość skarżących. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przed jej prawomocnym skontrolowaniem przez Sąd uchylić ma po stronie skarżącego niebezpieczeństwo, że powrót do poprzedniego stanu rzeczy, który zmieniony zostanie w sposób istotny realizacją zamierzenia budowlanego przez inwestora, okaże się niemożliwy (wprowadzone zmiany okażą się z technicznego punktu widzenia nieodwracalne) lub wiązać się będzie ze znacznym nakładem środków finansowych oraz prac budowlanych. Zdaniem skarżącego wniosek ocenić należy przez pryzmat interesów obu stron postępowania - skarżącego i inwestora. Przedmiotem planowanego zamierzenia budowlanego jest realizacja nowego obiektu budowlanego wraz z całą infrastrukturą, co wiąże się ze znacznymi nakładami finansowymi. Celem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest również zapobieżenie powstania szkody po stronie inwestora, związanej z kosztami budowy na wypadek uchylenia pozwolenia na budowę, która to budowa nie została jeszcze podjęta. Z kolei realizacja inwestycji budowlanej wbrew zapisom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co jest przedmiotem zarzutu niniejszej skargi, wiązać się będzie dla skarżącego ze spadkiem wartości jego nieruchomości, którego to spadku z oczywistych względów nie sposób w stanie faktycznym sprawy szczegółowo oszacować. Nie oznacza to jednak, że taka szkoda po stronie skarżącego nie powstanie. Planowana przez inwestora forma architektoniczna obiektu budowlanego wpłynie niekorzystnie i nieodwracalnie na ukształtowanie formy architektonicznej całego osiedla "S. T.", które jest jednolitym w swej formie architektonicznej osiedlem domów jednorodzinnych. Zmiana formy architektonicznej osiedla wpłynie natomiast istotnie na wartość zlokalizowanych w otoczeniu obiektu budowlanego nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z tym. przepisem sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie (tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Natomiast wnioskodawcy w swoim wniosku powołali się na niezgodność zamierzenia z obowiązującym planem zagospodarowania, poniesienie przez inwestora znacznych nakładów finansowych w związku z rozpoczęciem realizacji inwestycji oraz trwałą zmianę otoczenia inwestycji, która wpłynie negatywnie na nieruchomość skarżących. Odnosząc się po kolei do podniesionych argumentów wskazać należy, że niezgodność zamierzenia z planem będzie przedmiotem oceny sądu administracyjnego w toku rozprawy, a nie na etapie zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 P.p.s.a. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. Natomiast ewentualne skutki finansowe związane z rozpoczęciem inwestycji po stronie inwestora również nie uzasadniają udzielenia tymczasowej ochrony, gdyż inwestor może rozpocząć roboty budowlane, ale nie musi, a ponadto kwestie finansowe są zwykle odwracalne. Natomiast z pewnością wskutek jakichkolwiek robót nie nastąpi trwała zmiana otoczenia inwestycji, gdyż po pierwsze każde roboty budowlane można cofnąć, poprzez nakaz rozbiórki i nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego, a ponadto przez tutejszym Sądem sprawa zostanie rozpoznana na tyle szybko, że ewentualny stan zaawansowania prac nie będzie duży i z pewnością bez cech trwałości. Zatem uzasadnienie wniosku o wstrzymanie nie można uznać za przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogące skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Pomorskiego. Ponadto zgodnie z tym przepisem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawców wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04; z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W przypadku braku ich wskazania Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. Oceniając zasadność wniosku należy też wziąć pod uwagę charakter sprawy z jaką mamy do czynienia. W tym miejscu wskazania wymaga, że realizacja zamierzenia budowlanego prowadzi często do zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd ocenia, czy wykonanie inwestycji - jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem - może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 207/12). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.