II SA/Gd 731/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z 19 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 766/09 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 5 września 2011 r. Z. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 maja 2011 r., w sprawie II SA/Gd 766/09. Skarżący powołał się na przepisy art. 435 § 1 K.p.k. w związku z art. 453 § 2 K.p.k., zarzucając, że nie odczytano na rozprawie jego pisma procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową, obwarowaną licznymi rygorami instytucją. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co wynika z jej art. 270. Z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że można żądać wznowienia postępowania: 1. z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 ustawy); 2. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy); gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 ustawy); 3. orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa; w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 ustawy); Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia postępowania jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274). Zgodnie natomiast z treścią art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Wyrokiem z 19 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 766/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2009r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. Wyrok ten uprawomocnił się dnia 14 lipca 2011r. W skardze o wznowienie postępowania skarżący wskazał, że na rozprawie nie odczytano jego pisma z dnia 10 grudnia 2010r. i nie rozpoznano wniosku zawartego w tym piśmie. Zgłosił nadto zarzuty odnośnie treści wystawianych przez sąd dokumentów. Wskazany przez skarżącego powód wznowienia postępowania w postaci nieodczytania na rozprawie złożonych przez niego pism procesowych czy też nierozpoznania wniosku nie wypełnia hipotezy żadnej ze wskazanych powyżej norm prawnych i nie może być podstawą wznowienia postępowania. Na marginesie jedynie wyjaśnić należy, że postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane zostało w przywołanej powyżej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozprawa przed sądem rozpoczyna się od sprawozdania sędziego, który zwięźle przedstawia na podstawie akt stan sprawy ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów skargi. Następnie zaś strony składają swoje żądania, wnioski i wyjaśnienia. Przywołane przez skarżącego przepisy Kodeksu postępowania karnego nie mają zastosowania w postępowaniu toczącym się przed sądem administracyjnym, ponieważ regulują postępowanie karne. W konsekwencji stwierdzić należy, że okoliczności przytoczone przez skarżącego w skardze nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia. W piśmie z dnia 21 października 2011r. skarżący zgłosił dodatkowe zarzuty do treści wyroku wydanego w sprawie II SA/Gd 766/09. Podniósł on mianowicie, że w sprawie nie brał udziału Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, a także pełnomocnik strony, jako że brak jest w aktach sprawy pełnomocnictwa. Wprawdzie w piśmie tym skarżący formalnie powołał się na ustawową podstawę wznowienia postępowania, jednakże przytoczone okoliczności nie stanowią takiej podstawy. W toku postępowania w sprawie II SA/Gd 766/09 skarżący był bowiem reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Na poprzedzającej wydanie wyroku rozprawie w dniu 19 maja 2011r. był obecny zarówno skarżący, jak i jego pełnomocnik, natomiast organ administracji - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 32 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Nie ulega przy tym wątpliwości, że skarżony w sprawie organ administracji ma zdolność sądową. W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że samo sformułowanie podstawy wznowienia nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 września 2001r. sygn. akt II SA/Gd 970/01, z dnia 23 kwietnia 2009r., II GSK 264/09, z dnia 5 marca 2008r., II FSK 1070/07 i z dnia 17 grudnia 2009r., I GSK 814/08 opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że skarga nie opiera się na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia. Nie zachodzą zatem przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, co z kolei powoduje niedopuszczalność wniesionej skargi. Dlatego też Sąd odrzucił skargę o wznowienie na podstawie art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.